0
เติมเงิน
ประวัติการอ่าน
ออกจากระบบ
ดาวน์โหลดแอปคืนดีกันเถอะ ผมขอร้อง
บทที่ 72 ขอโทษอวี่โหรวซะ！
จำนวนคำ:1369
|
อัปเดตเมื่อ：07/07/2024
วเตียงอยู่ ท่าทางของเธอดูหยิ่งผยอง ราวกับว่าเธอเป็นเจ้า
แม้ว่าจะรู้สึกไม่สบายใจ แต่ซูเชียนฉือก็ยังคงข่มอารมณ์เอาไว้ เธอเงยหน้าขึ้นมองไปที่เวินอวี่โหรวอย่างเฉยชาและพูดขึ้นว่า “ห้องผู้ป่วยของฉันอยู่ค่อนข้างไกลจากที่นี่น่ะ ก็เลยมาช้าหน่อย”
ปลดล็อกบท
/0/18897/coverbig.jpg?v=943cf85a2938c44f6a6e752c896914da&imageMogr2/format/webp)
คืนดีกันเถอะ ผมขอร้อง
“เธอคิดว่าพวกเขาจะต่างคนต่างไปหลังจากการหย่าร้าง โดยเขาใช้ชีวิตของเขาเอง ส่วนเธอก็มีความสุขกับเธอไป-- แต่แล้ว... "ที่รัก ผมผิดไปแล้ว คุณกลับมาได้ไหม" ชายใจร้ายที่เคยหักหลังเธอสุดท้ายก็ก้มหัวที่หยิ่งผยองลง "เราคืนดีกันเถอะ ผมขอร้องล่ะ" ซูเชียนชือผลักดอกไม้ที่ชายคนนั้นมอบให้ออกไปอย่างเย็นชา และตอบอย่างใจเย็น "มันสายไปแล้ว"”