สามีข้าเป็นมากกว่าชายพิการ

ไปนึ่งข้าวให้แม่ จากนั้นก็วกกลับเข้

นับครั้งได้ ทุกวันเธอขยันอยู่เรื่องเดียวคือไปสืบเสาะหาสมุนไพรเสริมความงามจากพ่อเฒ่าเพื่อมาประทินผิวตัวเอง เธอเริ่มดูแลตัวเอ

เธอก็ไม่มีเวลาดูแลตัวเองขนาดนี้ เจ้าของร่างนี้ช่างอดทนกับเรื่องความสวยความงามจริง ๆ ทั้งภาย

ายหมุนขวาอยู่หน้ากระจกจึงเอ่ยถาม “พี่หอมเป็นอะไรคะ” ท

้อยหันมายิ้มแห้งให้น้องสาว “เ

ึ่งข้าว เธอเหวี่ยงผ้าห่มออกจากร่าง พลันคิ้วก็ย่นเข้าหากัน มองไปยังที่นอนของพี่สาว เอื้อมมื

และหวงของอย่างมันหอมจะเสียสละผ้าห่ม

ดอกหลากสี บางต้นดอกกำลังโรย บางต้นกำลังแห้งตาย สายตากวาดมองไปยังน้องชายที่กำลังผูกควายสองตั

ที่เมล็ดเริ่มเป็นสีเหลือง ลมโชยมาแต่ละทีพัดเอากลิ่นหอมของข้าวใหม่เข้ามาพาให้ชื่นใจ อีกไม่ถึงสิบวันก็คงได้เก็บเกี่ยว มีวัว มีควาย ที่ชาวบ้านล

ู้ชายคนนั้น เขายังไม่มีทีท่าว่าจะตื่น ไม่รู้

าลา” เสียงนั้น

าลาแย้มใบหน้า

เอาลาบกระต่ายมาให้ และต้

ากค่ะ” มาลาเดินลงไปร

คนค่อนข้างเห็นแก่ตัว ไม่ชอบแบ่งปัน และไม่สนใจคนในหมู่บ้านเท่าที่ควร แต่สมาชิกในครอบครัวคนอื่น ๆ ก็ดีหมด เรื่องนี้เธอจึงไม่ถือสา และไม่รู้ว่านิสัยผิดแผกจากคนในครอบครัวนี้มันหอมได้แต่ใดมา แต่คนในหมู่บ้านก็นึกปลง กระทั่งมันหอมสวยจนหยดย้อยก

าง” เมื่อวานมีเพียงสามีแวะเวียน

มาอย่างคุ้นเคย คนในหมู่บ้านร่ำลือกันว่า หนุ่มคนนี้หน้าตาดีนักหนา ใ

นมันหอมกำลังนั่งอยู่ข้าง ๆ หนุ่

้วค่ะ” ทั้งที่กลิ้งตกภูเขาลงมาด้วยกัน แ

องไปยังชายคนนั้น เขาหล่อสมคำเล่าลือจริง ๆ ถึงหน้าตาจะมีรอยแผลอยู่บ้าง แต่คงไม่ทำให้เกิดเป็นรอยแผลเป็นในภายหลัง สวรรค

ก็รอมันฟื้นอยู่เ

าว มองมายังมาลา “แต่จะทำยังไงได้ มันต

มันหอมต้องแต่งให้ชายแปลกหน้าผู้นี้ คนในหมู่บ

ราอยู่คุยด้วยอีก

รเช้ากันอยู่ชานนอกบ้าน มันหอมรู้สึกยินดี ที่ได้มี

งทุ้ม พลางมองหน้าลูกสาวที่ทำตัวส

ทอแสงสุกสกาวราวกับดวงดาวบนท