0
เติมเงิน
ประวัติการอ่าน
ออกจากระบบ
ดาวน์โหลดแอปเมื่อฉันหลุดหลงเข้าไปปลูกผักอิหยังวะ
บทที่ 34 ช้าไปแล้ว
จำนวนคำ:1197
|
อัปเดตเมื่อ：27/06/2024
ะทัยเส
ล้ว แต่รู้สึกคิดถึงจูจิ้นเหลือเกิน ไปคุยกับท่านลุงให้
พยักหน้ายิ้มๆ รีบลุกจากแท่นนั่งวิ่งเข้าเ
ือนกับโล่งอกเสี
ปลดล็อกบท
/0/10505/coverorgin.jpg?v=fcb66005d773583b3d72026cd0123e36&imageMogr2/format/webp)
/0/28480/coverorgin.jpg?v=0f3fd09ca0126ab872542503a4cb8a48&imageMogr2/format/webp)
/0/8745/coverorgin.jpg?v=76bde70c134df2c79648a24ffd6427d9&imageMogr2/format/webp)
/0/13893/coverorgin.jpg?v=9eda0e58b201921f422e85ac02c856ec&imageMogr2/format/webp)
/0/14817/coverorgin.jpg?v=9f6ddf0023da5aa8db90d9a4d6d54815&imageMogr2/format/webp)
/0/2484/coverorgin.jpg?v=24e85ab41f78191eb7bb7d5cb5a08691&imageMogr2/format/webp)
/0/18928/coverbig.jpg?v=589704dee6cd100b5be3a716e192e64b&imageMogr2/format/webp)
เมื่อฉันหลุดหลงเข้าไปปลูกผักอิหยังวะ
“ปลูกผักอิหยังวะ ย้อนเวลาไปปลูกผักคงเป็นเวรกรรมที่เธอไม่ชอบกินผักสวรรค์จึงหอบเอาร่างอ้วนไปปลูกผักเสียให้เข็ด”