0
เติมเงิน
ประวัติการอ่าน
ออกจากระบบ
ดาวน์โหลดแอปรอให้คุณ...บอกว่ารัก
บทที่ 30 30
จำนวนคำ:1816
|
อัปเดตเมื่อ：03/12/2024
ายถึงญาติพี่น้องหรือใครที่พอ
วตาเศร้าสร้อยจากเขาก่อน
งขรึม “คงเหงาและโดดเดี่ยวมากสินะ
นตาขึ้นมองที่เขา ถามเ
โตมาในสถ
ปลดล็อกบท
/0/6094/coverorgin.jpg?v=d1a07a77b024145fe646e7527ebc091a&imageMogr2/format/webp)
/0/2605/coverorgin.jpg?v=da69a0418d18c294d66b188cd7b0570e&imageMogr2/format/webp)
/0/23675/coverorgin.jpg?v=7bd44efdd84835039cf584636aad0b79&imageMogr2/format/webp)
/0/10745/coverorgin.jpg?v=a2c487d0b6a60dc02739894b13759264&imageMogr2/format/webp)
/0/27879/coverorgin.jpg?v=c951c683c39cd9cd0812f971ee303701&imageMogr2/format/webp)
/0/28510/coverorgin.jpg?v=a0f5366a085b700f47568c8dfe244b0a&imageMogr2/format/webp)
/0/21388/coverbig.jpg?v=0266b43b8cf5104c00445d390015cb9e&imageMogr2/format/webp)
รอให้คุณ...บอกว่ารัก
“ปัญญารัตน์กำแท่งตรวจการตั้งครรภ์ในกระเป๋าไว้จนเหงื่อชุ่มเต็มมือ วันนี้เธอมาเพื่อบอกเขาว่า ท้อง แต่นายแพทย์อนลกลับเอ่ยปาก บอกเลิกความสัมพันธ์ที่มีต่อกัน เพื่อกลับไปคบกับแฟนเก่าของเขาที่กำลังย้อนกลับมาคบกันอีกครั้ง”