icon 0
icon เติมเงิน
rightIcon
icon ประวัติการอ่าน
rightIcon
icon ออกจากระบบ
rightIcon
icon ดาวน์โหลดแอป
rightIcon

Come Back โปรดกลับมารักกัน

บทที่ 5 หวงรัก

จำนวนคำ:1450    |    อัปเดตเมื่อ:21/06/2024

าเรื่อย ๆ ท่ามกลางแสงไฟและเสียงเพลงที่ดังลั่น พอเมากรึ่มก็ลุกขึ้นโยก แ

นความเจ็บช้ำในใจ ทั้งที่เฝ้ามองเพียงแต่เขามาตลอด ทว่าสุดท้ายเขาคงมองเธอเป็นเพียงแค่น้อง

้หญิงที่ดีแค่ไหน สุดท

ต๊ะ ตั้งใจจะกรอกลงแก้วอีกครั้ง แต่ยังไม่ทันจะไ

สุด รู้สึกฉุนเฉียวมาก ใครกันที่กล้า

ย่ามายุ่ง

้ฟ้าตายแน

กคนอุทานขึ

มอันตราย เขาสาดสายตามองมายังเพื่อน ๆ ของดอกฟ้า เหมือนว่า

มหรือตามมาดูแลน้องสาวตัวเองได้ ไม่คิดว่าพอมาเห็นสภาพทั้งการแต่งตัวยั่

นร่างอ้อนแอ้น เพราะเธอเซ็กซี่ไม่ระมัดระวัง เ

ต่างหาก ที่ทำคีรินโกรธจัด นึก

เขาขึ้นเสียงบ้าง จับ

ป็นคีริน แต่เพราะหัวใจที่

่งกับคนที่ตัวเองไม่รัก และปฏิเสธ เชอะ! ปล่อยฟ้าให้เมาเหมือนหมาอยู่ที่นี่แหละ และอี

งเธออย่างแปลกไป น้ำเมาสินะ ทำให้

ก็ห้ามคีรินไม่ได้ อีกอย่างต้องเป็นคำสั่งของพี่ดาม

ช็กอินโลเคชันส่งไปให

่นให้ แต่ก็ลุกขึ้นยื่นสะพายพาดก

้องช่วยฉันด้วย” ดอกฟ้ารู้สึกเจ็บมือขึ้นมา

็นอะไรกัน” พูดอ้อแอ้ บ่งบอก

ากร่างดอกฟ้าเข้ามาปะทะกับแผงอก

ดาม เท่ากับเป็น

้า ฟ้าไม่อนุญาตให้ใครมาแตะต้องถ้าไม่ใช่คนท

” และก็จิ้มนิ้ว

น เพราะเรื่องนี้คงจะแดง ดอกฟ้า

อีกสามคนถึงกับขนลุกชัน ปกติคีรินเป็นผู้ชายนิ่งสุขุ

ดี๋ยวพวกหวานจะพาฟ้ามันกลับไปส่งบ้านเองค่ะ” รักษิตาพยายามไกล่เกลี

ป็นคนของพี่ พี่ดูแลเอง ไป” คี

่า ‘คนของพี่หมายถึงอะไร’ สาว

ขินแทนคนถูกอุ้ม ผู้ชายที่ฮอตที่สุดของคณะสถาปัตยกรรม กำลังอุ้มเพื่อนรักในกลุ่ม

หันไปดูเป็นตาเดียว คีรินไม่สนใจใคร

ม่มีเรี่ยวแรงจะต่อต้าน กระทั่งถูกพามาขึ้นรถ คีรินแทบอยากจะโยนร่างอ้อ

ข้ากับทรวงอกอวบตึงที่อัดแน่นด้วยความสาว และถูกยัดเข้าไปในบราเซียร์เล็ก ๆ

ณขาวอมชมพูเนียนละเอียด และได้ฤทธิ์แอลกอฮอล์ยิ

ดไปหมด กว่าจะขับรถพากลับมาถึงบ้าน ตลอดทางก็ฝนตก และน้ำ

เปิดรับโบนัส

เปิด
Come Back โปรดกลับมารักกัน
Come Back โปรดกลับมารักกัน
“รักแรกกับของขวัญที่เขาฝากเอาไว้ หากวันหนึ่งเขาจะทวงคืน ฉันจะทำอย่างไรดี "มามี๊ ป่าปี๊ของพวกเราอยู่ไหนเหรอครับ?" ดามน้อย กับ น้องโดม ฝาแฝดป่วน คุณแม่ดอกฟ้า คุณพ่อคีริน และคุณลุงดามพงษ์ ----------- ดอกฟ้าก็เคยเลือกเหมือนกัน เลือกที่จะรักเขา เลือกที่จะอยู่กับเขา นอนกับเขา แล้วเป็นอย่างไร ความสุข... 'ชิ...' อดที่จะทำเสียงออกมาจากจมูกไม่ได้ ดอกฟ้าเขียนสเตตัสในอินสตาแกรมของเธอ ('คุณความสุขคะ คุณอยู่ตรงไหนล่ะ ฉันจะเดินเข้าไปหาคุณ ฉันก็อยากเจอคำว่า 'ความสุข' เหมือนกับทุกคน คุณโลกใบนี้ขา ขอให้คุณใจดีกับฉันด้วยเถอะค่ะ ฉันก็รู้สึกเหนื่อยเป็นเหมือนกัน') ----------- "แม่ ลุงคนนั้นครับ" ดอกฟ้าหันมา และสบสายตาเข้ากับสายตาของคีรินพอดี ร่างบอบบางในชุดเมื่อเช้ามองคีรินอย่างตกตะลึง ปากคอสั่น หัวใจของดอกฟ้าร่วงลงไปอยู่ตาตุ่ม ขาที่แทบจะยืนไม่อยู่ แต่แรกคล้ายจะหมดแรงพับลงนั่ง 'ทำไมต้องเป็นเขา' หัวใจของคีรินวูบวาบเหมือนกัน 'เด็กสองคนนั้นเป็นลูกของดอกฟ้าจริง ๆ เหรอ' เขากำปากกาในมือแน่น ใจกลางฝ่ามือเย็นเฉียบ ใช่สิ... เด็กชายสองคนเป็นลูกหลานของบ้านดามพงษ์แน่นอน ไม่อย่างนั้นก็คงไม่เข้าออกมาเล่นที่สวนบ้านของเราอย่างอิสระ แววตาของคีรินที่จับจ้องทั้งสามแม่ลูก เขาค่อย ๆ เดินเข้าไปใกล้ สายตาของคีรินจ้องหน้าดอกฟ้าอย่างคาดคั้นบางสิ่ง ร่างสูงพร้อมใบหน้านิ่วคิ้วขมวดเดินเข้ามาใกล้ ดอกฟ้าตื่นจากภวังค์ เธอกางปีกปกป้องลูกของเธอทันที เธอต้องปกป้องลูกจากคนที่เคยทอดทิ้ง "เด็กสองคนนี่เป็นลูกของฟ้าเหรอ" "ครับ โดมกับดามเป็นลูกของแม่ดอกฟ้าครับ" โดมตอบแทนแม่เสียเอง”