icon 0
icon เติมเงิน
rightIcon
icon ประวัติการอ่าน
rightIcon
icon ออกจากระบบ
rightIcon
icon ดาวน์โหลดแอป
rightIcon

เสี่ยงรักร้ายนายเพื่อนไม่สนิท

บทที่ 4 เสี่ยงรักร้ายนายเพื่อนไม่สนิท EP.3 ของแปลก'ที่ดึงดูด

จำนวนคำ:1876    |    อัปเดตเมื่อ:06/01/2025

ันหลบสายตาคมคู่ดุที่ไม่พอใจและเหลือบมองที่แขนขาวๆ ของเขาที่ตอนนี้เลอะไปด้วยคราบน้ำกาแฟร้อนๆ ของฉัน อยากจะร้องไห้และหา

มือหนากระชากตัวเข

ข้ากับผนัง สายตาคู่ดุสำรว

บและดันฉันตัวจมเข้ากับผนังด้วยความแรง แต่นั้นคนถูกถามถึงกั

ายังอยู่กลุ่มเดียวกับโรม แต่ฉันกับแทคิณเราไม่ได้รู้จักกันเป็นการส่วนต

ันร้ายกาจผุดขึ้นมา

ม่ใช่คนแรกที่ตั้งใจชน และหวังเข้าหาฉัน” คำพูดอันร้าย

้มันอ่อนมาก ไม่ได้ผลหรอก” พรีนที่ถูกแทคิณ

้าหานาย” เธอต่อว่าคนกล่าวหาอย่างไม่ยอม เป

น้าเธอด้วยสีหน้าไม่พอใจ ถึงคนตรงหน้าอย่างยัยนี้จะสว

อปากร้ายสายตาจ้องมองแบบนี้ มันก็เขินอยู่นะ แต่ยัยนี้เสีย

ธอสวมใส่ จัดว่าอยู่ในโทนนั้น แต

้ตั้งใจขอโทษด้วย” จะว่าไปผมรู้สึกคุ้นหน้าเธอมากเหมือนเคยเจอที่ไหนแต่นึกไม่ออก ให้ตายเถอะ

าเธอไม่ได้ตั้

ถึงจะเป็นคนดังอยู่ใกล้ๆ ในห้องสองต่อสองแบบนี้ก็ไม

อกันไหม”

นายอะ” เธอบอกเขา หึ...ยัยนี้เนี้ยนะเป็นเพื่อนนานิลถึงว่า เหมือนผมเ

่ไหม ฉันไม่ได้ตั

อ่า...ฉันไม่น่าถามอะไรแบบนี้เลย ขนาดฉันโดนนิดเดียว

ไหม” พรีนถามเขาน้ำเสียงตะกุกต

คนถูกถามกับแค่น

หาทิชชู่ภายในห้องแต่มันกับไม่มี ให้ตายสิแล้วจะเ

แทคิณยอมยื่นมาให้ฉันอย่างว่าง่าย แต่นั้นเธอกับทำในสิ่งที่เขาไม่

...นี

่า ขอบคุณนายมากที่ไม่เอาเรื่องฉัน” เอ่ยจบร่างบางก็เดินออกจากห้องไป ทำเอาไอดอลหนุ่มอย่

ป อ่า...เขาไม่น่าพลาดเลยที่ลืมถามชื่อเธอ แต่ไม่เป็นไรเซ้นส์ผมดูเหมือนว่าเราจะได้เจอกันอีกแน่นอน แทคิณได้แต่คิดจากนั้นร่างสูงก็เดินออกจากห้อ

” เหอะไอ้รามมันพูดมากพูดไม่หยุด ไอ้โรมไม่เอามันกลับกรุงเทพด

้าไอ้รามไปที่รถ แต่ขณะที่ร่างสูงในชุดเสื้อยืดสีดำ ใบห

ับที่ดังขึ้นมา แต่นั้นผมและไอ้รามก็เลือกที่จะเดินไปอีกทาง ขณะ

วๆ ของมึง เลอะอะไ

ย ใช่ไ

มเลย

เสียงเล็กที่เอ่ยกับเพื่อนเธอ ผมพึ่งสัง

้นมา แต่นั้นทำเอาร่างบางที่ดูกระโปรงตัวเอ

นเหรอ” เธอห

ไหนเหอะ รามมองหน้าเหมือนจะถามกลับ รู้ครับว่าสาวๆ กลุ่มนี้เป็นเพื่อนเรียนคณะเดียวกับพี

างก็เปิดประตู นั่งข้างฝั่งคนขับทันที แทคิณ

็นท่าทีของแทคิณถึ

ถ หรือจ

ิณที่รามว่ามาเช่นนั้

งค์พี่สะใ

นถูกแซวยังคงเ

นเดินออกมาจากห้องแต่งตัวมึง ไม่ได้ขี้เสือกนะโว้ย แต่แม่งตากูน

ดกกัน

ทั้งแดงเนี่ย” แทคิณไม่เพียงแค่พูดแต่กับยกแขน

ากนั้นก็ทำหน้าที่ขับรถพาไอ้ไอดอลคนดังกลับกทม รับบทเป็นผู้จ

เปิดรับโบนัส

เปิด
เสี่ยงรักร้ายนายเพื่อนไม่สนิท
เสี่ยงรักร้ายนายเพื่อนไม่สนิท
“"ช่วยหน่อย พาฉันออกไปจากตรงนี้" "แล้วฉันจะได้อะไรจากนาย" พรีนต่อลองกับเขาคนหน้าขรึม "เธอ...." สายตาคมคู่ดุจ้องมองคนตรงหน้าด้วยสีหน้าไม่พอใจ เขาเสียเวลาที่เธอต่อลองกับเขามากพอแล้ว "เหอะ คิดว่าหล่อ เป็นไอดอลแล้วไง ใช่ว่าสาวๆ จะชอบนายจะทุกคนหรอกนะ" พรีนเอ่ยพร้อมเชิดหน้าใส่แทคิณ ไอดอลแล้วไง ถึงนายนี้จะหล่อตรงสเปกฉันมากก็เถอะ เล่น ตัวไปสิคะ ใบหน้าอันหล่อเหลาโน้มเข้าหาคนตรงหน้า พร้อมกับหลุดรอยยิ้มที่มุมปาก "ไม่ชอบ เกลียดฉัน" เขาแสยิ้มถามคนตรงหน้า "ก็ไม่ขนาดนั้น" "จะช่วยไม่ช่วย" เขาเอ่ยเสียงเข้ม แต่นั้นภายในหัวของพรีนกับคิดอะไรขึ้นมา "ฉันไม่เคยช่วยใครฟรี อะไรดีน๊า นาฬิกานั้นก็แบรนด์หรู แหวนที่นิ้วนายนั้นก็สวย" นัยน์ตาเจ้าเล่ห์ของคนใบหน้าสวยจงใจเหลือบมองที่แขนและข้อมือของเขามาอย่างตั้งใจ นาฬิกานั้นก็สวย แหวนที่ใส่ในนิ้วนั้นก็แบรนด์ดังด้วยสิ แต่น่าเสียดายที่เธอมีมันหมดแล้ว "อะไร ดีน๊า ที่สาวๆ ทั้งประเทศอยากได้จากนายกัน" เธอเอ่ยอย่างเชิดหน้า เหอะเขาคงคิดว่าฉันอยากได้ อย่างสาวๆ คนอื่นๆ อยากได้ละสิ ในเมื่อเขาให้โอกาสแล้ว แต่เธอกับไม่เลือกมัน ได้เขานี้แหละจะยัดเยือดสิ่งนี้ให้เธอเอง !! พรึบ !! มือหนากระชากแขนคนตรงหน้าเข้าแนบชิดตัว ตาจ้องตา จมูกโด่งคมสันโน้มแตะเข้าที่จมูกเรียวคนตัวเล็ก ทั้งสองสบตารับรู้ลมหายใจอุ่นๆ ตาคมสบตาเข้ากับนัยน์ตาคู่สวยเปล่งประกายตรงหน้า "ในเมื่อไม่ยอมเลือก ฉันจะเลือกให้เธอเอง" รอยยิ้มอันร้ายกาจผุดขึ้นมาบนใบหน้าอันหล่อเหลาของเขา ริมฝีปากอันร้ายกาจประทับลงที่ปากอวบอิ่มนุ่มนิ่มลงอย่่าง อ่อนโยน จูบนี่ฉันพรีนรดาอย่างฉันลืมไม่ลง”