0
เติมเงิน
ประวัติการอ่าน
ออกจากระบบ
ดาวน์โหลดแอปรอให้คุณ...บอกว่ารัก
บทที่ 17 17
จำนวนคำ:1792
|
อัปเดตเมื่อ：03/12/2024
อนิ่ง ๆ ด้วยสายตาเมิ
ื่องแบบนี้ติ๊กไม่อ
หรอก พี่อี้ไม่ใช่
านดาถามเสียงดังขึ้นมาอย่างลืมตัว
ะติ๊กที่ไม่ได้บอกตั้งแต่แ
ปลดล็อกบท
/0/30941/coverorgin.jpg?v=bdea640cc745ffb82303206a313bfacf&imageMogr2/format/webp)
/0/14817/coverorgin.jpg?v=9f6ddf0023da5aa8db90d9a4d6d54815&imageMogr2/format/webp)
/0/15372/coverorgin.jpg?v=b5325a4cacb8cf987c7001d43e747a2a&imageMogr2/format/webp)
/0/29834/coverorgin.jpg?v=e67a2152370fedd7bd5c52dc086088c0&imageMogr2/format/webp)
/0/31890/coverorgin.jpg?v=15c56c57d0d8873ea165c372ae5a8bde&imageMogr2/format/webp)
/0/23909/coverorgin.jpg?v=a49b013188191f7068b736775c429fdd&imageMogr2/format/webp)
/0/21388/coverbig.jpg?v=0266b43b8cf5104c00445d390015cb9e&imageMogr2/format/webp)
รอให้คุณ...บอกว่ารัก
“ปัญญารัตน์กำแท่งตรวจการตั้งครรภ์ในกระเป๋าไว้จนเหงื่อชุ่มเต็มมือ วันนี้เธอมาเพื่อบอกเขาว่า ท้อง แต่นายแพทย์อนลกลับเอ่ยปาก บอกเลิกความสัมพันธ์ที่มีต่อกัน เพื่อกลับไปคบกับแฟนเก่าของเขาที่กำลังย้อนกลับมาคบกันอีกครั้ง”