icon 0
icon เติมเงิน
rightIcon
icon ประวัติการอ่าน
rightIcon
icon ออกจากระบบ
rightIcon
icon ดาวน์โหลดแอป
rightIcon

รอยรักร้าย

บทที่ 2 รอย (รัก) ร้าย

จำนวนคำ:1300    |    อัปเดตเมื่อ:21/11/2024

รงระเบียงเรือนพักของรีสอร์ตริมทะเลต้องหยุดตัวเอง เขาเ

ยู่ที่ไหน จะกล

มตัวอักษร แต่ให้ตายเถอะ เขาอ

้จะกลับกรุงเทพฯ มะรืนนี้อย่าลืมให

ท์มือถือลงที่เดิม เสียงสายเรียกเข้าก็ดังขึ้น และ

นายอรอรส่งเสียงรื่นเริงทักทาย และคนปลา

ที ฉันอุตส่าห์บอกเนิ่นๆ ให้แกมีเวลาเตรียมตัว แกจะได้ไม่ฉุกละหุก แต่ดูสิ แทนที่จ

หล่อเหลาที่เริ่มคร้ามแดด ก่อนเขาจะหยอกแม่ “ผมอยากจะพักสักเดือนด้วยซ้ำ เสียแต่ว่าค่าที่พั

ลอดลูก พี่ชายแกจะเป็นพ่อคน ส่วนแกก็เป็น

วามปลาบปลื้มอยู่ไม่น้อย...นึกไป มันก็เป็นเรื่องดีๆ ที่เกิดใ

ให้ผมเตรียมใจกันเลย ทีเมื่อก่อนทำเสียงแข็งว่าจะไม่มีลูกเมีย แม่

มั่นไส้อยู่เต็มร้อย “พี่แกแค่คิดได้ว่าถึงเวลามีเมียมีลูก อา

.รู้ทันว่าถูกแม

มือนพี่อั๋นขึ้นมาบ

จวาย แกก็เถอะ อย่าดี

ปเท่านั้นเอง...รู้ซึ้งเลยว่าถ้าไม่แน่จริ

ี กลับไปที่อเมริการอบนี้ ผมเดตสาวไม่กี่คร

่วทั้งไทยและต่างประเทศอยู่ตั้งหลายปี ถ้าจู่ๆ

มริกา เขาใช้ชีวิตอย่างรอบคอบ เรียกได้ว่าสติอยู่

รับ ก่อนที่จะขอวางสายเพื่อเก็บกระเป

ดการที่นั่น บางสิ

กาศยานสุวรรณภูมิในเวลาเย็น ชายหนุ่มร่างสูงวัยใกล้สามสิบปีเดินปะปนมากับผู

ระสาเพื่อนสนิทที่ไม่เจอกันหลายปี ฝ่ายนั้นก็ถามขึ้นเมื่อเห็น

่าห์เอารถใหญ่ที่บ้านมา กะว

ะเป๋าส่วนใหญ่ส่งก

ามจริงมึงพักที่คอนโดกูก็ได้ ไม่เข้าใจเลยว่าจะให้กูหาโรงแ

นวันมะรืน ไม่ใช่จะนั่งเครื่องบินจากสนามบินดอนเมืองกลับบ้านที่ต่างจังหวัดสักหน่อย...

ธุระแ

แต่ฉุกคิดได้ทัน “ขอโทษท

หญ่ที่จอดไว้ หลังจากนำข้าวของไปวางบนเบาะหลังเสร็จ

เปิดรับโบนัส

เปิด
รอยรักร้าย
รอยรักร้าย
“ผ่านมาเกือบสี่ปี แทบไม่มีวันไหนเลยที่เราไม่คิดถึงเขา... กระบอกตาร้อนผ่าวเมื่อนึกถึงวันที่อ่านข้อความจากเขา มันเป็นข้อความสุดท้ายที่เขาตอบกลับมาหลังจากที่หล่อนทักไปหาเพื่อจะบอกเรื่องสำคัญ ไปรยาจดจำได้ทุกจังหวะความคิดและความรู้สึกในเวลานั้น หล่อนไม่เคยลืมมันได้เลย... พลันเสียงเจื้อยแจ้วที่แสนคุ้นเคยก็ดึงหญิงสาวให้ออกจากความหม่นหมอง 'แม่กุ๊บกิ๊บคร้าบ แม่กุ๊บกิ๊บอยู่หนาย คุณตาพาอชิไปซื้อขนมมาเยอะแยะเลยคร้าบ' สำหรับไปรยา ไม่ใช่เวลาหรอกที่ช่วยเยียวยารักษาแผลในใจ แต่เป็นเด็กชายอชิระผู้เป็นแก้วตาดวงใจของหล่อนต่างหาก --------------- "หนูอยู่บ้านนี้ใช่ไหม" "ใช่ครับ นี่บ้านของอชิ" "แล้วพ่อเราไปไหน" "อชิไม่รู้ครับ แต่อชิมีคุณตาตัวใหญ่ๆ ใหญ่กว่าคุณลุงด้วย อชิไม่กลัวคุณลุงหรอก" "พ่อเราหนีไป ไม่อยู่เลี้ยงเราใช่ไหม" เพิ่งรู้ตัวว่าตนใจร้ายเกินไปก็ตอนที่เห็นดวงหน้าเล็กนั้นเบ้ ทำท่าจะร้องไห้ แต่น้ำตาก็ไม่ได้ไหลออกมา เพราะเจ้าตัวฮึบไว้ได้ทัน ก่อนจะมองแรงมายังเขา ทั้งที่น้ำใสๆ ยังรื้นหน่วยตา "อชิโป้งคุณลุง ไม่ให้คุณลุงมาบ้านอชิ"”