0
เติมเงิน
ประวัติการอ่าน
ออกจากระบบ
ดาวน์โหลดแอปเมื่อฉันหลุดหลงเข้าไปปลูกผักอิหยังวะ
บทที่ 12 เกาลัด
จำนวนคำ:1184
|
อัปเดตเมื่อ：27/06/2024
วซง ข้าคิดถึ
ยวซงปล่อยมือแป๋มออกช้าๆ ก้ม
แข็งแรงจริงๆ แบบนี้คง
พูด ชงชอบชง
ัดต่อไป”ส่งสายตาดุดุแต่ทว่ากั
็ใกล้เวลาเย็น
ปลดล็อกบท
/0/19436/coverorgin.jpg?v=e3d6cd04731e7ee923379087bccb7424&imageMogr2/format/webp)
/0/13893/coverorgin.jpg?v=9eda0e58b201921f422e85ac02c856ec&imageMogr2/format/webp)
/0/31890/coverorgin.jpg?v=15c56c57d0d8873ea165c372ae5a8bde&imageMogr2/format/webp)
/0/31691/coverorgin.jpg?v=b1cce3dd085ac2cd8b109c13a8dc91d5&imageMogr2/format/webp)
/0/29757/coverorgin.jpg?v=b0524c8c01bf753c1ce44f9ea96949e5&imageMogr2/format/webp)
/0/24044/coverorgin.jpg?v=a4a8c107831dde3992ec537248e2ccfd&imageMogr2/format/webp)
/0/18928/coverbig.jpg?v=589704dee6cd100b5be3a716e192e64b&imageMogr2/format/webp)
เมื่อฉันหลุดหลงเข้าไปปลูกผักอิหยังวะ
“ปลูกผักอิหยังวะ ย้อนเวลาไปปลูกผักคงเป็นเวรกรรมที่เธอไม่ชอบกินผักสวรรค์จึงหอบเอาร่างอ้วนไปปลูกผักเสียให้เข็ด”