0
เติมเงิน
ประวัติการอ่าน
ออกจากระบบ
ดาวน์โหลดแอปท่านอาจารย์อย่ารบกวนข้าเลย 师父，别打扰我。
บทที่ 12 12
จำนวนคำ:1553
|
อัปเดตเมื่อ：06/09/2024
ก ถ้อยคำที่หลุดจากปากเขามีแต่ภาษาดอกไม้ เขาชื่นชมนางทุกเช้าค
นมนุษย์อีก นางไม่ควรปริปากพูดเรื่องที่จะทำให้เขาโกรธเคือ
ปลดล็อกบท
/0/18929/coverorgin.jpg?v=91942683d5a7de24a363d98aa23807e3&imageMogr2/format/webp)
/0/14552/coverorgin.jpg?v=0e64970f0d386a72e3200795bc7d27be&imageMogr2/format/webp)
/0/10740/coverorgin.jpg?v=cb9bd0986a10ebd08b410c0d634e69a5&imageMogr2/format/webp)
/0/7918/coverorgin.jpg?v=f81968a9dd82abaffbf12e212f8849f7&imageMogr2/format/webp)
/0/18970/coverorgin.jpg?v=0a3bdffdd4d9b96b41bb263905f6e270&imageMogr2/format/webp)
/0/28074/coverorgin.jpg?v=70479c705bd2ffa7eb6466d156d00439&imageMogr2/format/webp)
/0/19968/coverbig.jpg?v=87679b751614ac076705b80d767aee72&imageMogr2/format/webp)
ท่านอาจารย์อย่ารบกวนข้าเลย 师父，别打扰我。
“เพื่อรักษาเกียรติท่านอาจารย์ ไป๋เหม่ยหลานยอมรับโทษทัณฑ์ของสำนักเซียวเหยา ถูกทรมานจนตาย ภพชาติใหม่นี้นางขอเป็นเพียงมนุษย์เดินดิน มิขอเกี่ยวข้องกับท่านอาจารย์อีก ไยท่านจึงกลับมาพัวพันวาสนาชะตาชีวิตนาง...”