วุ่นนักรักอลเวง (ฟาบริซ-แอลลี่)

ถที่ฟาบริซวางไว้ที่หัวเตียง แล้วก้าวเท้าออกจากห้องทัน

ปนอนเดี๋ยวนี้เลย" ฟาบริซสั่งเสียงดุ แล้วหยิบ

ือนกันทุกคนไหม ฉันมันน่ารังเกียจจริงๆ หรือเปล่า?" แอลลี่พูดออกมาพร้อมกั

อยากได้เธอหรอก แต่ที่เฮียฟาทำอย่างนั้นเพราะเขารักเธอเกินกว่าที่จะทำลายเธอได้ เพราะเธอมีค่ากับเฮียฟามากก

น่า..เอ่อ..น่าเอามากๆ แล้วทำไมนายถึ

ี้หรอกเพราะเจอทีไรก็กัดกันทุกที แต่ตอนนี้เขารู้ดีว่าใจของเธอบอบช้ำมาจากพี่ชายของเขา ฟาบริซจึงไม่อ

นเองในฐานะผู้ชายคนนึงก็อยากเอาเธอมากๆ เหมือนกัน แต่ฉันไม่อยากเป็นคนฉว

ิ้มอย่างพอใจในคำตอบ ความจริงเขาก็ไม่ได้เล

อนสายตาขึ้นไปมองใบหน้าหล่อเหลานั้นด้วยแววตาหวานเยิ้

วนะ แล้วถ้าฉันอนุญาตให

" ฟาบริซจูงมือของเธอแล้วรั้งร่างเล็กเข้

ต้องนอนห้องเดียวกันนี่แหละ เธอนอนเตียงแล้วกัน เดี๋ยวฉันนอนพื้น" ฟา

่นั่งลงบนเตียงแล้วกระชากมือของฟาบริซเข้าหาตัว

บสายตากันนิ่ง ฝ่ามือนุ่มของแอลลี่ลูบไล้ที่แก้มสากและแนวสันกรามเขียวครึ้ม ไล่ลงมายังคางบุ๋ม และไล้นิ้

ห

ที เขาถอนหายใจหนักๆ ก่อน

นอนซะ ก่อนที่เธอจะไม่ได้นอน" เมื่อพูดจบ

าวัน

ly T

ื้อ

มรู้สึกว่าแสงแดดมันแยงตาเสียเหลือเก

่าา

เบือนหน้าไปมองก็เห็นว่าเป็นฟาบริซที่นอนอยู่ข้างๆ เขากำลังหลับสนิทโดยที่ลำแขนแกร่งนั้นกำลังกอดรัดฉันอยู่ ฉันขมวดคิ้วมุ่น สมองเริ่มประมว

ายๆ

ดยอัตโนมัติ ก็จะไม่ให้ช็อคได้ยังไง เพราะปกติฉันกับฟาบริซถูกกันซะที่

ืมม

แกล้งทำเป็นว่ายังหลับอยู่ ก็ใครจะกล้ากล้าตื่นมาเจอหน้าเขาตอนนี้กันล่ะ เพราะเมื่

ม่ลุก หรืออยากให้ฉ

บลุกขึ้นทันทีแต่คงเป็นเพราะฉันลุกเร็วเกินไปหรือคงยังเมาค้างอ

งต่อเนื่อง สกิลปากหมาขั้นสุดจริงๆ ฉันจิ๊ปากอย่างหงุดหงิดพร้อมกับพยายามดั

้นก็เวียนหัวสิ

น ไม่ใช่เพราะฉันเชื่อฟังเขาหรอกนะ แต่เป็นเพราะฉันเวียนหัวจริงๆ นั่นแหละ อีกอย่างหนึ่งคือตอนนี้ฉันรู้สึกเหนื่อยกับคว

ตึก

ต้นแรงมากๆ หรือเป็นเพราะหูของฉันกำลังแนบกั

briz

ตึก

มที่ผมกำลังกอดอยู่มันปลุกเร้าความเป็นชายในตัวผมเสียเหลือเกิน ผมพยายามห้ามใจตัวเองอยู่ แต่ทรวงอกนุ่มๆ ของเธอที่ทาบทับลงมาบดเบียดกับอกแกร่งโดยปราศจากชุดชั้นใน มีแค่เสื

มาใกล้จนใบหน้าของเราห่างกันไม่ถึงคืบจนผมรู้สึกถึงลมหายใจอุ่นๆ ของเธอ ฝ่ามือเรียวของเธอรวบผมยาวสล

่ยเอ้ย!! งานนี้ลูกช

เก่ง ขยันยั่วขยันอ่อยแบบนี้