icon 0
icon เติมเงิน
rightIcon
icon ประวัติการอ่าน
rightIcon
icon ออกจากระบบ
rightIcon
icon ดาวน์โหลดแอป
rightIcon

ดอกไม้ที่ปลายฝน

บทที่ 4 หลานสาว (นอกไส้) ของเจ้าสัว (3)

จำนวนคำ:1380    |    อัปเดตเมื่อ:05/11/2024

กลับย

ครีม

ล่อนไม่กล้าบอกเขาตรงๆ หากขณะที่หล่อนกำลังคิดหาคำตอบอยู

บกัน

นิ่งงันไปเหมือนกัน และที่ร้ายกว่านั้นก็คือคนมาใ

ยลอยมาเตะจมูก หัวใจสาวเต้นแรง หล่อนเดินตา

ณหรือเ

กหญิงสาวเข้ามานั่

่ะ ไม

องชำเลืองมอง...ถ้าหูไม่ฝาด หล่อนได้ยินเสียงเฮอะ! ในลำคอของเขา มันไม่ใ

่ให้เขาไปส

พนักงานท

ะไร และเชื่อด้วยว่าเขาอ่านสถานการณ์ระหว

กว่าที่แห่งนี้เป็นอาณาจักรของชายชราก็ย่อมได้ ชายหนุ่มเบนความสนใจไปยังการขับรถ กระทั

พี่สาว

ลินีเผลอกลั้นลมหายใจไปขณะหน

ช่

ยู่กับเจ้าสัวแล้ว

่สาวของฉันไม่เ

ข็งขึ้นในทันที แถมหล่อนยังตอบอย่างไม่ลังเลอีก

คุณตา แต่ก็จริง...เขาแ

ด้ชัดว่าแต่ละเรื่องที่เขารู้นั้นมันไม่ใช่เรื่องดีอย่างแน่นอน ไม่ว่าเรื่องที่เกี่ยวกับตัวหล่อนเองหรือพี่สาว พลันเสียงสา

อะไ

ริกาเมื่อฝ่ายนั้นไปเรียนต่อในระดับมหาวิทยาลัย เมื่อกลับเมืองไทยในคราวนี้ เขาก็ได้เพื่อนคนนี้นี่แหละที

ังเลิกงานเราจะมีปาร์ตี้ด้วย น้องเคทของมึงก็เป็นพรีเซนเ

ยากตอบสนองเพื่อนสักเพียงใด แต่สถ

ลย ฝนตกตั้งแต่ตอนเย็น น้ำท่วมถนนยาวเป็นกิโ

ไม่เชื่อกู แต่ไหนๆ มึงยังกลับไม่ถึงบ้าน งั้นก็เปลี่ยนมาหาก

ฟังการสนทนาของพวกเขาไปด้วย เมื่อได้ฟังมาถึงตรงนี้ หล่อนก็อดที่

ก็ส่ายสายตาหารถแท็กซี่คันที่ว่างจากผู้โดยสารบนท้องถ

ะทำตามที่เพื่อนบอกดีไหม โดยตั้งใจจะช่วยหารถแท็กซี่ให้หล่อนกลับบ้านเอง...แต่พอเห็นแ

าวหน้าถ้ามีงานแบบนี้อีกก็บอกกูด

ร์ตี้รายสัปดาห์ของกูหรืองานที่

้ยินเอง นลินีเริ่มอึดอัด รู้สึกว่าพื้นที่ภายในรถมันเริ่มเล็กแคบเ

ค่นี้ก่อนนะ มึงไปด

เอนกายไปพิงพนักเก้าอี้ประจำ

านเงากระจกรถ ชายหนุ่มกระตุกยิ้ม...บางทีการให้หลานสาวนอกไส้ของเจ้าสัวธงชัย

เปิดรับโบนัส

เปิด
ดอกไม้ที่ปลายฝน
ดอกไม้ที่ปลายฝน
“กวินทร์ ไม่แตะต้องของของคุณตาหรือลุง ไม่ว่าจะมีเรื่องอะไรกันมา เขาก็เลือกที่จะรักษาสายเลือดที่เข้มข้นเอาไว้ก่อน แต่เมื่อ นลินี ยืนยันว่าเธอไม่ใช่ผู้หญิงของใคร ดังนั้นผู้หญิงคนนี้ก็ไม่ใช่ของต้องห้ามสำหรับเขา ------------------------ "หนูขอโทษคุณตาด้วยค่ะที่เคยบอกว่าคุณวินทำอะไรหนูไปแล้ว ความจริงเขากับหนูยังไม่มีอะไรกัน" "มาถึงขั้นนี้แล้ว คุณจะอายไปทำไม" "คุณพูดอะไร" นลินีงงไปหมดแล้ว หากกวินทร์ไม่สนใจเธอ เขาหันไปหาพ่อของเธอแทน "ผมกับครีมเป็นผัวเมียกันแล้วครับ เป็นตั้งแต่ตอนเราอยู่ที่เขาใหญ่ ผมขอโทษคุณพินิจด้วยครับ ผมพร้อมจะรับผิดชอบครีม" นลินีแทบตะกุยหน้าเขา ทำไมเขาถึงทำให้เสียเรื่องได้ขนาดนี้... "ถ้าลูกสาวของผมไม่ต้องการ ผมก็ตามใจลูกสาว" "ครีมกับผมรักกันครับ" กวินทร์ยืนยัน หากมันดูเสียสติมากในสายตาของนลินี เธอต้องการดึงสติเขากลับมา แต่เธอก็ไม่กล้าพูด ได้แต่ถลึงตาใส่เป็นสัญญาณบอกให้เขารู้ตัว”