มู่หรงเยว่ชิง ท่านหญิงตำลึงทอง

นะ เรื่องคว

น มันเป็นการกระทำที่ติดเป็นนิสัย และ

ค่ะ” อันที่จริงนางรู้ตัวและได้ยินได้ฟังจน

่ทำให้เจ้าต้องเก้อในวันนี้ ข้าจะพาเจ้ามาเดินเล่

ะ ขอบคุณท่า

วน ส่วนข้าจะแยกไปตรงนี้ เพราะธุระข

่ต้องเดินกลับ ข้าก็พอใจแล้ว” นางกล่

นุกเพียงเท่านี้” หลี่อวี้อ๋องแตะข้อศอกนางให้เดินกลับ

ให้กับทางการ จ

“แต่มันก็ไม่ควรต้อง

น่าเกรงขาม ซึ่งแม้เสื้อผ้าอาภรณ์จะไม่ได้แสดงฐาน

ุ์ดีเตรียมไว้รออยู่ด้วยความเร่งรีบ สายรายงานผ่านฉีฟ่างเรื่องความคืบหน้าในการหาที่อยู่ขอ

้าที่เขาจะเข้าตรวจค้นและรีดเค้นเอาความจริงข

ับว่าเป็นการปล่อยโอกาสอันดีงามที่จะได้อยู่กับเยว่ชิงให้หลุดมือไปนั้นสูญเปล่า ซ้ำร้าย

่งแน่นอนว่าการมารอเข้าเฝ้าในครั้งนี้ คงหนีไม่พ้นเรื่องการที่เขาไม่ได้พบเจอนางเสียนาน แต่ก่อนที่ใต้เท้าจ

และตัวเขาเองก็ไม่เคยมองเรื่องนี้เป็นปัญหาจริงจังมาก่อน ยกเว้นก็แต่ความรำคาญใจที่มีต่อท่าทางกรีดกร

จที่มีต่อฝู่อิงเว่ย หรือแม้แต่อะไรก็ตามที่เตือนให้นึกถึงห

ากไม่ใช่เรื่องสำคัญ ให้บอกปั

างรับคำหนักแน่นต

งกลับทำเพียงทักทายเขาแค่เล็กน้อย แล้วเดินเลี่ยงออกไปทางเรือนรับรองเล็กหลังตำหนัก ปล่อยให้ใต้เ

กธุระของท่านไม่ด่วนนั

ได้ เพราะว่าหลี่อวี้อ๋องขึ้นชื่อว่าทำอะไรตามใจตนมาตั้งแต่ไหนแต่ไร ด้วยอ

บแผนที่แสดงภูมิประเทศของแคว้นและเขตแนวชายแดนทอดยา

อันใหญ่โตมีข้าราชบริพารมากมายเดินกันให้วุ่น โดยทำทีเป็

สาวที่งดงามราวกับดวงจันทรา และหวานหอมร

วยใบหน้าเลื่อนลอยเปื้อนย

อยู่ลึก ๆ แน่นอนว่าความงามของนางนั้นไม่เป็นที่กังขา แต่ใครหน้าไหนก็ไม่ควรจะ