เจียงซินเฟย จันทราตำหนักเย็น

ช่วงค่ำคืนเหน็บหนาวมีหญิงงามข้างกาย

ต้องกล

งเรียบเ

ถูกล้วงออกมาจากอกเ

ัว ยินดีที่ไ

่านไม่เก็บมั

้งนั่งลง ข้างกองไฟใช้ไม้ใ

ึงรสหวานอร่อยของมัน หากข้ากินมันเส

ขี่ยดินไปมารู้สึกว่ารอยยิ้มขอ

ฟง ตระกูลใ

แต่ทัพของแคว้นเหลี่ยงตอนนี้ประชิดแนวชายแดนท่านแม

คว้นเ

่าเป็นแม่ทัพที่ฝีมือเยี่ยมยอดคนหนึ่งทีเดียว อาจเป็นเพราะฮ่องเต้ยังไม่ได้มี

าจะบุกเข้า

ด้กล่ำกรายเข้ามาแต่อย่างใด ข้าน้อยเองก็

คนเ

งกระหม่อม ฝ่าบาททรงตรากตรำมาแสนนานครั

องบ้านเมืองยังไม่ได้ เรื่องอื่นเอาไว้ที่หลัง ท่านว่า

ท้าฟงค้นหา บางอย่

ะทำด้วยตัวเองคนของเราในทัพเหลี่ยงตอนนี้มีอยู่จำนวนหนึ

านฟงช่า

ีไม่น้อย ตั้งแต่ทรงนั่งบัลลังก์มา กระหม่อมไม่เคยจะเห

แคว้นฉินนับว่าสำ

มควรทูลเชิญเสด็จประภาสป

มสำราญได้อย่างไรยามที่

มีการรับบุรุษหนุ่มเข้ามาในวังหลวง เพื่อเพิ่มกำลังทหารในวังหลวงและกำลังทหารของแคว้นฉิน ระหว่างนี้จึงถือว่าได้คัดเลือกผู้ที่มีฝีมือทั่วแคว้นมาไว้ใช้

ึกหงักตั๋วฟงนับว

แบ่งเบางานในราชสำนักได้ดีทีเดียว ท่านต้องการสิ่งใดตอบแทนบ้างห

ินถา

กินไป องค์รัชทายาทเป็นอีกสิ่งหนึ่งที่อยากจะเป็นก่อนที่จะไร้ลมหายใจ กระหม่อมเองก็แก่เฒ่าแล้ว ฝ่าบาทจึงถือว่าเป็น

ูกไล่กลับตั้งแต่หัวค่ำบางคนกับถูกปล่อยให้นอนหลับบนแท่นนอนจนสาย จะมีก็เพียงแต่..สนมนางนั้น สนมที่แว

ต้องตามหา

็มตา ตกใจกับคำพูดที่คิดว่

่างไม่ได้อยู่ในสายตาของฝ่าบาทเป็นฮองเฮาที่จัดการเพียงลำพังเช่นนั้นต่อจากนี้ ฝ่าบาทใส่ใจอ

ในค่ำคืนมืดมิดทางเดินทอดยาวสู่ตัวตำห

มา ค้างคาใจอยากจะบอกเล่าให้ฝ่าบาทไ

่องใ

ร้อยไม่นางยังไม่ตาย และ

ลงยิ

ยรบาล ว่าด้วยการลงทัณฑ์ในวังหล

้อยทีแต่ไม่อาจตาย ฝ่

งยังค

ือไม่ก็คนที่ลงไม้โบยนางในวันนั้นออ

ยวซานยังได้

ยากจะพักผ่อนเสียเต็มที เจ้าเ

งครักษ์ชั้นต่ำผู้นั้น แต่ลงมือประหารด้วยตัวเองเพียงดาบเดียวก่อนที่จะสั่งให้มีการลงทัณฑ์สนมซิน

จกลางวัน ใบหน้างามกับอาภรณ์สีขาวรับกับใบหน้างดงามทว่าดวงตาเศร้าสร้อย ซินเฟยเดินเลี้ยวออกประตูไปตาม

เจ้าเห็นน

ายหันความมองเห

กันฝ

็นใคร”พูดเ

ราบฝ่าบาท ฝ่าบ

ประตูนั่น

ปยังประ

อไม่ก็ ไปตำหนักเหมยฮวาของไทฮองไทเฮา คุกหลวง

้ส่งคนหา

ทำไมต้อ

รู้ว่านา