0
เติมเงิน
ประวัติการอ่าน
ออกจากระบบ
ดาวน์โหลดแอปเมื่อฉันหลุดหลงเข้าไปปลูกผักอิหยังวะ
บทที่ 20 ไม่คิดถึง
จำนวนคำ:1541
|
อัปเดตเมื่อ：27/06/2024
ย อาวุโสเขาคุยกันเราไปคั่ว
คิดถึงแป๋มจนใจแทบขาด มาตั้งนานยั
ำเสียงเรียบเฉย เสี่ยวซงทรุดกายลงบนเก้าอี้ แป๋มหน
นี้เป็น
ปลดล็อกบท
/0/17935/coverorgin.jpg?v=d0a0833e520b09ceaf8f157bf4ed5b47&imageMogr2/format/webp)
/0/23666/coverorgin.jpg?v=eea3a8970f8d7ca426fd9ced8a1ed4d0&imageMogr2/format/webp)
/0/22739/coverorgin.jpg?v=f19133db5267f41b56ed275efd660b64&imageMogr2/format/webp)
/0/2484/coverorgin.jpg?v=24e85ab41f78191eb7bb7d5cb5a08691&imageMogr2/format/webp)
/0/10505/coverorgin.jpg?v=fcb66005d773583b3d72026cd0123e36&imageMogr2/format/webp)
/0/20709/coverorgin.jpg?v=92f50965422f7d00a5943e1cdf148fa6&imageMogr2/format/webp)
/0/18928/coverbig.jpg?v=589704dee6cd100b5be3a716e192e64b&imageMogr2/format/webp)
เมื่อฉันหลุดหลงเข้าไปปลูกผักอิหยังวะ
“ปลูกผักอิหยังวะ ย้อนเวลาไปปลูกผักคงเป็นเวรกรรมที่เธอไม่ชอบกินผักสวรรค์จึงหอบเอาร่างอ้วนไปปลูกผักเสียให้เข็ด”