ร้อยรักราคีชัง

นี้หล่อนกำลังก้มลงเก็บเสื้อผ้าของตัวเองด้วยมือที่สั่นเทา ทั้งเสียใจและเจ็บปวด หล่อนรั

ี้ ทำให้เธอหมดอาลัยตายอยากในชีวิตนักก็ไปตายซะ อย่ามาร้องไห้ให้ได้ยิน น่ารำคาญ” พูดจบก็ลุกขึ้นก้าวขายาวๆ ไปยังโต๊ะทำงานม

ม่เคยใจดีหรือพูดดีกับเธอสักครั้ง ขนาดว่าตอนนี้เขาได้เธอแล้ว และเป็นผู้ชายคนแรกและอาจจะเป็นคนเดียวในชีวิตก็ได้ เธอไม่สามารถพาเนื้อตัวที่เปื้อนราคีไปให้ชายอ

บบนี้กับรักทำไม อึก! ฮือ...” เธอถา

ก ฉันหิว ฉันต้องการ และเธอเข้ามาพอดี ฉันแค่หลับ

เทียบได้ ภายใต้เสื้อผ้าเชยๆ นั้นมีของดีซุกซ่อนอยู่ และเขารู้เลยว่าเขาจะไม่อิ่มหล่อนแค่ครั้งนี้ เขายังต้

ว่าเป็นการตอบแทนบุญคุ

้งนั้น” เขาเขี่ยบุหรี่กับที่เขี่ยบุหรี่ทิ้งแล้วก็เดินไปหยิบผ้าเช็ด

อยปกติออกไปจากห้อง หล่อนอยากเดินเหมือนไม่เป็นอะไร แต่เจ็บกลางร่างที่ถูกรุ

ยด้วยความหมั่นไส้ลูกชายในไส้ตัวเอง แต่พอนั่งลงมองหาคนที่ช่วยเด็กรับใช้จัดโต๊ะอาหารไม่อยู่จึงถามหา

ม่ได้ทำอะ

ด็กของคุณแม่หรอก ผมเกลียด

ที่ยงก็ไม่ลงมาทานแล้วทีนึง” นางพูด เพราะเมื่อตอนเที่ยงนางนั่งทานข้าวคนเดียว ส่วนลูกชายนางไม่

คิดจะรอใคร ปรางทิพย์เองก็ลงมือทานเช่นกัน ไม่นานเด็กรับใช้คนที่ไปตามร้อยรักก็กลับลงมาพร้อมกับบอกว่าเธอไม่หิว

ณณ์ว่าลูกไม่

ด็กของแม่ปรางรึเปล่า” เขาวางช้อนและส้อมในมือลง

กวันแล้วนะตาติณณ์” นางเอ็ดลูกชายและเริ่มมีอารมณ์ขึ้นม

่อนหน้าอ่อนลงเมื่อรู้ตัวว่าตัวเองเผ

ว แล้วนี่อิ่มแ

รั

ไปไม่กี่ค

รั

คำนี้ล่ะฮึ แล้วนี่ไม่ออกไปหายัยจูล

ยุดทั้งที ผมก็อยากนอนพักผ่อนอ่านหนังส

หน้าลูกแล้วแม่ยิ่งหงุดหงิด และอย่าให้รู้นะว่าแก

ปรางแท้ๆ แม่ปรางกลับมองผมเป็น

นร้าย ร้ายต

ูกที่ดีของแม่ปรางนะ

ะกินให้อิ่มแล้วขึ้นไปดูหนูรักสั

ว่าแล้วก็ลุกขึ้นเดินจากไปโดยเร็

ันนัก” นางล่ะเหนื่อยกับลูกชาย นิสัยและปากของลูกชายคงแก้ไม่ได้แล้ว โตขนา

ก๊อก

ไหมจ๊ะ” ปรางทิพย์เคาะป

ีย

กมานางจึงรัวมือเคาะประตู

ก๊อก

ม่สบายรึ

ยับตัวไล่ความปวดเมื่อยของตัวเอง ก่อนจะลุกขึ้นนั่งพิงหัวเตียง หล่อนปวดหัว

ูรั

กนตอบกลับเมื่อได้ย

เข้าไปไ

่ะคุณท่าน และตอนนี้กินยาแล้

อะไรมากไหม ให

่อนคงจะหาย และถ้าหนูหิว หนูจะลงไ

างยอมถอยไปง่ายๆ เมื่อร้อยรักต้อ

ณนะคะค

พักผ่อนก่อน นี่ฝนก็ทำท่

้องลูกชายที่คั่นกลางระหว่างห้องนางกับห้องของร้อยรัก พอจะผ่านหน้าห้องของติณณ์ เขาก็เปิดประตูห้องออก

่ปร

อบลูกชายแล้วก็จะเดินต่

ับแม่ปราง ลูกก

ับก่อนเที่ยงคืนหรอกนอกจากเช้า แล

วก็หอมแก้มผู้เป็นแม่แรงๆ ก

้องกันดีๆ ด้วยล่ะ อย่าติดโรคมาใ

ุกครั้ง ตรวจสุขภาพและเลือดทุกๆ สามเดือน”

แต่ทำไมลูกคนนี้ถึงเจ้าชู้ขนาดนี้นะ” ปรางทิพย์นึกถ

างน้ำอุ่นที่หล่อนเตรียมไว้ให้ ส่วนจูลี่ก็เปลือยอยู่ตรงหน้าเขากำลังจะเข้ามาในอ่างอาบน้ำที่เขาน

หล่อนเสียงพร่าพร้อมกับไล่สายตามองร่าง

งค่ะ อยากให้ติ

งอย่าโ

มา พอได้จับสองเต้าที่เคยจับเคล้นคลึงประจำก็นึกถึงอีกสองเต้าล้นมือ มันช่างให

อมกับตวัดเกี่ยวลำคอหนาของอีกฝ่าย

ยเปล่าของร้อยรักที่บิดเร่าอยู่บนเตียงของตนเอง กลิ่นกายหอมๆ ที่จูลี่ไม

อะไรค

ี้ผมกลับดี

ะติณณ์

้ำคำเดิมแล้วลุก

พร้อมกับเบียดอกอวบอูมของตนเองแนบถูไถไปมากับหน้าอกของเขาเพื่อปลุกเร้าอารมณ์หวามข

กลับจ

ยิบผ้าเช็ดตัวมาให้เขาและเตรียมชุดมาให้เขาใส่ ท

ส่งมาทำให้จูลี่รู้ทันทีว

ี่ลงไปส

อง ผมไ

ราะปกติติณณ์ไม่เคยเป็นแบบนี้กับหล่อน จะว่าเขามีคนใหม่ก็ไม่ใช่ เพราะตอนนี้มีแค่หล่อนคนเดียวที่เขาควงไปไหนมาไหน แต่ก็ไม่ใช่แฟน หล่อนเป็นได้แค่นางบำเรอผูกส

ที่หน้าห้องของร้อยรัก ไม่รู้ทำไมและเพราะอะไร เขาถึงร้อนรุ่มเมื่อคิดถึงร่างเปลือยของหล่อน ทั้งๆ ก่อนหน้านี้มีคนที่พร้อมเสน

ท่าไหร่นัก ด้วยกลัวว่าจะมีคนอื่นมาได้ยิน และคนอ

ก๊อก

่ก็ยังเงียบอยู่ ติณณ์จึงเรียกเธออ

ก็ต้องยิ้มพร่าเมื่อได้ยินเสียงดังก๊อก นั่นหมายความว่าห้องไม่ได้ล็อก เพราะช่วงสามทุ่มกว่าร้อยรักลงไปดื่มน้ำ พอกลับขึ้นมาเ

ไปเปิดประตู

จึงทำให้เขารู้ว่าร้อยรักนอนหันหลังให้ประตูห้อง ติณณ์ก้าวเดินยาวๆ ไปหาเจ้าของห้องที่ยังนอนนิ่งอ

น แต่เธอทำแค่เพียงกระชับผ้าห่มที

หนาว นะ

ฉิ่ม” เขาโน้

...หนูหนาว

ยงของเธอพร้อมกับใช้มืออังแตะหน้าผากของร้อยรัก แล้วก็

กไปบอกคนรับใช้ เรื่องคงถึงหูของแม่ และแม่ของเขาก็ต้องตื

นอื่นไม่ได้ ต้องเช็ดตัว และยา...

ขาจึงเลือกเดินออกไปจากห้องเพื่อไปหายาลดไข้และน้ำขึ้นมา พร้อมกับกะละมังใบเล็กขึ้นมาด้วย เพื่อจะเช็ดตัวล

เปรี้ยง