ไม่เป็นทาสรักอีกต่อไป

ในเมืองB

ส่องประสานกัน บรรยากาศเต็มไปด้วย

่งเมืองB ถูกจัดอยู่ในลำดับที่สี่ ซึ่งนับ

รับพิเศษ เนื่องในโอกาสที่ลูกสาวบุญธรรม

เมืองB เกือบทั้งห

บมาวันนี้เหมือนกันเหรอ？” ตรงมุมด้านห

ชะงักไปเล็กน้อย หลังจากนั้นเพียงสองวินาที เขาก็ยก

างพิถีพิถัน ทั้งทรงผมและการแต่งกายของเขาดูเค

่งให้ตั้งนานแล้ว” หวังเจิ้งเหวินพูดพลางหันไ

อว่าอีกไม่นานเราคงได้เรียกเ

อ่ยเบา ๆ “สำหรับฉัน แค่ได้อยู่เคียงข้างเย่เสียวก็เพียงพอแ

องจั้นเย่เสียวตาไม่กระพริบด้วยสายตาเต็ม

ือเรียวยาวของเขาเคาะเบา ๆ

ก็รีบพูดขึ้นทันที “เย่เสียวรักเธอขนาดนี้ หย่ากับเจียงซิงซิงเมื่อไหร่ ก็ต้อ

งดูดความสนใจของจั้นเย่เสียวได้เล

ยามจะพูดอะไรบางอย่าง แต่แล้วจู่ ๆ ท

็หันไปม

ามสนใจ คือเสียงรอง

ป็นจังหวะซ้ำ ๆ ราวกับจะสะ

ดก็สะท้อนเข้าส

ตัววีที่ประดับด้วยเกล็ดเลื่อมระยิบระยับ ชายกระโปรงทรง

วนโค้งเว้าดูเย้ายวนและ

ตา ดวงตาเรียวยาวคล้ายจิ้งจอกที่ถูกขับเน้นด

ี่สวยจนทำให้คนอื่นรู้

รามีสาวสวยขนาดนี้ตั้งแต่เมื่อไหร่ ทำไมฉันไม่เคยร

หร่วนอันเหยียนยิ้มพลา

เกียจคร้าน แต่เมื่อสายตาของเขาได้เห็นผู้หญิ

ี้ล่ะ！ พวกนายรอฟังข่าวดีจากฉันได้เลย！” พูดจบ หวังเจิ้

อมเอ่ยทัก “สวัสดีครับคนสวย！ ขอแนะนำตัวหน่อยนะครับ ผมชื่อหวังเจิ้งเหวิน คุณพ่อของผมเป็นปร

กยูงตัวผู้รำแพนหางโชว์พลัง เ

จั้นเย่เสียว ชายคนนี้เป็นคนที

์…… คำเรียกต่าง ๆ นานาสารพัดควา

เหมือนสุนัขติดสัด ตาโต

ว…… ช่างน่า

ิงทำเอาหวังเจิ้งเหวินจ้องตาค้าง เขาลอบกลืนน้ำลายเบา

ย ขณะที่เธอกำลังจะตอบนั้น กลับมีเสียง