0
เติมเงิน
ประวัติการอ่าน
ออกจากระบบ
ดาวน์โหลดแอปรอให้คุณ...บอกว่ารัก
บทที่ 7 7
จำนวนคำ:978
|
อัปเดตเมื่อ：01/12/2024
ๆ อันนี้เ
ล่ว ทั้งยังรู้วัฒนธรรมเป็นอย่างดี เล่าด้วยเสียงชัดแจ่มแจ๋ว “หนูยังจำได้เลยนะบ้านนั้นน่ะ ที่ว่า
ข้ามาช่วยอีก
ปลดล็อกบท
/0/25946/coverorgin.jpg?v=e25d65e091bda474a08674cb246b5b19&imageMogr2/format/webp)
/0/19436/coverorgin.jpg?v=e3d6cd04731e7ee923379087bccb7424&imageMogr2/format/webp)
/0/30941/coverorgin.jpg?v=bdea640cc745ffb82303206a313bfacf&imageMogr2/format/webp)
/0/31846/coverorgin.jpg?v=3671c750f37fb225474f46839bf914bc&imageMogr2/format/webp)
/0/30340/coverorgin.jpg?v=70fd20f7b4a8e0f0a76f24d336be4655&imageMogr2/format/webp)
/0/31661/coverorgin.jpg?v=3ae343e6fb7ed72e78ca55cf913598e4&imageMogr2/format/webp)
/0/21388/coverbig.jpg?v=0266b43b8cf5104c00445d390015cb9e&imageMogr2/format/webp)
รอให้คุณ...บอกว่ารัก
“ปัญญารัตน์กำแท่งตรวจการตั้งครรภ์ในกระเป๋าไว้จนเหงื่อชุ่มเต็มมือ วันนี้เธอมาเพื่อบอกเขาว่า ท้อง แต่นายแพทย์อนลกลับเอ่ยปาก บอกเลิกความสัมพันธ์ที่มีต่อกัน เพื่อกลับไปคบกับแฟนเก่าของเขาที่กำลังย้อนกลับมาคบกันอีกครั้ง”