icon 0
icon เติมเงิน
rightIcon
icon ประวัติการอ่าน
rightIcon
icon ออกจากระบบ
rightIcon
icon ดาวน์โหลดแอป
rightIcon

คลั่งรักร้ายนายวิศวะ

บทที่ 4 On The Rock

จำนวนคำ:1741    |    อัปเดตเมื่อ:25/05/2024

าทีท

ที่ฉันอยากเจอแต่อย่างใด ร่างบางเดินมานั่งในโต๊ะร่วมกับแป้งและเพื่อนๆ ของเธอและมีผู

้ง เลย

ยู่โต๊ะนั้น เจมาช้าไปแค่ห้านาที สงสัย

น แต่กับมีผู้ชายคนนึงที่นั่งข้างเพื่อนพี่แป้งนั้นย

่ผู้ชายใบหน้าหล่อที่เต็มไ

เจ ดื่

ทุกคนในโต๊ะต

้นเลยเ

นบอกกับพี่แป้ง จากนั้นผู้ชาย

ม่ฟุ้งซ่านที่จะโทรหาเลย์ ฉันไม่อยากให้เขานั้นเกลียดฉัน ฉันดื่มไปเพียงแก้วเดียว และตอนนี้มันรู้สึก

องน้ำก่อนนะคะ"

ไหวเ

ั้นเป็นห่วงตน จากนั้นฉันก็เดินไปยังห้อง น้ำทันทีฉันรู้สึ

สไม่ใช่สายปาร์ตี้เหมือนกับฉันที่ออกมานั่งดื่มด่ำบรรยากาศที่ผับและร้านเหล้าแทบจะทุก

งกันข้าม ริวมองตามร่างบาง

ไอ้เชี่ยรัณมันว่าให้กับผม ยอมรับว่ามองแต่เรื่องอ

ยวตะที่นั่งดื่มเงียบๆ เอ่ยขึ้นมากับริ

่ถามอรัณและเรียวตะแทน เพราะเขานั้นย่อมรู้นิสัย

อะ" เป็นอรั

ั้นกับยิ่งทำให้ร

มันย้ายโต๊ะไปนั่งกับมึงได้มันคงไปนั

อะร็อค

พูดให้เคลียร์ดิสัส" ไอ้ริกเอ่ยมาเ

งเขาลุกเข้าห้องน้ำเลย สงสัยท่าจะมึน" ไอ้ริกยังเล่าต่

ากนั้นสายตาคมก็จับจ้องไปยั

นนี้โต๊ะพวกฉันเหลือเพียงพี่แป้ง และก็เพื่อนพี่แป้งอีกหนึ่งคน ถ้าจำไม่ผิดน่าจะชื่อ

กลัวเรากลับคอนโดไม่ไห

ดเดียว" ฉันเอ่ยกับพี่แป้ง จากน

เจดื่มหนักแบบนี้ม

อหนาหยิบแก้วขึ้นมาจิบเบาๆ สายตาจับจ้องไปยัง

้นผมถึงกับขนลุก แต่ดูท่าที่แล้วเหมือนคนที่พึ่งหัดด

้าน้องชายถึงกับขมวดคิ้วถามมาด้วยท่าทีสงสัย

คนปากแข็งได

อ้น้อง กูย่อมรู้จักนิสัยมึงดีกว่าใคร เดะกู

ทันที เขาเคยขอไลน์สาวก่อนท

ยวตะและอรัณทั้งสองหนุ่มถึงกับหัวเราะออกมาด้วยความพอใจ ปกติริวเฟรนรี่จะตาย พอเจอคนถ

ัว ชิบ...หาย" อรัณที่นั่ง

องฉันไม่หยุด ฉันเห็นตั้งแต่เดินกลับเข้ามาที่โต๊ะแล้ว แต่ก็ไม่ได้สนใจอะไ

นคนไม่สนใจใคร ฉันนั่งกระดกไปประมาณแก้วที่สาม และตอนนี้ฤทธิ์แอล

็นสีหน้าฉันที่ตอนนี้เริ่มแดงซ่านมาทั้งใบห

งไป จากนั้นไม่นานเสียงสม

ริ่มเมาแล้วนะ

อกค่ะ พี่แป้

พี่แล้ว" พี่โซ่ที่พี่แป้งหม

ปเถอะค่ะ เจ อ

บเลยไหม พอดีโซ

จบ พี่แป้งก็เดินออกจากโต๊ะพวกฉันไป และตอนนี้โต๊ะพวกเราจากที่น

เปิดรับโบนัส

เปิด
คลั่งรักร้ายนายวิศวะ
คลั่งรักร้ายนายวิศวะ
“"ไง...หลบหน้าผัวมาหลายวัน" คนตัวโตกดเสียงมาอย่างไม่น่าฟัง ยิ่งเธอขัดขืนเขายิ่งเพิ่มแรงบีบที่ข้อมือ "ปล่อยนะพี่ริว พี่ไม่ใช่ ผัว..." เสียงเล็กถูกกลื้นหายในลำคอ เมื่อโดนคนใจร้ายตรงหน้าระดมจูบไปทั้งใบหน้า อย่างไม่ทันตั้งตัว ริวถอนจูบออก เสมองคนตรงหน้าอย่างเย้ยหยัน "ผัว...ที่เอาเธอคนแรกหนะ" "พี่ริว..." เจนิสตะเบ่งเสียงด้วยสีหน้าอันโกรธจัด "ทำไม เรียกชื่อพี่บ่อยแบบนี้ละครับ" ริวเอ่ยพร้อมกับสบตาคนตรงหน้าด้วยสายตาดุดัน "คิดว่าคืนนี้เธอจะรอดเหรอ" ริวตะเบ่งเสียงขึ้นมา จนร่างบางถึงกับชะงัก "ปล่อย...นะ คนเลว" ยิ่งเธอต่อต้านเขายิ่งรุนแรงกับเธอมากขึ้น "เอาดิ...เธอตบ ฉันจูบ..." ริวเอ่ยพร้อมกับจ้องมองด้วยสายตาดุดัน”