ทาสพิศวาสจวนโหวอำมหิต

้น ใบหน้าหล่อเหลาราวเทพสวรรค์เบื้องบนหันกลับไปมองร่า

สียงห้วนสั้นบ่งบอกอารมณ์ข

ิงไม่อยากที่จะเดินเข้าไปหาร่างสูงใ

ั่งเทพสวรรค์ก็ตามที หากแต่หวางเย่หลิง กลับไม่มองว่าเป็นขุนนางเลยแ

ดินเข้าไปหาอย่างไม่เต็มใจเท่าใดนัก ท่ามกลางสายตาของจางหยุนฟ่

วิจิตร การตัดเย็บและเนื้อผ้าเพียงแรกเห็นก็ล่วงรู้ได้ทันทีว่าเป็นอาภ

ับข้าหรือเจ้าคะ”ห

ต้นฤดูหนาวพาดผ่านเข้ามาทางหน้าต่างอย่างแรง จนทำให้ผ้า

ท่าจะวิ่งตาม หากแต่ต้องหยุดแต่เพียงเท่านั้นเ

ีสาวอย่างชัดเจน และท่านโหวหนุ่มรูปงามก็ต้องชะงักงันเมื่อได้พบสาวน้อยใบ

ในจนลุกโชน ความรู้สึกบางอย่างของโหวหนุ่มสัมผัสได้ทันทีที่ได

้าวออกไปจากบริเวณดังกล่าว ด้วยเพราะรู้สึกหนาวๆ ร้

ียกเด็กสาวเสียงดังก้อง

างเย่หลิงหั

คะ” นางเอ่ยถามออกไป หวังว่าคงไม่ได้

นโหวเอ่ยถามชื่อเสียงเรีย

ไม่รู้ต้นสายปลายเหตุ ดวงตาคู่สวยสบกับดวงตาคมเข้มที่กำลังจ้องนางตาไม่กระพริบ แ

ลังคิดอะไรกับนางอยู่ในเวลานี้ หวางเย่หลิงได้แต่เก็บค

มีผู้ใดล่วงรู้ว่านางเป็นบุตรีของหวางเจี้ยนเฉิงซึ่งเป็นเจ้าของสำนักการสังคีตแห่งนี้ ก่อน

อบแต่ชื่อไม่บอกแซ่กลับไป พร้อมหันหลังกลับ

อาไว้อย่างรวดเร็ว ก่อนจะดึงให้ลงมานั่งข้างๆ แรงมหาศ

เหล้ากับข้าก่อน”โหวหน

ันไปทันที เมื่อบุรุษตร

้าน้อยจะรีบกลับไปแจ้งเจ้าหอให้ทราบ ว่าใต้เท้าต้องการคนมานั่งดื่มเป็นเพื่อนด้วยข้าเป็นเพียงแค่นักดนตรี

็น ห้องโบตั๋นอยู่มุมลึกด้านในสุดของหอสังคีต เหมาะสำหรับหารือเรื่องสำคัญซึ่งจวิ้นอ๋องจะจองห้องนี

ืนเรียงหน้ากระดานอยู่ทางด้านหลัง แต่ละคนยืนนิ่ง ไ

แค่ให้นั่งเป็นเพื่อนดื่มสุราด้วยก

าช้าๆ ยากยิ่งนักที่จะแสดงกิริยาเช่นนี้กับสตรีนางใด แต่กับสตรีสาวนา

เริ่มกระถดตัวหนีจนอีกฝ่ายยิ้มออกมาอย่างพอใจ เม

็นเหตุให้จางหยุนฟ่าน กลับใจเต้นไม่เป็นส่ำอย่างไม่รู้สาเหตุ มือที่กำลังลูบไล้ไหล

ะดุ้งสุดตัวพร้อมสำแ

หวางเย่หลิงสบถคำด่าพร้อมใช้แรงทั้งห

วัดลงบนใบหน้าอีกฝ

โหวหนุ่มหันหน้ากลับมาอีกครั้งก่อนจะใช้หลังมือเช็ดขอบปากของตัวเอ

ังขึ้นพร้อมกัน ทั้งหมดตรงเข้าห

ชวนโหวส่งเสียงห้ามก่อนจะได

ลิงตวาดเสียงดังก้องในเวลานี้แม่สาวน้อยจากที่มีอ

ยมีผู้ใดกล้าทำอะไรข้าเ

่ใบหน้างชวนโหวเข้าให้เต็มๆ พร้อมเสียงหวานละมุนห

ด้โปรดจำเอาไว้ด้วย ว่าคนอย่างข้าไม่ให้ผู้ใดมาดูถูกและ

องบุรุษหนุ่มตรงหน้าอย่างไม่กลัวเกรง ก่อนจะเชิดใบหน้าสว

ามเข้าหากันจนแน่น ดวงตาคม

ห้ลากตัวกลั

กับนักดนตรีสาว สายตายังคงมองตามร่างระหงที่เดิน

ย่หลิง!!!!”อิ๋งชวนโหวกล่

ให้ละเอียดว่านางเป็นผู้ใด มาจากไหนแล้วรีบกลับมา

สร้างวีรกรรมอันไม่น่าประทับใจ หากแต่สิ่งที่นางทำเอาไว้นั

้างวีรกรรมเอาไว้อย่างเจ็บแสบนั้น แท้จริงแล้วนางก็คือหวางเย่หลิง ซึ่งเป็นบุตรีเพียงคนเดียวของหวางเจี้ยนเฉิง เจ้าของสำนักค

้าเอาไว้อย่างแน่นอน”อิ๋งชวนโหวรำพึงออกม