icon 0
icon เติมเงิน
rightIcon
icon ประวัติการอ่าน
rightIcon
icon ออกจากระบบ
rightIcon
icon ดาวน์โหลดแอป
rightIcon

ลวงรักร้ายนายเพลย์บอย

บทที่ 5 น้องสาว

จำนวนคำ:1592    |    อัปเดตเมื่อ:09/08/2024

งรั

กของคุณพ่อต่อให้เราจะไม่ได้มีแม่คนเดียวกันก็ตามแต่พี่ก็ยังเห

ด้อยู่ที่นี่จนถึงทุกวันนี้และแม่ของพี่ก็คงไม่เลิกกับคุณพ่อถ้าย้อนเวลากลับไปได้เพลงจะไม่ยอมอยู่นี่นั่นเพลงจะกลับกับแม่ถึงแม้ว่าแม่จะโกรธเพลงก็ตามทุกคนในบ้านจะได้ไม่ลำบากใจเพลงขอโทษอีกครั้งนะคะพี่พีท"

โทษว่าเป็นความผิดของเพลงเลยถ้าจะหาคนผิดก็คงเป็นคุณพ่อที่ไม่รู้จักพอซ้ำยังไปหลอกแม่เพลงอีกพี่เชื่อว่าไม่มีผู้หญิงคนไหนอยากเกิดมาเป็นเมี

ค่ะพี่พีทเพลงขอโทษที่ท

่พัทถอนหายใจ

ราจะต่อมหาลัยไหน" พ

ขอทุนเรียนที่

ับต้นๆ เลยแต่...เพลงไม่ลืมใช่ไ

านไกลถึงต่างประเทศด้วยเพลงอยากไปแบบนั้นบ้างเพราะแบบนี้เพลงถึงอยากเรียนต่อที่นี่ส่วนพี่แพรวถ้าเพลงเจอเพลงก็จะพยายามเลี่ยงค่ะแต่พี่แพรวค

งอะไรว

นอกแล้วก็หางานพาร์ทไทม์ทำระหว่างเรียนทุกคนที่บ้านคุณพ่อจะได้ไม่ต้

พี่เป็นห่วงเข้าใจไหม แต่หลังจากนี้เพลงก็ไม่ต้องกลัวว่าจะมีใครรังแกเพลงได้อีกเพราะพี่กลับมาแล้วพี่จะปกป้องเพลงเอง" ฉันซ

เพลงแต่เพลงก็ทำไม่ได้สักทีเพลงไม่สามารถชนะใจทุกคนได้เลยและคงไม่มีวันได้ด้วย" นี่คือความในใจของฉันแม้ว่าจะผ่านมานานถึงสิบสามปีแต่ทุกคนก็ยังตั้งแง่รังเกียจฉั

อกว่าแม่ย้ายออกไปนานหลายปีแล้วและก็ไม่รู้ด้วยว่าย้ายไปอยู่ที่ไหนเพราะแม่ไม่ได้บอก ด้วยเหตุนี้ฉันก็เลยจำใจต้องกลับมาอยู่ที่บ้านคุณพ่ออีกครั้งเพราะไม่มีที่ไปซึ่งในตอนนั้นฉันอายุเพียงเจ็ดแปดขวบเท่านั้น พี่พีทบอกว่าให้ฉันอดทนแล้วสักวันหนึ่งทุกคนจะรักและเข้าใจฉันแต่ไม่ว่าจะผ่านมานานกี่ปีทุกคนก็ยังรังเกียจฉันเหมือนเดิม แต่ถึงจะเกลียดฉันมากสักแค่ไหนคุณพ่อก็ยังส่งเสียให้ฉันเรียนหนังสือแม้ว่าจะไม่ได้เรียนโรงเรียนเอกชนราคาแพงเหมือนพี่แพรวพี่พีทแต่ฉันก็ดีใจที่ตัวเองได้เรียนหนังสือเหมือนคนอื่นๆ แต่คุณพ่อก็ได้สั่งห้ามไม่ให้ฉันบอกว่าเป็นลูกสาวของท่านท่านคงอายถ้า

เปิดรับโบนัส

เปิด
ลวงรักร้ายนายเพลย์บอย
ลวงรักร้ายนายเพลย์บอย
“"เพลง ฮึก ฮึกเพลง" น้ำเสียงสะอื้นด้วยความเจ็บปวดเมื่อเห็นคนที่ตัวเองรักอยู่ในสภาพนี้ "พะ พี่ไทม์เหรอคะ" มือบางลูบไปที่ใบหน้าของชายหนุ่มอย่างสะเปะสะปะ "พี่เองครับ ฮือออ เพลงพี่ขอโทษพี่ขอโทษพี่มันเหี้ยพี่มันเลวเพลงให้อภัยพี่ได้มั้ย" เขาจับมือคนรักแล้วนำมาแนบแก้มที่เต็มไปด้วยคราบน้ำตา "พี่รู้ได้ยังไงว่าเพลงอยู่ที่นี่" "พี่รู้ได้ยังไงไม่สำคัญ แต่พี่จะพาเพลงไปรักษาต่างประเทศที่นั่นหมอเก่งมากเพลงต้องหาย"”