ของเล่น (3P)

หันมากระซิบกระซาบถามฉันที่อยู่ข้างๆ

ยหน้าขึ้นมามองแต่อย่างใด เพราะสิ่ง

ด์กับแผ่นดินไง”

ไรกับยัยฟ้าดาวคณะบร

่อได้ยินในสิ่งที่ดาหวันบอก และแล้วเ

ไม่รู้ เขาพูดกัน

ริง เพราะไม่รู้เรื่องเลยสั

้แล้วว่าแก

….

กล้วยทอด!” ดาหวันยกมือทาบอก พลางหยิบยาด

งสองถูกพักการเรียนแล้วด้วย ส่วนผ

สอนอยู่หน้าห้องดังขัดจังหวะขึ้น ท

ดาหวันเอ่ย ก่อนจะรีบก้

เขามันหลุดออกไปจริงๆ คนที่ซวยจะเป็นฉันด้วยหรือเปล่า เพราะว่าฉันก็อยู่ในเหตุการณ์

ฉันกำลังเลิกเรียนพอดี มือบางควานหาสมาร์ทโฟน

ำไมทำหน้างอเหมือนป

ามหงุดหงิดใจ เมื่อเห็นข้อความของพี่พระรามที่ส่งมาบอกว่าวันนี้มารับฉันไม่ได้เพราะติดทำรายงานที่

ไปส่งก็ได้

คอยดูนะ ถ้าแม่กลับมาฉันจะ

้องคิดมาก เดี๋

ส่งหรอก เดี๋ยวฉันนั่งรถเมล์กลับเอง” ฉันบอกอ

ันทวนถามคล้ายกับไม่

มล์กลับเองได

น ถ้าถึงบ้านแล้วอย่

ั้นฉันกล

อกมารอรถเมล์อยู่ที่หน้ามหาวิทยาลัย ฉันเอาแต่หันซ้ายมองขวาอย่างอย

่อหันกลับมาอีกทีแล้วเจอแผ่นดินที่ยืนอยู่ตรงหน

ีชมพูอ่อนมาให้ ซึ่งฉันก็มองของสิ่งนั้นด้วยความตกใจ เพราะไม่รู้ว่ากระเป๋า

ไง?” ฉันพยักหน้ารับ เพราะมั่นใ

่นอยู่ในห้องน้

ขอ

กได้ค

าคืนมา!” ฉันร้องโวยวายออกมาเมื่

ม ก่อนจะรีบหมุนตัวเดิน

ะหนี ฉันจึงรีบหยัดตัวลุกขึ้นเดินตามเขาไปติดๆ ถึงแม้ว่าในก

ากได้คื

เพื่อไปที่ไหนสักแห่ง พอรู้สึกตัวอีก

ดินเปิดประตูรถ

ำไม ฉัน

รื่องต้อ

งของฉันก็ถูกแผ่นดินผลักอย่างแรงให้เข้ามานั่งใน

หน้าด้วยความตกใจ เมื่อเห็นว่าไดมอ

าเอ่ยคำทักทาย พร้อมกั

ร้อนรน เมื่อเห็นสายตาของพวกเขามองจับจ้อง

ฉันใช่ไหม?” ไดมอนด์ถามต่อ พร้อม

ร ฉันไม่ร

เลื่อนมาบีบที่ปลายคางขอ

ม่ใช่เธอแล้ว

ต่ฉันไม่ได้เป

ช่ไหม อย่าคิดว่าฉันไม่รู้!” ได มอนด์พูดข

ยงหนักแน่นและความสัตย์จริง แล้วก็ไม่เข้าใจว่ามันไปเกี่ยวอะไรก

คิดว่

ื่องนี้ก็มีแค่พวกเรากับยัยนี่!” ไดมอนด์ต

ิ เอาโทรศัพท

งโวยวายออกมาเมื่อแผ่นดินถือวิสาสะมาค

ากเจ็บตัวก

รศัพท์ของฉั

นสิ่งที่ฉันพูด พลางหย

ัสอะ

….

นทวนถามด้วยเสียงที่ดังกว่าเดิ

27

็แค

ดสมทบ ก่อนจะจับแขนทั้งสองของฉันไ

ู่นาน พลางก้มหน้าก้มตาก

ง เจออะ

ี่ไม่ได้เป็น

ไดมอนด์สบถออกมาด้วยความหัวเสีย แ

เชื่อ!” ฉันดึงโทรศัพท์ออกจากมือของแผ่นดินอย

ะปล่อยฉันไ

เธอแล้ว” แผ่นดินพูดแบบไม่ใส่ใ

่ะคำขอ

หน้าฉันด้วยความงงงวย ที่บ้านพวกเขาไม่เคยสอนมา

ันก่อน ไม่คิดจะขอโทษเลยหรือไง ลูกผู้

์รีบพูดแทรกขึ้น เมื่อเห็นท่าทางโวยวายข

แผ่นดิน ทำไม

ฉันก่อนแล้วกัน ฉัน

….