กูณ
ภวังค์ ผินหน้ามาเล็กน้อยมองต้นเสียงที่บ
าลคว้าข้อมือใหญ่ไว้ ไวกูณ
เดินมาหยุดตรงหน้า เงยหน้าขึ้นดวงตาใสแจ๋วพยายา
เจ้าฟ้าหญิงจิรัฐิติกาล” ใบหน้าไวกูณฐ
กคิ้วฉงนก่อนเปล
นมั
ั
ญิงจิรัฐ
สามสี่ปีมานี่เขาแทนต
ม่น่ารักเลยน
ดอิงศีรษะกับอกกว้าง ขณะเจ้
่ยคำว่ารักออกมา “…มีโอกาสแต่งนี่ เอาไว้เราพร้อมกว่าน
ผงอกที่ซบอยู่ ไวกูณฐ์ถอนหายใจยาวเบี่ยงตัวหญิงสาวออกแล้วเดินจากไป
ินหนีฉัน วันหน้าฉั
/0/17731/coverbig.jpg?v=1a564d4f94d6d9ef279ef02b820ed44f&imageMogr2/format/webp)