0
เติมเงิน
ประวัติการอ่าน
ออกจากระบบ
ดาวน์โหลดแอปเมื่อฉันหลุดหลงเข้าไปปลูกผักอิหยังวะ
บทที่ 34 ช้าไปแล้ว
จำนวนคำ:1197
|
อัปเดตเมื่อ：27/06/2024
ะทัยเส
ล้ว แต่รู้สึกคิดถึงจูจิ้นเหลือเกิน ไปคุยกับท่านลุงให้
พยักหน้ายิ้มๆ รีบลุกจากแท่นนั่งวิ่งเข้าเ
ือนกับโล่งอกเสี
ปลดล็อกบท
/0/28195/coverorgin.jpg?v=7684a25307b5fb7ebcc36b7921a9968c&imageMogr2/format/webp)
/0/17935/coverorgin.jpg?v=d0a0833e520b09ceaf8f157bf4ed5b47&imageMogr2/format/webp)
/0/32156/coverorgin.jpg?v=e465dcb77f9b1bf49ad45121481b561f&imageMogr2/format/webp)
/0/18316/coverorgin.jpg?v=f84f6e664a0cda1965dc299187a4ac81&imageMogr2/format/webp)
/0/21215/coverorgin.jpg?v=da95f2124d8155041a71c0f42e86e7be&imageMogr2/format/webp)
/0/18879/coverorgin.jpg?v=c490b3ae5c26544d95d254b3abc07c14&imageMogr2/format/webp)
/0/18928/coverbig.jpg?v=589704dee6cd100b5be3a716e192e64b&imageMogr2/format/webp)
เมื่อฉันหลุดหลงเข้าไปปลูกผักอิหยังวะ
“ปลูกผักอิหยังวะ ย้อนเวลาไปปลูกผักคงเป็นเวรกรรมที่เธอไม่ชอบกินผักสวรรค์จึงหอบเอาร่างอ้วนไปปลูกผักเสียให้เข็ด”