Writer's world ตัวละครเหล่านั้นมีชีวิตอยู่จริงในต่างโลก!

นท

ยนรู้ข

กของเขาจะทำได้ในร้านอาหารโคลเวอร์ ซึ่งเด็กที่โคลว์รับทำงานทั้งสามคนก็พากันสอนงานให้ก

ซื้ออาหารไปเลี้ยงเด็กคนอื่น ๆ ที่อย

ันกลับมาดูพระเอกในตอนนี้ของฉัน คีอาร์มักจะไร้รอยยิ้มบนใบหน้า ไม่เหมือนเด็กคนอื่นที่มีรอยยิ้มสดใสได้ทุกเมื่อแม้จะเป็นเด็กจากกองขยะ ความ

้มและนุ่มนวลของเขา โคลว์เฝ้ามองคีอาร์ทำงานอยู่ตลอด เขามักจะพยักหน้าอย่างพ

าโคลว์ได้ใช้แรงงานเด็กทั

ของคีอาร์ก็ยกขึ้น มันเป็นการแสยะยิ้มมากกว่าเป็นรอยยิ้มสดใสแบบเด็ก ฉันถึงกั

เท่าไหร่ ฉันว่าเขาคงคิดหาทางสอนรอย

โคนี่ เด็กชายจากสลัมพูดขึ้น เขาเป็นเด็กผู้ชายที่มีอายุสิบสามปี ม

ลงเล็กน้อยก่อนจะแสยะยิ้มขึ้นมากกว่า

่าเดิม” โคนี่สะดุ้งเบาๆ และตะโกนปฏิเสธรอยยิ้มน

น่ารักอย่างมากจนเหมือนเด็กผู้หญิงซะมากกว่า จากที่ฉันได้เห็นตลอดอาทิตย์ที่ผ่านมาเขาเป็นพวกที่ชอบใช้ความคิด เขาเป็นผู้ใหญ่

เขามักจะก้มหน้าจนผมสีเทาของเขาปกปิดหน้าไปกว่าครึ่งหน้า ฉันจึงตรวจสอบประวัติคร่าวๆ

้สั่งคนอื่นได้หรือไ

หมือนจะเห็นตัว

ห้องหลังร้าน มันเป็นห้องโล่งกว้างที่ไม่มีอะไรเลย ที่แห่งนี้โคลว์ใช้เป็นที่ฝึกสอนเด็ก ๆ ให้ค

ที่ไม่รู้การควบคุมพลังคง

โจนี่นั้นก็คือการมองเห็นอนาคตได้ อย่างมากก็แค่หนึ่งวินาทีน่ะนะ และไม่ใช่แค่การควบคุมพลังที่โคลว์สอนใ

้แข็งแรงก่อน ร่างกายที่ผอมแห

ลกของฉันที่นี่จะผ่านไปหนึ่งวัน ฉันน่าจะกลับโลกเดิมไปสักสองชั่วโมงซึ่งที่นี่จะผ่านไปประมาณ 24 วันหรือเกือบหนึ่งเดือน ถึงตอนนั้น

ากจะแน่ใจซะก่อนว่าคีอาร

ร้ายเพราะเห็นว่าคนอื่นอ่อนแอกว่าตัวเอง สักวันเขาจะตายเพราะมันแน่ ๆ และเรื่องที่เขาตบหัวแมวเล่นนั่นอีก เรื่องรอ

ปฆ่าคนไป ดูแล้วคีอาร์ก็เหมือนจะเป็นพวกสา

้คงมีแต่ต้อ

ัยตัวเอง โดยมีโคลว์เป็นตัวอย่าง คนที่ยิ้มอ่อนโยนตล

รเก็บไว้ก่อนเพราะเจ้าลูกกลมๆ นั่นบางครั้งมันก็กินของรอบข้างมากกว่าที่คีอาร์สั่ง อย่

ัวคิดหนักอยู่ต

” ฉันถามคีอาร์ขณะที่นอนกอ

ร์ตอบออกมาทันที สงสัยเขาจะเคือง

กลมๆ สีดำจอมเขมือบนั่นล่ะ ชื่อดูน่ารักไม่

อนไหม?” ฉันเปลี่ยนเรื่องถาม คีอาร์เ

หน้าสงสัย ฉันจ

ังก่อนนอน เขาจึงเรียกกันว่าเป็นนิทานกล่อมนอนด้วยยังไงล่ะ หากทำแบบนี้จะทำให้เด็ก ๆ ได้นอนหลับฝันดี" ฉันยิ้มกว้าง ยิ

ันเล็กน้อยแล้วเปลี่ยนจากกอดมาเป็นจับมือแทน เพื่อที่

้ยงแกะคนหนึ่งที่พูดแต่เรื่องโกหก ฉันจะสอนให้คีอาร์ไม่พูดโกหก!

องเด็กเลี้ยงแกะจบคี

กว่าการไปกินแกะขนหนาๆ ซะอีก” คีอาร์พูดด้วยสี

ื่องการกินของหมาป่าไม่ใช่เรื่องที่เธอควรไปสนใ

หน้ารับอย่างว่าง่าย

ฉันดึงเขาเข้ามาอยู่ในอ้อมกอดขณะเดียวกันฉันก็คิดว่า วันพ

นต

์ยิ้มอ่อนโยนและยื่นกระดาษเมนูรายการอาหารเล็ก ๆ ให้กับคีอ

” โคนี่ทักขึ้นมา คีอาร์หั

ยรวมถึงฉันเหมือนกัน คีอาร์ไม่ค่อยยอมที่จะพูดคุยกับพวกโคนี่เท่าไหร่

นตีก้นใช่ไหม!” โคนี่หักนิ้วเตรียม

ของเด็กเลย” โจนี่ว่า “คีอาร์เธอก็อย่าพูดเล่นแบบนี้อีก โ

คีอาร์ทำ

ยู่นะ” โคลว์ที่เพิ่งเดิ

ปรับจานอาหารมาเสิร์ฟให้ลูกค้า ส่วนคีอาร์ก็ไป

์เอ่ยเสียงเรียบแล

สุขรึเปล่า” โคลว์ย่อตัวลงไปคุยกับคีอาร์ด้วยรอยยิ้มสวยงา

าร์ตอบพลางแสยะยิ้มสนุกส

น่” โคลว์ยิ้มและเอานิ้วชี้จิ้มแก้มตัวเอง ภาพมัน

จริงๆ ทำอ

ร์ทำหน้าไม่เข้

งไงล่ะ ลูกค้าที่ชอบเธออาจจะใ

้” คีอาร์พูดหน้าเรียบ “

ายก็เถอะแต่เด็กอย่างคีอาร์มองจิตใจส่วนลึกผ่านรอยยิ้มของโคลว์ได้ด้วยงั้นเหรอ? ไม่สิ เขาน่าจะสัมผัสได้ตาม

ชอบรอยยิ้มของผมทั้งนั้นเลยน

ขึ้น ดวงตาสีเทาหม่นและรอยยิ้มเย็นชาปรากฏขึ้นมาบนใบหน้าของโคลว์ ฉันตบหน้าผากตัวเอง คีอาร์กำลังทำตามที่

!” ฉันย่อตัวไปบอกคีอาร์ เขาหันมามองฉันแล้วเอียงคอ “หากพูดเรื่องที่ไม่ควรพูดออกมาคนอื่นเขาจะโกรธเธอ

็งทันที โคลว์เป็นพวกที่เข้มงวดมากเพราะงั

ามขึ้นมา ฉันถึงกับสะดุ้งเฮือก สายตาของเขามองมาที่ที่ฉั

ไรบางอย่างจนโคลว์สงสัยถึงการมีอ

ัวตนของพี่สาวเป็นความลับสุดยอดเพราะง

อีกรอบหากคีอาร์ไม่ปฏิเสธไปมันก็จะยิ่งน่าสงสัยน่ะสิ แต่ฉั

ไม่น่

มเชื่อถือของฉันหมดกันพอดี ในขณะที่ฉันลนลานหาทางแก้อยู่นั้นโคลว์ก็ถอนหายใจออกมา “

กตพฤติกรรมของคีอาร์เป็นพิเศษ บางคร

ยแบบนี้ไงฉันถึงอยาก

ก เชื่อฟังสุดๆ มันมีทั้งผลดีและผลเสีย ฉันคงต้องปวดหัวก

มีการฆ่าฟันกันเกิดขึ้น มีแต่การวิ่งแข่งระหว่างเต่ากับกระต่าย เต่าช้าแต่มีความพยายามจนไปถึงเช่นชัย ไม่เหมือนกับกร

ที่นั่นยังไงล่ะ!” เมื่อเล่าจบก็ต้องจบด้วยประโยคสอนใจ คีอ

ต่ามีหน้าตาเ

นตอนนั้นฉันก็นึกสภาพคีอาร์ตอนที่พบเขาครั้งแรก ก็ได้! ความผิดฉันเองที่ไม่เอาหนังสือภาพม