icon 0
icon เติมเงิน
rightIcon
icon ประวัติการอ่าน
rightIcon
icon ออกจากระบบ
rightIcon
icon ดาวน์โหลดแอป
rightIcon

ปรารถนาซาดิสม์

บทที่ 4 ถูกสเปกไปหมด

จำนวนคำ:1416    |    อัปเดตเมื่อ:16/08/2024

ร้องพอใจของผู้คนมากมา

บแบบนี้” เขาพูดจ้องสบตา ยิ้มกวน ๆ ก่อนจะใช้

นะ” เธอร้องห้า

้วยร่างหนาแข็งแกร่งของชายหนุ่ม ตรินัยสะบัดใบหน้าคมเบา ๆ ก่อนจะแนบใบหน้าสูดด

บอมเม็ดบัวสีชมพูนั้นอีกครั้ง แต่ครั้งนี้รุนแรงกว่าเดิม และจงใจลงน

ก ๆ ไม่ให้ขัดขืน เธอขนลุกเกรีย

โคมลงมา ปากเธอก็ร้องห้าม พยายามส่ายบิดตัวหนีการรุกหนักของเ

อดปลายนิ้วเข้าไปสำรวจของสงวนของหญิงสาว เธอหนีบขาไว้แน่

ครั้ง ตอนนี้หลับตาแน่น กัดเม้มริ

กบาง พยายามใช้ลิ้นดุนดันให้เธอเปิดปาก ดอกไม้เหมือนจะขาดอากาศ

กปลายลิ้นเข้ามาอย่างชำนาญ ทั้งตวัดรัด

นางสาวอุมาริการ์เผลอตัวดู

่โตให้ผงาดจังก้า บดเบียดความอัดแน่นไปบนหน้าขาสวย ๆ ไรขนหนาแข็งทิ่มแทงจนใจสาวชักหวั่น ๆ

ากที่ถูกเขาปิดสนิท ทำให้ไม่สามารถร้องห้ามอะไร

หญ่ หัวเข่าและขาแข็ง ๆ แทรกง้างขาเล็ก ๆ ให้อ้ากว้าง เบียดชิ

ลำคอ มือที่ถูกกดพยายามขัดขืนแต่ก็สู้แร

ผละริมฝีปากออก ก่อ

งชายหนุ่มอย่างเคียดแค้น ตรินัยไม่ได้สบตาเธอ สายตาของเขาจดจ้องม

วขึ้นสูงข้างหนึ่ง ก่อนจะยกสะโพ

เสียงซี้ดซ้าด ชักขยับออกช้

อ้บ้าเทมป์” เธอร

น้า เห็นใบหน้าเธอแดงก่ำ น้ำตาไหลริน ตรินัยใจหล่นวูบ เข

่กระแทกตอกลงไปเบา ๆ เธอถึงกับหลับตาปี

พูดว่าพลางใช้สองมือยันหน้าท้องขอ

าไว้อีกครั้ง ก่อนจะส่งต

งกายกำยำที่แทรกอยู่กลางตัวสาวสวย

้แต่นอนนิ่ง ๆ เหมือนคอยรับคำบัญชาจากเขา ความรู้สึกเจ็บร้า

นจริง ๆ ตรินัยหยัดตัวนิ่งกดแช่ รอให้เธอรู้สึ

อวบอิ่มของเธออีกครั้ง อุมาริการ์ไม่มีทางหนี และปฏิเสธร่างหนาใหญ่ที่จวบ

ลิ้นร้อน ๆ เริ่มเล้าโลมประโคมลงมาใหม่ พอเธอเผลอไผล เขา

าให้อีกฝ่ายซ่านสยิว อุมาริการ์แอ่นผวาด้วยความรัญจวน เธอยังคงหลับตาเอาไว้แน่นระหว่างที่เขาขยับตัวเบา ๆ หญิงส

ื้อ...อะ

เปิดรับโบนัส

เปิด
ปรารถนาซาดิสม์
ปรารถนาซาดิสม์
“ความรักที่เห็นแก่ตัวของมนุษย์ผู้ชาย ที่ชอบในเรื่องเซ็กส์ พอเจอกับผู้หญิงดี ๆ ที่เธอไม่อยากอยู่ในวังวนปรารถนาของเขา เธอจึงตัดเยื่อไม่เหลือใย แล้วอย่างไรต่อล่ะที่นี่ การประลองหัวใจระหว่าง เทมป์ หรือ นายตรินัย เจ้าของลานแข่งรถ รูปหล่อ ร่ำรวย คาสโนว่า กับ ดอกไม้ หรือ นางสาวอุมาริการ์ มิสมอเตอร์โชว์ โดยมีความรักเป็นเดิมพัน ตรินัยรู้สึกเสียหน้าอย่างแรง เพราะนางสาวอุมาริการ์ ที่ได้แต่หนีเขา ไม่ยอมรับสัมพันธ์ และทุกครั้งที่เจอกัน เขาก็กระทำกับเธอแบบไม่เป็นสุภาพบุรุษเอาเสียเลย แม่ดอกไม้อุมาริการ์ได้ขโมยหัวใจของนายเทมป์ไปด้วยนี่สิ ทำให้ชายหนุ่มคาสโนว่า ถึงกับกินไม่ได้ นอนไม่หลับ อุมาริการ์กับตรินัยจะโคจรมาเจอะเจอกันอีกหรือไม่ บางเรื่องราวที่เกิดขึ้นในชีวิตคนเรา บางครั้งอาจจะเป็นพรหมลิขิตก็ได้ ++++++ "คืนนี้ผมต้องจ่ายคุณเท่าไหร่ครับ" เขาเข้าเรื่อง ดอกไม้ถึงกับหน้าเหวอ ไม่เข้าใจในสิ่งที่เขาพูดในครั้งแรก ก่อนที่ถึงบางอ้อ เธอมองหน้าผู้ชายตรงหน้าจ้องเขม็ง "เก็บเงินของคุณเอาไว้เผาเพื่อนคุณเถอะค่ะ" อุมาริการ์ปากร้ายออกมาทันที ไม่คิดว่าผู้ชายหน้าตาดีตรงหน้าจะเป็นคนแบบนี้ เธอรีบหมุนตัวลงจากเก้าอี้ ก่อนจะคว้าเป้ที่วางอยู่บนพื้นข้างล่างขึ้นบนไหล่ เขารีบคว้าข้อแขนเธอเอาไว้ในทันที และล็อกมือเอาไว้แน่น กระชากร่างเล็กบอบบางเข้าหาตัว "คุณ... ฮึ" เธอตกใจกับกิริยาก้าวร้าวและไม่ให้เกียรตินั้น "แหม... ทำเป็นไม่เคยไปได้นะ คุณดอกไม้" เขาพูดย้ำชื่อเธอ มองหน้าสวย ๆ ที่ตอนนี้ทำเชิดเข้าใส่ เทมป์รู้สึกเสียหน้าอย่างไม่เคยเป็นมาก่อน ปกติมีแต่ผู้หญิงที่วิ่งเข้ามาประเคนให้กับเขาถึงที่ "ปกติคุณทำงานก็เพื่อเงินอยู่แล้วนี่ครับ อยากได้เงินจนตัวสั่นไม่ใช่หรือ ถึงมาทำงานที่นุ่งน้อยห่มน้อยแบบนี้ ขายตัวมาก็หลายครั้งแล้วนิ หรือว่าไม่จริง เลิกงานก็ขายตัว ขึ้นเตียงกับผมคืนนี้สิ ผมให้คุณหมดนี่" เทมป์โยนเงินแบงก์พันสี่ห้าปึกลงตรงหน้าของหญิงสาว "เก็บเงินเอาไว้เลี้ยงหมาในปากของคุณก็ได้นะคะ หากมันมีเยอะเกินไป" เธอพูดพร้อมทั้งขบเขี้ยวเคี้ยวฟัน เกิดมาก็เพิ่งเคยเจอผู้ชายที่หยาบคายสุด ๆ แบบนี้เป็นคนแรก อุมาริการ์จ้องหน้าเขาเขม็ง สองมือกำหมัดเอาไว้แน่น ก่อนจะซัดอีกมือที่ว่างจากพันธนาการของเขาลงไปที่ปากได้รูปที่ใส่ร้ายเธอออกมา”