icon 0
icon เติมเงิน
rightIcon
icon ประวัติการอ่าน
rightIcon
icon ออกจากระบบ
rightIcon
icon ดาวน์โหลดแอป
rightIcon

รอยรักร้าย

บทที่ 4 รอย (รัก) ร้าย

จำนวนคำ:1062    |    อัปเดตเมื่อ:21/11/2024

งมีปัญหา อยากให้กูไปหาที่นั่นก็ย่อมได้เสมอ แค่บอกมา ถึงกู

้ดีว่าถ้าถึงคราวจำเป็น เกริกวิท

ทำงานด้วยวุฒิที่เรียนจบในอเมริกา ผ่านช่วงเรียนรู้งานใ

ว่าจะกลับมาช่วยทำงาน ชายหนุ่มจึงตัดใจ เวลาสี่ปีมันนานเพียงพอสำหรับเขาแล้ว...นาน

งแกจะแ

ัติก็ยิ้มอย่างดีใจและเกิดความโล่งใจขึ้นอย่างประ

นไป อาณัติเดินเตร็ดเตร่เข้าไปในซอย หลังจากบอกแท็

มีพื้นที่จำกัด และเมื่อมองจากข้างนอก บ้านเกือบทุกหลังก็ดูคล้ายกันหม

ะก็ยังเป็นอันเดิม ชายหนุ่มยกมือขึ้นมากดกริ่งเรี

ที เมื่อข้างในบ้านยังเงียบกริบ ไม่มีวี่แววว่าจะมีใคร

หลังแค่นี้ ถ้ามีคนอยู่ก็ได้ยินแ

ิดกันที่มีรั้วโปร่งซึ่งทำด้

ู่บ้านหลังน

าแต่คุณเ

กริ่งบ้านหลังข้างๆ มีหน้าตาและท่าทางดี แ

นเพื่อ

าไม่อยู่แล้ว คุณเป็นเพื่อนเขา

งติดกันทำให้ผู้ชายที่ยืนอยู่หน้ารั้วบ้านหลังเป้าหมาย

ังอยู่บ้านเดิม ไม่ใช่

ิ่งดี เพราะเขาแค่จะมาดูให้เห็นกับตา ไม่อยากให้คนพ

ชายสูงวัยเมื่อครู่ ชา

อยู่ แล้วใคร

ันไปมองด้านหลัง เพราะเสียงแปลกประหลาดดังรัว

กร็กๆๆ แ

้อพ่วงข้างแล่นตรงมาอย่า

วามกลัว ไม่มีคำถาม ไร้ความสงสัยตามประสาเด็ก หนูน้อยเพียงทอดมองเขานิ่งเฉย อ

น่อยครับ อช

นขวางทางเข้าบ้านของเจ้าตัวนั่นเอง...แม้แสงแดดร้อนจ้าทำให้ดวงหน้าเล็กสุ

่บ้านนี

นี่บ้าน

พ่อเร

ณตาตัวใหญ่ๆ ใหญ่กว่าคุณลุ

เปิดรับโบนัส

เปิด
รอยรักร้าย
รอยรักร้าย
“ผ่านมาเกือบสี่ปี แทบไม่มีวันไหนเลยที่เราไม่คิดถึงเขา... กระบอกตาร้อนผ่าวเมื่อนึกถึงวันที่อ่านข้อความจากเขา มันเป็นข้อความสุดท้ายที่เขาตอบกลับมาหลังจากที่หล่อนทักไปหาเพื่อจะบอกเรื่องสำคัญ ไปรยาจดจำได้ทุกจังหวะความคิดและความรู้สึกในเวลานั้น หล่อนไม่เคยลืมมันได้เลย... พลันเสียงเจื้อยแจ้วที่แสนคุ้นเคยก็ดึงหญิงสาวให้ออกจากความหม่นหมอง 'แม่กุ๊บกิ๊บคร้าบ แม่กุ๊บกิ๊บอยู่หนาย คุณตาพาอชิไปซื้อขนมมาเยอะแยะเลยคร้าบ' สำหรับไปรยา ไม่ใช่เวลาหรอกที่ช่วยเยียวยารักษาแผลในใจ แต่เป็นเด็กชายอชิระผู้เป็นแก้วตาดวงใจของหล่อนต่างหาก --------------- "หนูอยู่บ้านนี้ใช่ไหม" "ใช่ครับ นี่บ้านของอชิ" "แล้วพ่อเราไปไหน" "อชิไม่รู้ครับ แต่อชิมีคุณตาตัวใหญ่ๆ ใหญ่กว่าคุณลุงด้วย อชิไม่กลัวคุณลุงหรอก" "พ่อเราหนีไป ไม่อยู่เลี้ยงเราใช่ไหม" เพิ่งรู้ตัวว่าตนใจร้ายเกินไปก็ตอนที่เห็นดวงหน้าเล็กนั้นเบ้ ทำท่าจะร้องไห้ แต่น้ำตาก็ไม่ได้ไหลออกมา เพราะเจ้าตัวฮึบไว้ได้ทัน ก่อนจะมองแรงมายังเขา ทั้งที่น้ำใสๆ ยังรื้นหน่วยตา "อชิโป้งคุณลุง ไม่ให้คุณลุงมาบ้านอชิ"”