icon 0
icon เติมเงิน
rightIcon
icon ประวัติการอ่าน
rightIcon
icon ออกจากระบบ
rightIcon
icon ดาวน์โหลดแอป
rightIcon

ฤดูรักสีน้ำผึ่ง

บทที่ 10 ฤดูรักสีน้ำผึ่ง

จำนวนคำ:1502    |    อัปเดตเมื่อ:19/02/2024

กลิ่นสาป กลิ่นความชั่วที่ปกปิดไว้มานานค่อยๆ โชยออกมาให้พวกมันระแวงหวาดกลัวตามปร

ผู้ที่กำลังให้สัมภาษณ์อยู่ตอนนี้ เสียงตบโต๊ะฉาดใหญ่ส่งเสียงดังก

้ข่าวว่ามีคนซื้อเบสท์ซาฟารีหลังจากศาลประกาศขายทอดตลาดเมื่อหลายสิบปีก่อนปราการ ไม่ต้องการให้ใครหวนคิดถึงเรื่องคดีความจนส่ง

ซาฟารีได้เปลี่ยนมืออีกครั้ง คิดเช่นนั้นจึงเพ่งมองลูกน้องผ่

กน้องที่ก้มหน้าก้มตาอยู่คนหนึ่งเอ่ยขึ้

ี้ก็ดี กูจะได้ไม่เลี้ยง

รั

ราการ นักสะสมของเก่ารายใหญ่ที่ดังขึ้น ทำให้บรรดาลูกน้องต่างรีบแยกย้ายไปตามสืบประวัติของบุสสธิติ์ทั

ขนาดตำรวจยังเอาผิดอะไรเขาไม่ได้ คิดเหรอว่าใครหน้าไหนจะทำอะไรได้ ถ้ายากห

ทางก็เท่านั้น ใช่ว่าเรื่องแ

้งไว้เฉพาะบุคคลก็ดังขึ้น ปราการพอจะเดาออกว่าปลายสายโทร.มาด้ว

่เอ่ยทักทาย ช่างฟังด

ายเอ่ยถาม เพราะอะไรก็ตามที่หวนมาเกี่ยวข้องกับเบ

องตามสืบประวัติมันแล

่อปราการรู้หน้าที่ว่าต้องทำอะไรโดยที่ไม่ต้องรอคำสั่งแ

นสั่งก่อนหน้า

็ขนได้เลย” ของที่ว่าร้อยทั้งร้อย

หน้า ตั้งด่านสกัดไม่เลือก” สั่งงานเรื่องหนึ่งจบ

ลักฐานให้มันสาวมาถึงตัว ไม่อย่า

านายใหญ่มีผลต่อคนร

ทีละคนสองคนแบบนี้” สิ่งที่กำลังเกิดขึ้นทำให้คนออกคำสั่งไม่สบายใจ เพราะลูกน้องข้างกา

ามที่กำลังทำให้ความสุขความสบายบนกองเงินกองทองของเขาสั่นคลอน เขาต้องรีบกำจัด เพราะที่เขามี

บรายการสด บุสสธิติ์ก็เอ่ยขอบคุณอีกครั้ง

ิดตัว ก่อนที่บุสสธิติ์จะขอตัวกลับ แต่ขณะที่กำลังเดินออกจากสตูดิโอสายตาของชายหนุ่มก็เหลือบไปเห็นผู้หญิงคุ้นตาที่ตอนนี้ยืนใส่ชุดประหลาดๆ อยู่มุมหนึ่งข

นใจอีกต่อไป หญิงสาวตรงหน้าดูทะมัดทะแมงและไม่ตื่นเต้นยามอยู่ต่อหน้ากล้อง เมื่อใกล้เ

รณ์อากาศ ห้า สี่

งนี้ทั่วทุกภาคต้องพบเจอกับฤดูที่เปลี่ยนจากร้อนไปฝนอย่างฉับพลัน ทำให้เกิดพายุลมแรง....” แพรรุ้งร่ายยาวตามสคริปต์ชนิดไม่มีตก

รู้ตัวนัก เธอดูสดใสอย่างที่เขาเคยคิดไว้จริงๆ พอรู้ตัวว่ากำลังคิด

เปิดรับโบนัส

เปิด
ฤดูรักสีน้ำผึ่ง
ฤดูรักสีน้ำผึ่ง
“เขา...คือชายที่เธอฝันถึง ฝันว่าได้จูบ ได้กอดและได้ทำอะไรๆ ที่ทำให้เธอสะดุ้งตื่นมาพร้อมความร้อนรุ่ม เขา...นั้นชอบฤดูฝน แต่...เธอ...ไม่ชอบ!! แต่ฝน กลับนำพาความรักฉบับเบลอๆ เข้ามาสู่หัวใจเธอ เปลี่ยนเสียงฟ้าร้องอันน่ากลัว ให้กลายมาเป็นเสียงเต้นรัวของหัวใจ ที่เต็มไปด้วยจังหวะบอกรัก -------------------------------- "คุณรักฉันไหม" แม้จะอายที่ต้องถามประโยคนี้ออกไป แต่แพรรุ้งก็ไม่อาจเก็บซ่อนความสงสัยไว้ได้อีกต่อไป ในเมื่อบุสสธิติ์ทำตัวเหมือนรักเธอมากและบางครั้งเขาก็ช่างเฉยชา หายไปเสียดื้อๆ จนเธอเดาความคิดเขาไม่ออก แต่คำตอบที่เธอได้กลับเป็นเพียงความนิ่งจากชายตรงหน้า ทำให้เธอคิดเองเออเอง พร้อมกับตัดใจจะทำอะไรบางอย่าง "ถึงคุณไม่รักฉัน แต่ฉันกลับรักคุณมากจนถอนตัวไม่ขึ้น" น้ำเสียงสั่นๆ ของแพรรุ้งเอ่ยขึ้น ก่อนจะเดินเข้าไปใกล้บุสสธิติ์แล้วคล้องแขนกับลำคอ พร้อมกับเขย่งปลายเท้าขึ้นไปมอบจูบให้คนที่เธอรัก บุสสธิติ์พยายามแข็งใจไม่จูบเธอกลับมา แต่ก็ไม่อาจทนต่อความหวานจากริมฝีปากอิ่มได้ ทั้งคู่ต่างมอบจูบให้กันและกัน ก่อนที่พวกเขาจะถอนจูบออกอย่างอ้อยอิ่ง "ได้ยินอะไรไหม" บุสสธิติ์เอ่ยถาม "อะไรคะ" "เสียงของหัวใจผม ที่มันกำลังตะโกนว่ารักหนูดีมากแค่ไหน" "คุณเพชร" อยู่ๆ แพรรุ้งก็ร้องไห้ออกมา ชายหนุ่มจุมพิตเพื่อเช็ดคราบน้ำตาบนแก้มนวลให้เธอ ก่อนที่จะหยุดตรงริมฝีปากอิ่มแล้วมอบจูบแห่งความรัก ที่ถ่ายทอดมาจากหัวใจให้ ซึ่งแพรรุ้งเองก็จูบตอบบุสสธิติ์กลับไปเช่นกัน ก่อนที่จะได้ยินประโยคบอกรัก -------------------------------- ฝากความโรแมนติก ที่มีกลิ่นอายการสืบสวนเล็กๆ ของ 'ฤดูรักสีน้ำผึ้ง' ไว้ด้วยนะคะ หวังว่าทุกคนจะชื่นชอบ”