icon 0
icon เติมเงิน
rightIcon
icon ประวัติการอ่าน
rightIcon
icon ออกจากระบบ
rightIcon
icon ดาวน์โหลดแอป
rightIcon

ชะตารักฮูหยินจำเป็น

บทที่ 8 สายตาคุ้นเคย

จำนวนคำ:1225    |    อัปเดตเมื่อ:21/06/2024

นรับขบวน ข้าเห็นเขาใส่หน้ากากปกปิดใบหน้า ข้

ตนเองเล่า หากไม่อัปลักษณ์” คุณหนูท่านหน

่านรองแม่ทัพหวงสร้างความดีความชอบมากมายท่านรองแม่ทัพอาจจะได้รับบาดเจ็บตอนไปออกรบก

็นเรื่องอื่นพูดคุยกันได้สักพัก ทุกคนก็แยกย้า

้ ฮองเฮ

ินที่เดินเคียงคู่กันมา โดยมีเหล่าบรรดาองค์ชายและ สนมที่เ

เจริญ อายุยืนหมื

ระเจริญ อายุยื

มีบรรดาเหล่านักดนตรีและนางรําออกมาร่าย

็ได้อ่านราชโองการต่าง ๆ ที่ฮ่องเต้ประทานให้แก่เหล่าทหารที่ออกศึกในค

่งตั้งเป็นองค์รัชท

้งเป็นแม่ทัพประ

ท่ามกลางความยินดีของเหล่าประชาชนที่มาร่วมงาน ต่อมาคนท

แผ่ซ่านออกมาจากตัวของรองแม่ทัพหวงหยางหมิน ร่างสูงใหญ่อยู่ในชุดนิลสีดําปกปิดใบหน้าภายใต้ หน้ากากสีดํา

่หวั่นเกรง มุมปากของหวงหยางหมิงยกขึ้นเพียงเล็กน้อยเท่านั้นก่อนจะกลับมาเป็นเช่นเด

นไปรับราชโองการกับองค์ฮ่องเต้ด้ว

งรู้สึกคุ้นส

ด แต่สายตาที่รองแม่ทัพหวงมองมาที่นางมันดูคุ้นเคย

ต่าง ๆ ครบถ้วนแล้ว จึงได้ขอตัวกลับวังหลวงพร้อมกับฮองเฮา แต่งานเลี้ยงนั้นยังคงดํ

ารแต่งตั้ง ไปหมาด ๆ ก็ขอตัวกลับเช่นเดียวกัน แม้ว่าขุนนางหลาย ๆ คนจะเสียดายโอกา

นก็ทยอยกลับเช่นเดียวกัน แต่ ก็มีหลา

ให้” ลี่จินเอ่ยถามคุณหนูใหญ่ของตัวเอง เพราะตอนนี้เซียวเหม่ยอิงนั่งอ

ที่โต๊ะเพียงลําพัง ทําเอาคนที่มองมานั้นยิ่งไม่กล้าเข้ามาคุยด้วยท่าทางที่สง่าและเย็นชาของเซียวเหม่ยอิงนั้น แต่ใครจะไปรู้ว่าความจริงแล้วนางกําลังปวดเมื่อยไปทั้งตัวลี่จินไม่รอช้ารีบไปจ

****

เปิดรับโบนัส

เปิด
ชะตารักฮูหยินจำเป็น
ชะตารักฮูหยินจำเป็น
“ในเมื่อไม่ได้เป็นที่รักของครอบครัว แล้วไหนจะถูกถอนหมั้นอีก ฉะนั้นการแต่งงานครั้งนี้ข้าจะเป็นคนเลือกเอง ต่อให้ต้องแต่งกับแม่ทัพที่ขึ้นชื่อว่า 'ร้ายกาจ' และ 'อัปลักษณ์' ข้าก็ยอม... ~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~ "หากท่านพ่อท่านแม่ให้ข้าไปแต่งงานกับแม่ทัพปีศาจอัปลักษณ์นั่น ข้าขอฆ่าตัวตายตอนนี้เสียดีกว่า!" เซียวลี่หงตัดสินใจแล้ว หากให้นางออกเรือนกับชายที่สวมหน้ากากตลอดเวลา ไม่รู้ว่าภายใต้หน้ากากจะซ่อนใบหน้าอัปลักษณ์แบบไหนไว้ แล้วไหนจะเรื่องความโหดเหี้ยมยิ่งกว่าหน้าตานั่นอีก สู้นางฆ่าตัวตายเสียแต่ตอนนี้เลยดีกว่าที่จะต้องออกเรือนกับแม่ทัพหวงหยางหมิง แม่ทัพอัปลักษณ์ผู้นั้น! "ไม่นะ! หงเอ๋อร์ลูกห้ามทำแบบนั้นเด็ดขาด ท่านพี่ ท่านต้องทำอะไรสักอย่างนะเจ้าคะ" ฟางเหนียงเห็นบุตรสาวตัวเองเอาปิ่นปักผมจ่อคองามถึงกับขาอ่อนทรุดลงกับพื้น จนเหล่าบรรดาคนใช้ต้องมาช่วยพยุงตัวให้ขึ้นมานั่งบนเก้าอี้ เซียวฟู่ซินถอนหายใจรอบแล้วรอบเล่า เขาถึงกับยกมือมากุมขมับตนเอง ตนจะทำอะไรได้ในเมื่อพระราชโองการมาแล้ว มีแต่ต้องยอมยกบุตรสาวตัวเองให้ไป ตนเองก็ไม่ยินยอมเท่าใดนัก ในขณะที่ทุกคนกำลังปวดหัวกับเรื่องที่เกิดขึ้น มีเพียงคนผู้หนึ่งเท่านั้นที่อยู่ในท่าทางนิ่งสงบนั่งจิบชาอยู่เงียบ ๆ ไม่ได้ไหวติงกับเรื่องที่เกิดขึ้นแต่น้อย นางรับรู้ถึงสายตาที่ทุกคนมองมาที่ตัวเอง นิ้วเรียวงามค่อย ๆ วางจอกชาลงพร้อมกับเอ่ยขึ้นเสียงเรียบ "มองข้าทำไมกันหรือเจ้าคะ?" ~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~”