icon 0
icon เติมเงิน
rightIcon
icon ประวัติการอ่าน
rightIcon
icon ออกจากระบบ
rightIcon
icon ดาวน์โหลดแอป
rightIcon

สัมผัสร้ายนายวิศวะ

บทที่ 3 เอาคืน

จำนวนคำ:2177    |    อัปเดตเมื่อ:02/07/2024

0 นาทีท

ฉันไม่ต้องการถูกคลุมถุงชนที่ต้องหมั้นหมายกับผู้ชายที่ฉันไม่รู้จัก นี้คือหนึ่งเหตุผลที่ฉันต้องเปลี่ยนลุคจากสาวสวย มาสวมแว่นหนาๆ เป็นป้าเฉิ่มๆ อย่างที่เห็น เพราะฉันกว่าว่าจะโดนทางครอบครัวนั่นจับได้ ฉันกลับมาไทยได้ประมาณสองเดือนแล้ว ป่านนี้พ่อฉันท่านคงจะทราบแล้วแหละว่าฉันไม่ได้อยู่ที่ออสเตรเลี

นเอง ส่วนฉันตั้งแต่กลับมาจากออสเตรเลียก็มียัยมินนี่และยัยโจอาน่านี้แหละที่คอยช่วยเหลือหาที่อยู่ให้ และยัยมินนี่ก็ยังช่วยหางานที่บ้านของนางให้ฉันทำ เพราะเอาจริงหลังจากที่ฉันกลับมาที่ไทยฉันก็ตัดขาดการติดต่อกับคุณพ่อของฉัน แน่นอนพอตัดขาดกับทางบ้

งแรมครอบครัวของยัยมินนี่ แต่วันนี้ยัยคุณหนูมินนี่นางไม่ยอมให้ฉันไปทำงาน แต่นางให้ฉันเล่นเทนนิสเป็นเพื่อน

ยนชุดและพายัยมินนี่ไปซ้อมที่สนามในโรงยิมกันทันที เราสามคนส

ห้องน้ำหญิงเมื่อเห็นร่างบางของณดาในชุดวอร์มกีฬาตัวโตที่มองยังไงก็เหมือนคุณหนูณดาคนส

อน" โจอาเอ่ยด้วยท่าทีขำเพราะแว่นที่สวมใส่บวกกับเม็ดไฝใหญ่ๆที่ณดาแกล้งติดเอาไว้นั้น เธอติดมันได้น่าเกลียดมาก ขนาดพวกเธอเห็นความข

่ยืนหน้ากระจกในตอนนี้มันดูไม่ใช่ตัวตนของฉันเลยซักนิด ให้ตายเถอะแค่ติดเจ

ี่ยนลุคแบบนี้นะ ชุดวอร์มตัวหนาๆ แบบนี้ฉั

ั้น ณดาเป็นคนสวยที่สุดในกลุ่ม ไม่ว่าจะเป็นหุ่นเล็กเอวขอด ใบหน้าที่สวยใสแล้วนั้นเมื่อครั้งสมัยเรียนมัธยม ณดานั้นเป็นดาวเด่นของโรงเรี

ามสาวก็ปรากฏตัวกัน

แก ที่ยอมสละเวลาอันมีค่าของพวกแกเล่นเป็นเพื่อนฉัน"

อะ" ณดาเอ่ยกับผู้ท้าแข่ง เพราะไม่ว่าทีมของฝั่งเธอจะเล่นคู่ถึงสอ

ามสาวก็เริ่มการแข่งขันกันทันที ผ่านไปเพียงแค่ห้านาทีลูกเทนนิสที่ล

กออมมือแล้วเหรอ เล่นเอาซะ

น ปะเดี๋ยวพี่พีทก็มาแล้ว" พี่พีทที่ยั

ห้เวลาแกอี

ยมาก" โจอาเอ่ยกับยัยมิน

รับลูกไม่กี่รอบขาอ่อนหมดแ

นนิสมาเต็มแรงทำให้ลูกเทนนิสลอยออ

ร่างบางจึงวิ่งออกจากสนาม

้ชายคนหนึ่งที่จ้องมองเธอมาด้วยท่าทีไม่พอใจ แต่นั้นร่างบางก็ไม่ได้ส

ข้มของผู้ชายคนนั้นเอ่ยถามกับฉันมา ร่า

" ร่างบางสบตาเ

มที่เห็นว่าปาลินนั้นเจ็บหนักร่างสูงเอ่ยกับคนตรงหน้าด้วยท่าทีไม่พอใจ ณดาที่มอ

ก ลูกเทนนิสที่ไม่ได้หนักมากและออกจะเบาด้วยซ้ำ นี้คนโดนถึงขึ้นเจ็บหนักขนาดที่ผู้ชายคนนี้ต้องช่วยพยุงเลยงั้

อ่ยกับคนตรงหน้าด้วยสีหน้าไม่พอใจ ผู

เมื่อเป็นเช่นนั้นร่างบางก็หันหลังจะเดินกลับ แต่ขณะที่ก้าวขานั้น ด

ี่สวมใส่อยู่บนใบหน้านั้นกระเด็นออกจากใบหน้าของเธอ ส่วน

ความเจ็บ ใบหน้าสวยหวานที่ไร้กรอบแว่นตาแ

็นใบหน้าเรียวสวย ปากนิด จมูกหน่อยอย่างเต็มสองตานั้น สายตาคมสบตาเข้ากับคนล้มตรงหน้า ร่างสูงถึงกับชะง

หร่น่าตาหน้าเกลียด ขอถ

เปิดรับโบนัส

เปิด
สัมผัสร้ายนายวิศวะ
สัมผัสร้ายนายวิศวะ
“ฝากดีเอ็ม ณดาด้้วยนะค่ะ (วิศวะรุ่นน้อง) "ฉันไม่มีวันหมั้นกับผู้ชายมักมากนิสัยเสียอย่างนาย ไม่มีวัน" ณดาเอ่ยพร้อมกับเชิดหน้าใส่ ขณะที่เธอนั้นพยายามดันตัวออกจากการรัดกุมของดีเอ็ม "ทำไม คนอย่างฉันมันทำไม" ร่างสูงเอ่ยถามพร้อมกับจ้องใบหน้าสวยใส ด้วยสีหน้าและแววตาดุดัน "มักมากและสำส่อน เอาไม่เลือกอย่างนาย ต่อให้เหลือนายแค่คนเดียวฉันก็ไม่เอา" ณดาเอ่ยกับคนใจร้ายอย่างเหลืออด "สงสัยที่ปากเก่ง เถียงฉอดๆ แบบนี้ ไม่อยากเป็นแค่ว่าที่คู่หมั้น แต่อยากข้ามขั้นเป็นเมียฉันแทน" ร่างสูงเอ่ยจบ ก็ระดมจูบคนตัวเล็กไปทั่วทั้งใบหน้าและลำคอด้วยท่าทีโมโหสุดๆ เขารู้ว่าเธอนั้นเกลียดเขาเข้าใส้ แต่ทำไงได้ละในเมื่อครอบครัวดันเสนอตัวเธอมาให้กับเป็นคนของเขา แบบนี้ใครจะปล่อยให้โง่ละ มันก็ต้องลองกันหน่อย”