icon 0
icon เติมเงิน
rightIcon
icon ประวัติการอ่าน
rightIcon
icon ออกจากระบบ
rightIcon
icon ดาวน์โหลดแอป
rightIcon

ชะตารักฮูหยินจำเป็น

บทที่ 4 อดีตของลี่จิน 2

จำนวนคำ:1664    |    อัปเดตเมื่อ:21/06/2024

นคงได้ราคาดีไม่น้อย และยิ่งเป็นเด็กผู้หญิง ถ้านําไปขายหอนางโลมยิ่งได้ราคาดีขึ้นไปอีก อีกอย่างเรื่องการเดินทางไปเมืองอื่นไม่ใช่ปัญหาใหญ

าตั

้นก็ไม่ได้นึกกลัวแต่อย่า

กข้าไป พวกท่านต้องโดนทหาร จ

องเด็กน้อย ต่างพากันหัวเร

ลัวคนของทางการมาเจอสักนิด เพราะพวกเขาย้ายถิ่นฐานไปเรื่อย อีกอย่างพวกเขาจะเน้นจับพวกเด็กเร่ร่อนมากกว่า เพราะ

ที่หวาดหวั่นเพราะอย่างไรนางก็เป็นเพียงเด็กผู้หญิงคนหนึ่งเท่านั้น อีกอย่างที่ตรงนี้เป็นซอยเปลี่ยวไม่ค่อย

ขา ค่อย ๆ เดินเข้าไปใกล้หมายจะจับตัวทั้งสองไปอย่างที่ตั้ง

ฉึก

จ็บปวด เพราะพวกเขาโดนธนูลึกลับปักเข้าที่หัวไหล

งทางการ นําตัวพวกน

้ติดตามของตน เหล่าผู้ติดตามรับคําสั่งและ

่งกอดกันด้วยความหวาดกลัว แต่เขาก็ต้องสะด

ถานการณ์ที่ น่าหวาดกลัวแต่ก็ยังมีสายตาแบบนี้ เป็นเพียง

เซียวเหม่ยอิงมองคนที่อยู่บน

ช่วยพวกข้าไว้” เซียวเหม่ยอิง

รู้หรืออย่างไรว่าเป็นการกระทําที่โง่งม หากพวกข้ามาช่วยไม่ทันเจ้าก็คงถูกจับตั

ไปการกระทําของนางนั้นโง่งมจริง ๆ เพราะความเป็นเด็กที่ คิดว่าเอาทางการมาขู่แล้วค

ห้ท่านเกือบเดือดร้อนไปด้วย หา

ยดี” เซียวเหม่ยอิงรับรู้ได้ ถึงความกัง

ีนามว่

้าไม่มีน

เจ้าว่าลี่จินดี

ิดมาแม้แต่บิดามารดาก็ไม่เคยเรียกชื่อสักครั้ง จนน

ับข้าไปเป็นสาวใช้ข

ช่นนี้?” เสียงเรียกของเซียวเหม่ยอิงทํา

ก อดน้ำตาซึมไม่ได้เจ้าค่ะ “เรื่องก็ผ่

ว่าจะรับใช้คุณหนูจนสิ้นลมหายใจ” จินพูดขึ้นด้วยน้าเสียงที่มุ่งมั่นพร้อมกับยกก๋าปั้นขึ้นมาคล้ายพร้อ

้คนสนิทนางเองอดคิดถึงเรื่องวันนั้นตามไม่ได้ ก่

ามก็ไม่รู้จักที่ตําหนินางอย่าง โจ่งแจ้ง จะตอบกลับก็ไม่ได้เพราะการกระทําตอนนั้นโง่งมจริง ๆ ยิ่งคิด มุมปา

็กแบ่งเบาหน้าที่ท่านบ้า

กเป็นหน้าที่ของคุณหนูใหญ่ทั้งหมด จนนางสงสารคุณหนูจับใจ คุณหนูของตนจะไปเท

นี้เอง อีกอย่างหง

ได้แต่ค้านอยู่ในใจ แต่ไม่กล้าเอ่ยอะไรออกมา ท

ุณหนูก็หลับแล้ว สงสัยจะเหนื่อยมากจริง ๆ นางเดินไปประคองตัวเซียวเหม่ยอิงอย่างระมัดระวัง เพื่อพาไปยังเตีย

***

เปิดรับโบนัส

เปิด
ชะตารักฮูหยินจำเป็น
ชะตารักฮูหยินจำเป็น
“ในเมื่อไม่ได้เป็นที่รักของครอบครัว แล้วไหนจะถูกถอนหมั้นอีก ฉะนั้นการแต่งงานครั้งนี้ข้าจะเป็นคนเลือกเอง ต่อให้ต้องแต่งกับแม่ทัพที่ขึ้นชื่อว่า 'ร้ายกาจ' และ 'อัปลักษณ์' ข้าก็ยอม... ~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~ "หากท่านพ่อท่านแม่ให้ข้าไปแต่งงานกับแม่ทัพปีศาจอัปลักษณ์นั่น ข้าขอฆ่าตัวตายตอนนี้เสียดีกว่า!" เซียวลี่หงตัดสินใจแล้ว หากให้นางออกเรือนกับชายที่สวมหน้ากากตลอดเวลา ไม่รู้ว่าภายใต้หน้ากากจะซ่อนใบหน้าอัปลักษณ์แบบไหนไว้ แล้วไหนจะเรื่องความโหดเหี้ยมยิ่งกว่าหน้าตานั่นอีก สู้นางฆ่าตัวตายเสียแต่ตอนนี้เลยดีกว่าที่จะต้องออกเรือนกับแม่ทัพหวงหยางหมิง แม่ทัพอัปลักษณ์ผู้นั้น! "ไม่นะ! หงเอ๋อร์ลูกห้ามทำแบบนั้นเด็ดขาด ท่านพี่ ท่านต้องทำอะไรสักอย่างนะเจ้าคะ" ฟางเหนียงเห็นบุตรสาวตัวเองเอาปิ่นปักผมจ่อคองามถึงกับขาอ่อนทรุดลงกับพื้น จนเหล่าบรรดาคนใช้ต้องมาช่วยพยุงตัวให้ขึ้นมานั่งบนเก้าอี้ เซียวฟู่ซินถอนหายใจรอบแล้วรอบเล่า เขาถึงกับยกมือมากุมขมับตนเอง ตนจะทำอะไรได้ในเมื่อพระราชโองการมาแล้ว มีแต่ต้องยอมยกบุตรสาวตัวเองให้ไป ตนเองก็ไม่ยินยอมเท่าใดนัก ในขณะที่ทุกคนกำลังปวดหัวกับเรื่องที่เกิดขึ้น มีเพียงคนผู้หนึ่งเท่านั้นที่อยู่ในท่าทางนิ่งสงบนั่งจิบชาอยู่เงียบ ๆ ไม่ได้ไหวติงกับเรื่องที่เกิดขึ้นแต่น้อย นางรับรู้ถึงสายตาที่ทุกคนมองมาที่ตัวเอง นิ้วเรียวงามค่อย ๆ วางจอกชาลงพร้อมกับเอ่ยขึ้นเสียงเรียบ "มองข้าทำไมกันหรือเจ้าคะ?" ~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~”