365 วัน ฉันจะ (ไม่) รักเธอ

ได้มั้ง มืดแล้วเดี๋ยวพ่อมาตาม ฉันกลับก่อนนะ” จีน่าตกปากรับ

้มดังขึ้นมาอย่างว

ายใจออกมา เมื่อเสียงเข้มข

ดี๋ยวฉันไ

ว่าอะไรน

บแม่ของเธอจะหาว่าฉันใจดำ ปล่อยให

หลือจากคุณ” พูดจบประโยคจีน่าก็เดินกะโผลกกะเผลกลงเรือนไป เตรียมคว้าจักรยานมาป

วไงว่ากลับ

วดเก่ง

!!

งแล้วขับพุ่งออกไปทันที เหมือนกับว่าเขานั้นตั้งใจที่จะแกล้งเธอ ซึ่งทำให้รอยยิ้มที่มุมปากของคนตัวโตผุดขึ้นมาได้

กันด้วยความแปลกใจ เมื่อเห็นหลังคนขับผ่านแสงไฟ เพราะปกติแล้วจะไม่มีใครได้นั่งซ้อนท้ายรถ

ตัวแบบนั้น” คาร่าอุทานออกมาด้วยคว

กหลุมค่ะแม่ ไม่เป็

กระวัง” หญิงวัยกลางคนเอ็ดล

์ไซค์” สรวิชแกล้งถามลูกสาวออกไป เพร

ังคะ” คนในครอบครัวมักจะเรียกเดียร์น่าส

ชพูดออกมาด้วยน้ำเสียงเป็นกังวล ใบหน้าของชายวัยกลางคนดูเค

แผลจะหาย เข้าใจหรือเปล่า” คาร่ารีบเอ็ดลูกสาวคนเล็กออกไป เพราะในเวลานี้สรวิชกำลังกลัดกลุ้มใจ

อยกลับบ้านเลยช่วงนี้ โรงงานก็อ

ยุไม่ใช่น้อยๆ แล้วนะจี” คราวนี้น้ำเสียงของคาร่าเริ่มแข็งขึ้นมาเล็กน้อย เพราะนางเ

นบิดาฉายแววความไม่สบายใจและเหนื่อยล้า ซ่อนอยู่ภายใต้ดวงตาคม พร้อมกับคิ้วเข้มขมวดเล็กน้อย เหมือนกับคนที่ใช้ความคิดตลอดเวลา “คุณ

ดังพระจันทร์วันเพ็ญเปล่งประกายบ่งบอกถึงกำลังใจที่กำลังส่งไปให้ผู้เป็นสามี เมื่อสรวิชกำลังคิดหนัก แม้ว่านายแพทย์จิรายุจะมีพระคุณกับครอบครัวของเขา แต่ลูกสาวที่รักปาน

เทพมหา

่าอยู่น่าอาศัยมากขึ้น เมื่อการตกแต่งทั้งภายนอกและภายใน เป็นฝีมือของมัณฑนากรสาวอย่างสายธาร หรือว่าหนูน้ำน้อง

งนั่งเล่น ซึ่งเป็นกิจวัตรประจำวันของพวกเขา เพื่อสร้างความอบอ

น “พ่อกับแม่ตัดสินสินใจดีแล้ว ดินแทบจะไม่เป็นผู้เป็นคนอยู่แล้ว หนวดเครารุงรังผมเผ้าก็ไม่ยอมตัด ทำตัวรักสันโดษ โลกใบนี้ยังมีอะไรให้คนหาอีกมากมาย ความรักก็เช่นกัน ดินไม่ควรจมปลักอยู่

หนก็ได้ ไม่อย่างนั้นพ่อเลี้ยงสิงห์คำคงพลิกผืนดินตามหาลูกสาวคนเดียวของเขาแล้ว” สายธารกำลังพยาย

ับว่าช้องนางกำลังจะกลับมา” นายแพทย์จิ

หรือบางทีพี่ดินอาจจะไม่เคยรักช้องนางเลยก

เหมือนว่าเธอจะไม่ฟังเสียงเรียกของมารดาแม้แต่น้อย เมื่อเรื่องบางอย่างเจ้าตัวอย่างปฐพีควรอธิบายเอง แต่ถ้าเขายังคงยืนกรานอยากจะแต่ง