icon 0
icon เติมเงิน
rightIcon
icon ประวัติการอ่าน
rightIcon
icon ออกจากระบบ
rightIcon
icon ดาวน์โหลดแอป
rightIcon

ยิ่งกว่าหลงคุณ

บทที่ 8 2│อภิสิทธิ์ชน (3)

จำนวนคำ:1998    |    อัปเดตเมื่อ:22/01/2025

คะ โสดเหมื

ชุลมุนรุกเขาอย่างนั้นห

อมให้เด็กมันท

ุมปาก “ครับ พี่โสด แต่ต

นูชอบออกไปเที่ยวเล่นกับเกี๊ยะ แต่พอวันอาทิตย์ต้องไปทำงาน เพราะงั้นคืนวันเสาร์ที่ต้องอยู่คนเดียวจะรู้สึกเฉาเป็นพิเศษ แต่หนูก็รู้ว่าถึงมีเพื่อนก็ยังเติมไม่

นะคะ เพิ่งผ่านมาเองเลยเห็นได้ชัดมาก วัยทำงานมันก้าวออกมาจากกรอบที่ถูกตีไว้ว่าต้องทำ

้าถูกโคลงไปมา ทว่าปากสีระ

หนูต้องยอมรับว่าหนูโตแล้ว ก้าวขึ้นมาเป็นผู้ใหญ่ที่ต้องดูแลชีวิตตัวเองให้ได้ แต่เพราะเป็นก้าวแรกที่แบกรับอยู่เลยอาจก้าวไม่คล่อง” เปลือกตาบางเปิดขึ้น ผินหน้าไปส

มากก็นำมาใช้จ่ายกับลูกๆ หลานๆ เมื่อเรียนจบเธอจึ

้าวขึ้นมาเป็นเดอ

“คุณป๋าที่มีโอกาสได้โตก่อนหนูตั้งหลา

็มี

ะไร

ีแฟนดีๆ

รจะไปชอบคนอย่างหนู” ว่าจบก็ยกแก้วเหล

าเกินกว่าเจ้านายกับลูกน้อง แต่เขาไม่มีท่าทีจะชอบกันเลยสักนิด เขาอาจไม่เคยมองเธอในแง่นั้นเลยด้

้วนี่ จะให้ถอ

ต่ำลอยมาเข้าหู

นเป่ารดรินกันและกันอยู่ครู่สั้นๆ กลิ่นแอลกอฮอล์ลอยเข้าจมูกราวต้องการมอมเมาอีกฝ่าย สมอ

อไป มีเสียงหนึ่งดังก้องว่าให้ผลักเขาออกเพื่อยุติเรื่องเช่นนี้ที่ไม่ควรเกิด แต่มือไม้กลั

ายคนนี้ไม่ใช่คนที่ตนปันใจให

สำรวจในโพรงปาก ตวัดไปมาทั่วบริเวณเพื่อตักตวงน้ำหวานอย่างเอาแต่ใจ ฝ่ามือใหญ่เคลื่อนมาหยุดอยู่ที่เอวคอด ลู

็นทรง ถึงกระนั้นความรู้สึกแปลกประหลาดที่ปะทุขึ้นในใจก็ไม่หายหรือทุ

ลกอฮอล์ทำให้สติสัมปชัญญะของ

ทำให้เธอไม่ปฏิเสธสั

อยากรู้ อยากลองและมี

พิ่งเคยจูบเป็นครั้ง

บดเบียดกลีบปากเข้าหาอวัยวะเดียวกันโดยพึ่งพาสัญชาตญาณของมนุษย์ ลิ้นเล็กๆ ก็พยายามตวัดไปมากับลิ้น

นเสียวซ่าน ทว่าก็ไ

ไร้ช่องว่างเมื่อฝ่ายชายขยับเข้าใกล

หาได้ใจร้ายผละใบหน้าออกมาเพื่อปล่อยให้คนตัวเล็กได้โกย

รินดวงหน้าคมคายของชายหนุ่ม มุมปากหยักย

จูบต่อได

ลง ไม่ควรมีการส

่ควรเกิดขึ้น

ด ไม่ใช่คนในฝันที่อยากปีนป่ายไปหาแล้วยืนเคียงคู่กันจนแก่เ

ุด ใช่ ปฏ

มก็เคลื่อนริมฝีปากมาทาบแก้มนุ่มอย่างเต็มรัก

ทิ้งสิ่งที่บรรจุอยู่ในหัวสมองอย่างไม่ไยดีแล้วพยักหน้า

กโชนจนยากจะมอดดับ เขาเพิ่มแรงในการตะโบมจูบอย่างคนหิวกระหายในราคะ ฝ่ามือก็ทำห

ราบไปกับโซฟา กายแกร่งตามมาทาบทับไว้โดยที่ไ

เหมือนสายน้ำที่ไหลตามธรรมชาติ ไม่คิดคัดค้านประการใดกับส

ละระยะห่างอันน้อยนิดที่สั่

จิกเข้าที่แผ่นหลังแกร่งผ่านเสื้อเชิ้ตราคาแพง ใบหน้านวลเชิดขึ้นรับจุมพิตอันดูดดื่มของคนด้า

นไปหอมแก้มนวลเต็มรักจนเกิดเสีย

ที่กลีบปากบางด้วยจ

พริบตามองปริบๆ โดย

ำหรับของห

เปิดรับโบนัส

เปิด
1 บทที่ 1 บทนำ2 บทที่ 2 1│หนึ่งในผู้ชายต้องห้าม (1)3 บทที่ 3 1│หนึ่งในผู้ชายต้องห้าม (2)4 บทที่ 4 1│หนึ่งในผู้ชายต้องห้าม (3)5 บทที่ 5 1│หนึ่งในผู้ชายต้องห้าม (4)6 บทที่ 6 2│อภิสิทธิ์ชน (1)7 บทที่ 7 2│อภิสิทธิ์ชน (2)8 บทที่ 8 2│อภิสิทธิ์ชน (3)9 บทที่ 9 2│อภิสิทธิ์ชน (4)10 บทที่ 10 3│วัยคะนอง (1) NC11 บทที่ 11 3│วัยคะนอง (2)12 บทที่ 12 3│วัยคะนอง (3)13 บทที่ 13 3│วัยคะนอง (4)14 บทที่ 14 4│ไม่นับว่าสนิท (1)15 บทที่ 15 4│ไม่นับว่าสนิท (2)16 บทที่ 16 4│ไม่นับว่าสนิท (3)17 บทที่ 17 4│ไม่นับว่าสนิท (4)18 บทที่ 18 5│การทำของหายมีความเสี่ยง (1)19 บทที่ 19 5│การทำของหายมีความเสี่ยง (2)20 บทที่ 20 5│การทำของหายมีความเสี่ยง (3)21 บทที่ 21 5│การทำของหายมีความเสี่ยง (4)22 บทที่ 22 6│ไออุ่นคุณป๋า (1)23 บทที่ 23 6│ไออุ่นคุณป๋า (2)24 บทที่ 24 6│ไออุ่นคุณป๋า (3)25 บทที่ 25 6│ไออุ่นคุณป๋า (4)26 บทที่ 26 7│ปาทูพลัดถิ่น (1)27 บทที่ 27 7│ปาทูพลัดถิ่น (2)28 บทที่ 28 7│ปาทูพลัดถิ่น (3)29 บทที่ 29 7│ปาทูพลัดถิ่น (4)30 บทที่ 30 8│น้ำตาลยังขมปาก (1)31 บทที่ 31 8│น้ำตาลยังขมปาก (2)32 บทที่ 32 8│น้ำตาลยังขมปาก (3)33 บทที่ 33 8│น้ำตาลยังขมปาก (4)34 บทที่ 34 9│หลงแค่พอประมาณ (1)35 บทที่ 35 9│หลงแค่พอประมาณ (2)36 บทที่ 36 9│หลงแค่พอประมาณ (3) + แจ้งเรื่อง EBOOK37 บทที่ 37 รายละเอียด EBOOK38 บทที่ 38 9│หลงแค่พอประมาณ (4)39 บทที่ 39 10│คิดถึงเกินพอดี (1)40 บทที่ 40 10│คิดถึงเกินพอดี (2)41 บทที่ 41 10│คิดถึงเกินพอดี (3)42 บทที่ 42 10│คิดถึงเกินพอดี (4) + แจ้ง