icon 0
icon เติมเงิน
rightIcon
icon ประวัติการอ่าน
rightIcon
icon ออกจากระบบ
rightIcon
icon ดาวน์โหลดแอป
rightIcon
Come Back โปรดกลับมารักกัน

Come Back โปรดกลับมารักกัน

ผู้เขียน: คุณธิดา
icon

บทที่ 1 ริรัก

จำนวนคำ:1553    |    อัปเดตเมื่อ:21/06/2024

‘My Mom’ ในซ

๊ของพวกเราอยู

ราะแสบไปทั่วโพรงจมูก มิหนำซ้ำน้ำกาแฟร้อนยังลวกลิ้นเข้าอีก ส่วนดอ

ยไม่ต่างจากน้องสาว กระอักกระอ่วนใจเป็นที่

ทำไมถามแม่กับลุ

ไม่แพ้เด็กโตด้วยกันทั้งคู่ ดามถูกตั้งชื่อตามผู้เป็นลุง เพราะดามพี่ชายของฟ้ายังหาคู่แต่งงานถูกใจไม

งสิลูก ผู้ใหญ่ถ

สบแฝดผู้น้องทโมนกว่ามาก เพียงแค่แม่เรียก ดามก็กระโจนขึ้นไปบนโซฟ

งมีพ่อ วันพ่อปีนี้พวกเราจะ

ครับลูก ถึงต้องเชื่

อบชำเลืองมองกัน โ

กผมครับ หรือ

นโทรล โดมเรียบร้อยพูดน้อยเอาใจใส่ เป็นนิสัยสุภาพบุรุษ ลุงดามจึงไ

นละครโรงเรียนวันพ่อ ปาป๊าขอ

ัด ดามพงษ์ทราบดีว่าเรื่องนี้เป็นปร

ตรรถบีบขึ้นราวเ

เรา ไปเรีย

งออกไปนอกร้าน คนไม่มีลูกก

อเวลาอีกสองเดือน ดอกฟ้าจะทำเช่นไ

จัดแจงส่งลูกฝาแฝดขอ

รียบร้อยสุภาพ เป็นนิสัย

มีนิสัยกล้าหาญ และกล้าได้กล้าเสีย นิสั

ทำให้ตนต้องกลาย

ไปเมื่อห

นอยู่ในห้องของตนเอง บนโต๊ะมีหนังสือเรียนวิชา ที่ตนไม่เคยชอบกางอยู่ ทั้งที่เอาต

อยู่ติดกันมาตั้งแต่เริ

ี่ชายกลายเป็นเด็กกำพร้า พ่อและแม่ของทั้งคู่

เล็กวัยสี่ขวบเศษเท่านั้น การจากไปอย่างกะทันหันของพี่ชายทำให้อาผุดผ่อ

กลขยันทำงานเก็บเงิน จึงมีทุนรอนตั้งเป็นร้า

ข้าไว้กับบ้านอีกหลังหนึ่ง บ้านของเพื่อนรักของพวกเขา กิติแ

จากทางร้านอาหารสอบถามหาขนมหวานและเบเกอรี ทั้งสองร

ิงใจเอื้อเฟื้อ ทำให้ลูกหลานของทั้งสองบ้านมีโอกา

าคำนวณ หากไม่ใช่เพราะพ่อกับแม่เสียไปแล้ว เชื่อว่

บกรับค่าใช้จ่ายในบ้านเพียงคนเดียว หวังเพียงให้หลานสอ

้างดังกว่าเสียงของใครอีกคนที่เธออยากได

าวิทยาลัย รูปร่างของคีรินสูงใหญ่ มีส่วนสูงถึงร้อยแปดสิบเซนติเมตร สำหรับในหมู่เ

ุดฮอตของแผน

งจำน้องเม

ผ่นหลังของดามที่นั่งอยู่ปลายเตียง ช่วงขายาวของเพื่อนรักกินพื้นท

ับมาจากโต๊ะเขียนแ

ล่ะ ตีนมึงน่ะเก็บ ๆ บ้าง

มนอนหลับตาฟังเ

ี่ก็เพราะกูเบื่อพ่อกู มานี่ยังมาเจอมึงอีกคน ขี

ม่ไปช่วยเขาคิดเงิน เก็บเงินบ้างวะ อาพรก็เริ่มบ่นปวดข

เปิดรับโบนัส

เปิด
Come Back โปรดกลับมารักกัน
Come Back โปรดกลับมารักกัน
“รักแรกกับของขวัญที่เขาฝากเอาไว้ หากวันหนึ่งเขาจะทวงคืน ฉันจะทำอย่างไรดี "มามี๊ ป่าปี๊ของพวกเราอยู่ไหนเหรอครับ?" ดามน้อย กับ น้องโดม ฝาแฝดป่วน คุณแม่ดอกฟ้า คุณพ่อคีริน และคุณลุงดามพงษ์ ----------- ดอกฟ้าก็เคยเลือกเหมือนกัน เลือกที่จะรักเขา เลือกที่จะอยู่กับเขา นอนกับเขา แล้วเป็นอย่างไร ความสุข... 'ชิ...' อดที่จะทำเสียงออกมาจากจมูกไม่ได้ ดอกฟ้าเขียนสเตตัสในอินสตาแกรมของเธอ ('คุณความสุขคะ คุณอยู่ตรงไหนล่ะ ฉันจะเดินเข้าไปหาคุณ ฉันก็อยากเจอคำว่า 'ความสุข' เหมือนกับทุกคน คุณโลกใบนี้ขา ขอให้คุณใจดีกับฉันด้วยเถอะค่ะ ฉันก็รู้สึกเหนื่อยเป็นเหมือนกัน') ----------- "แม่ ลุงคนนั้นครับ" ดอกฟ้าหันมา และสบสายตาเข้ากับสายตาของคีรินพอดี ร่างบอบบางในชุดเมื่อเช้ามองคีรินอย่างตกตะลึง ปากคอสั่น หัวใจของดอกฟ้าร่วงลงไปอยู่ตาตุ่ม ขาที่แทบจะยืนไม่อยู่ แต่แรกคล้ายจะหมดแรงพับลงนั่ง 'ทำไมต้องเป็นเขา' หัวใจของคีรินวูบวาบเหมือนกัน 'เด็กสองคนนั้นเป็นลูกของดอกฟ้าจริง ๆ เหรอ' เขากำปากกาในมือแน่น ใจกลางฝ่ามือเย็นเฉียบ ใช่สิ... เด็กชายสองคนเป็นลูกหลานของบ้านดามพงษ์แน่นอน ไม่อย่างนั้นก็คงไม่เข้าออกมาเล่นที่สวนบ้านของเราอย่างอิสระ แววตาของคีรินที่จับจ้องทั้งสามแม่ลูก เขาค่อย ๆ เดินเข้าไปใกล้ สายตาของคีรินจ้องหน้าดอกฟ้าอย่างคาดคั้นบางสิ่ง ร่างสูงพร้อมใบหน้านิ่วคิ้วขมวดเดินเข้ามาใกล้ ดอกฟ้าตื่นจากภวังค์ เธอกางปีกปกป้องลูกของเธอทันที เธอต้องปกป้องลูกจากคนที่เคยทอดทิ้ง "เด็กสองคนนี่เป็นลูกของฟ้าเหรอ" "ครับ โดมกับดามเป็นลูกของแม่ดอกฟ้าครับ" โดมตอบแทนแม่เสียเอง”