0
เติมเงิน
ประวัติการอ่าน
ออกจากระบบ
ดาวน์โหลดแอปท่านอาจารย์อย่ารบกวนข้าเลย 师父，别打扰我。
บทที่ 12 12
จำนวนคำ:1553
|
อัปเดตเมื่อ：06/09/2024
ก ถ้อยคำที่หลุดจากปากเขามีแต่ภาษาดอกไม้ เขาชื่นชมนางทุกเช้าค
นมนุษย์อีก นางไม่ควรปริปากพูดเรื่องที่จะทำให้เขาโกรธเคือ
ปลดล็อกบท
/0/17455/coverorgin.jpg?v=720361a21181b0a777f219c41f0d20ee&imageMogr2/format/webp)
/0/29091/coverorgin.jpg?v=0e234a27fb3a4bc2f1813a14a73a833d&imageMogr2/format/webp)
/0/28195/coverorgin.jpg?v=7684a25307b5fb7ebcc36b7921a9968c&imageMogr2/format/webp)
/0/32454/coverorgin.jpg?v=bdc54f815f817b13dbeb0b1677d9efa4&imageMogr2/format/webp)
/0/23909/coverorgin.jpg?v=a49b013188191f7068b736775c429fdd&imageMogr2/format/webp)
/0/21917/coverorgin.jpg?v=98f563f555c8e6e81c9e3c156ae2a886&imageMogr2/format/webp)
/0/19968/coverbig.jpg?v=87679b751614ac076705b80d767aee72&imageMogr2/format/webp)
ท่านอาจารย์อย่ารบกวนข้าเลย 师父，别打扰我。
“เพื่อรักษาเกียรติท่านอาจารย์ ไป๋เหม่ยหลานยอมรับโทษทัณฑ์ของสำนักเซียวเหยา ถูกทรมานจนตาย ภพชาติใหม่นี้นางขอเป็นเพียงมนุษย์เดินดิน มิขอเกี่ยวข้องกับท่านอาจารย์อีก ไยท่านจึงกลับมาพัวพันวาสนาชะตาชีวิตนาง...”