กล้วยไม้ล้อมตะวัน

่ายไม่อยากพูดถึงนัก จึงรีบกลับมาคุยเรื่องเดิม “เป็นพนักงานในร้านขายเสื้อผ้านั่นก็ดี เพราะนักท่องเที่ย

ที่ฉันพูดสองภาษานี้ได้ ที่ร้านกำลังต้องก

หววงั

ันชอบเธอจัง” ดวงตาของณิชาเป็นประกาย เมื่อนึก

นเมืองนอกหลายปี คงเก๋ไก๋ ทันสมัยน่าดูนะ แถมเป็นภรรยาข

าคุณแหววเป็น

ฝดคนน้องของคุณใหญ่ คนดังแห่งเมือ

วงตาทอความสับสน ก่อนจะถูกความหม่นหมองฉาบทับ...อย่างที่คนคอย

ิด เธอมีอะไร

ฉันจะไปเกี่ยวข้องอ

เคยเล่าให้ฉันฟังว่าพวกเขาเป็นเพื่อนนักธุรกิจกับคุณพ่อเธอ ตอนคุณพ่อรั

ดี แต่ฉันก็ไม่ถึงขั้นสนิทสนมกับพวกเขา ยิ่งเป็นตอนนี้ฉ

ผลกับงานร้านค

มือนกำลังกลัวบางอย่าง แต่ไม่ได้ทักถาม “คุณแหววให้เริ่ม

ี่สำหรับคนอ่อนแอหรอกนะ ถ้าเธอมัวแต่คิดหนี หวั่นกลัวต่อสิ่งที่ยังไม่เกิดขึ้น หรื

รียมขนมจีนแกงไตปลาไว้ให้ แล้วบ่ายๆ จะให้พ้อหวานจัดปิ่นโตมาให้บัว

้าง แม้ดวงตาจะยัง

อบใจ ฉ

นบ้าน ณิชาจึงพารถคู่ใจอ้อมไปทางประตูรั้วด้านหลัง

แง้มก็ทำให้ใบหน้านวลนั้นแดงก่ำด้วยไอแดด แถมเม็ดเหงื่อซึมจนทั่ว ดังนั้นเม

อเช้าเอารถไปไม่ใช่หรือคะ ทำไม

ิดเข็นเข้ามา ไม่อยากรบกวนเ

งคุณไรวินทร์เป็นใคร เสียดายที่เมื่อเช้าค

ไรหรื

งมาถามหาคุณนิดถึงในครัว แต่เหมือนจะรู้นะว่าคุณนิดออกไปข้างนอก เธอถ

ล่าค่ะ ไม

คนนี้ตลอดมา เพราะรู้สึกว่ามีบางสิ่งในชีวิตที่คล้ายกัน จึงไม่ยากที่จะคุยกันได้ แต่พอเช้านี้เมื่อเผชิญหน้ากันต

ันธ์ฉันเพื่อนกับปิ่

รรค์อยู่ในห้องรับประทานอาหารโอ่โถงที่บิดาเคย

คุณนิดเพิ่งมา ว่าแต่ทานอะไรมาจากข้า

้วท้องกลับมากินขนมจีนแกงไตปลากับผั

นในมื้อเช้า แต่ก็ยังห่างไกลจากคำว่าหิว หากเพียงอยากให้แม

ม่อาจทำใจรับฟังด้วยห

างรวดเร็ว สายลมหนาวพัดวูบมา ทำให้คนที่นั่งขัดสมาธิอยู่ตรงลานสนามหญ้าหลังบ้านต้องห

ยืนอิงกรอบหน้าต่างชั้นสองทางปีกซ้ายของบ้าน

ิม นึกอยากรู้ขึ้นมาว่าผู้หญิงคนนั้นทนอยู่ในบ้านหลังนี้ด้วยเหตุผลอะไร เพราะเห็น

ังในลำคอหนา เมื่อคว

ธอไม่ได้เกี่ยวข้องกันแม้แต่น้อย หล่อนเองต่างหากที่ทู่ซี้อยู่

ล่อนจะมาทำท่าทีรังเกียจ

หญ่ตรงบานหน้าต่างชั้นสองก็ขยับตัว ถอยหลบเข้ามาข้างใ