icon 0
icon เติมเงิน
rightIcon
icon ประวัติการอ่าน
rightIcon
icon ออกจากระบบ
rightIcon
icon ดาวน์โหลดแอป
rightIcon

ฤดูรักสีน้ำผึ่ง

บทที่ 8 ฤดูรักสีน้ำผึ่ง

จำนวนคำ:1506    |    อัปเดตเมื่อ:19/02/2024

มว่ามีใครอยู่ในลิฟต์บ้าง พอรู้ต่างก็เฝ้าภาวนาขอให้ทั้งสองคนที่ติดอยู่ภายลิฟต์ตัวดังกล่าวปลอดภัย ระหว่างนั้นบุสสธิติ์

ชื่อ

” คนถูกถามเอ่ยตอบแบบเซ็งปนกลัว แต่นั

์ขันกว่าที่ผ

องเธอทำเอาคนฟังอยากหัวเราะแต่ก็เก็บอาการเอาไว้ ก

่ได้ยินทำให้บุสสธิติ์สุดที่จะกลั้นเสียงหัวเราะได้อีกต่อไป แม้จะเสียมารยาทก็ตามที นานแล้วที่เข

ัวเรา

เท่านั้น” บุสสธิติ์เพ่งมองหน้าแพรรุ้ง เขาไม่ได้คุ้นเพราะพึ่งจะ

งแอบบ่นเบาๆ ตอนนี้ต่อให้ชายตรงหน้าจะหล่อราวดา

คุณเนี่ยเหรอ” น้ำเสียงของบุส

มคะ” พูดจบก็เชิดใบหน้าเ

ได้ออกทีวีด้วย” บุสสธิติ์ออกตัวแถมยังสบประมาทแพรรุ้งเข้าอย่างจั

ื่นไม่ทันไร แพรรุ้งก็วกกลับมาเรื่องน่าหวาดเ

ไม่ทิ้งคุณหรอก” คำพูดของชายหนุ่มแปลกหน้าทำให้แพรรุ้งรู้สึกประหลาดใจยามได้ยิน ทำไมเขาถึงได้พูดออกม

่สนใจประโยคสุดท้ายของบุสสธิติ์ เธอแยก

ะไรทำหญิงสาวก็ชวนคุยมันซะเลย เผื่

่อเล่นเพชร” ชายหนุ่มเ

ให้กับประโยคย้อนของเธอ ผู้หญิงคนนี้มีอะไรที่น่าค้นหาจริงๆ

ปข่วนหน้าเขาให้เป็นรอยเสียจริงๆ คิดได้ยังไงว่าเธอเป็นคอสตูมหรือช่างแต่งหน้า ตาไม่ถึงเอาเสียเลย อุตส

้ฉันก็เป็นผู้ประ

บุสสธิติ์คนเก่าอย่างที่เขาเองก็แทบไม่รู้ตัว ชายหนุ่มผู้เงียบขรึม มาดนิ่ง ยิ้มยาก ตอนนี้กลับอมยิ้มเล็กๆ เพียงเพราะผู้ห

ไม” แววตาไม่พอใจจ้อง

ักเท่าไหร่” ชายหนุ่มใช้สายตาไล่ม

รุ้ง บุสสธิติ์อมยิ้มเหมือนคนบ้า ทั้งๆ ที่ติดอยู่ในลิฟต์สูงจากพื้นหลายสิบชั้นที่อาจตก

ก็แค่เด

มบอกว่าเธอไม่เหมือนผู้ประกาศข่าว แพรรุ้งจ

ยคร

ากาศทุกวัน คุณไม่เคยเห็นฉันเลยเหรอ” บุสสธิติ์พอนึกงานที่เธอทำออก

ของแพรรุ้งแสบทรวงพอๆ กับที่บุสสธิติ์กล่าวหาว่าเธอเหมือนคอสตูมหรือช

นๆ อย่างผมจะไม่ทำธุ

าง เธอไม่ได้รังเกียจคนที่ประกอบอาชีพนี้ แต่ถ้าต้องซื้อประกัน

นให้แบบพิเศษ แถมยังคุ้มครองคุณทันทีด้วยนะครับ ตายไปจะได้ไม่เป็นภาระของลูกหลาน” บุสสธิติ์เล่นละครเป็

เปิดรับโบนัส

เปิด
ฤดูรักสีน้ำผึ่ง
ฤดูรักสีน้ำผึ่ง
“เขา...คือชายที่เธอฝันถึง ฝันว่าได้จูบ ได้กอดและได้ทำอะไรๆ ที่ทำให้เธอสะดุ้งตื่นมาพร้อมความร้อนรุ่ม เขา...นั้นชอบฤดูฝน แต่...เธอ...ไม่ชอบ!! แต่ฝน กลับนำพาความรักฉบับเบลอๆ เข้ามาสู่หัวใจเธอ เปลี่ยนเสียงฟ้าร้องอันน่ากลัว ให้กลายมาเป็นเสียงเต้นรัวของหัวใจ ที่เต็มไปด้วยจังหวะบอกรัก -------------------------------- "คุณรักฉันไหม" แม้จะอายที่ต้องถามประโยคนี้ออกไป แต่แพรรุ้งก็ไม่อาจเก็บซ่อนความสงสัยไว้ได้อีกต่อไป ในเมื่อบุสสธิติ์ทำตัวเหมือนรักเธอมากและบางครั้งเขาก็ช่างเฉยชา หายไปเสียดื้อๆ จนเธอเดาความคิดเขาไม่ออก แต่คำตอบที่เธอได้กลับเป็นเพียงความนิ่งจากชายตรงหน้า ทำให้เธอคิดเองเออเอง พร้อมกับตัดใจจะทำอะไรบางอย่าง "ถึงคุณไม่รักฉัน แต่ฉันกลับรักคุณมากจนถอนตัวไม่ขึ้น" น้ำเสียงสั่นๆ ของแพรรุ้งเอ่ยขึ้น ก่อนจะเดินเข้าไปใกล้บุสสธิติ์แล้วคล้องแขนกับลำคอ พร้อมกับเขย่งปลายเท้าขึ้นไปมอบจูบให้คนที่เธอรัก บุสสธิติ์พยายามแข็งใจไม่จูบเธอกลับมา แต่ก็ไม่อาจทนต่อความหวานจากริมฝีปากอิ่มได้ ทั้งคู่ต่างมอบจูบให้กันและกัน ก่อนที่พวกเขาจะถอนจูบออกอย่างอ้อยอิ่ง "ได้ยินอะไรไหม" บุสสธิติ์เอ่ยถาม "อะไรคะ" "เสียงของหัวใจผม ที่มันกำลังตะโกนว่ารักหนูดีมากแค่ไหน" "คุณเพชร" อยู่ๆ แพรรุ้งก็ร้องไห้ออกมา ชายหนุ่มจุมพิตเพื่อเช็ดคราบน้ำตาบนแก้มนวลให้เธอ ก่อนที่จะหยุดตรงริมฝีปากอิ่มแล้วมอบจูบแห่งความรัก ที่ถ่ายทอดมาจากหัวใจให้ ซึ่งแพรรุ้งเองก็จูบตอบบุสสธิติ์กลับไปเช่นกัน ก่อนที่จะได้ยินประโยคบอกรัก -------------------------------- ฝากความโรแมนติก ที่มีกลิ่นอายการสืบสวนเล็กๆ ของ 'ฤดูรักสีน้ำผึ้ง' ไว้ด้วยนะคะ หวังว่าทุกคนจะชื่นชอบ”