0
เติมเงิน
ประวัติการอ่าน
ออกจากระบบ
ดาวน์โหลดแอปท่านอาจารย์อย่ารบกวนข้าเลย 师父，别打扰我。
บทที่ 17 17
จำนวนคำ:1774
|
อัปเดตเมื่อ：06/09/2024
มเล่าให้เจ้าฟังก็ได้ ถึงเรื่องน
รื่องนี้กับใคร แม้แต่อ
รู้อยากเห็นทว่านางกลับรักษากิริยา ขณะเรือนผมดำขลับที่สยายกระจา
ปลดล็อกบท
/0/8022/coverorgin.jpg?v=e061acb14eebed9ff5d41f5e039d8bee&imageMogr2/format/webp)
/0/20319/coverorgin.jpg?v=2a1f73ca7c66c58f2400cfe063f73792&imageMogr2/format/webp)
/0/27879/coverorgin.jpg?v=c951c683c39cd9cd0812f971ee303701&imageMogr2/format/webp)
/0/23909/coverorgin.jpg?v=a49b013188191f7068b736775c429fdd&imageMogr2/format/webp)
/0/17879/coverorgin.jpg?v=1bb5cdc8c8d8f705142856b4ce8b5aec&imageMogr2/format/webp)
/0/28195/coverorgin.jpg?v=7684a25307b5fb7ebcc36b7921a9968c&imageMogr2/format/webp)
/0/19968/coverbig.jpg?v=87679b751614ac076705b80d767aee72&imageMogr2/format/webp)
ท่านอาจารย์อย่ารบกวนข้าเลย 师父，别打扰我。
“เพื่อรักษาเกียรติท่านอาจารย์ ไป๋เหม่ยหลานยอมรับโทษทัณฑ์ของสำนักเซียวเหยา ถูกทรมานจนตาย ภพชาติใหม่นี้นางขอเป็นเพียงมนุษย์เดินดิน มิขอเกี่ยวข้องกับท่านอาจารย์อีก ไยท่านจึงกลับมาพัวพันวาสนาชะตาชีวิตนาง...”