ลลินน์ผูกรัก

ะหลังจากวางสายจากแม่แล้วลูกค้าโทรเข้ามาเพื่อคุยเรื่องแบบแปลน

วก่อนจะมุ่งตรงกลับห้องของคุณหญิงภัสตรา ในใจคิ

ดจนได้เผลอใจลอยจนช

ต

้ชายอายุประมาณห้าขวบ ทันทีที่ล้มตาหนูก็แผดเสีย

น้าขอโทษ น้าไม่ทันมอ

มองสำรวจและสอบถามว่ามีส่วนไหนได้รับบาดเจ็บบ้าง ทว่าตาหนูที่เมื่อครู

จายเกลื่อนพื้นซึ่งน่าจะเป็

างึกงัก คุณแม่ยังสาวจึงระบายยิ้มโล่งใจก่อนจะค้นหา

ยู่บ้าง ถึงจะไม่ใช่ขนมขบเคี้ยวเหมือนกับขนมที่หล่นแต่ก็นับว่าพอทด

นมที่หกไปไ

ด้ค

จขึ้น เธอยื่นมือไปลูบแก้มหนูน้อยก่อนจะหยิบขน

ับเด็ก แต่บางคนก็ไม่ได้ให้ความสนใจเป็นพิเศษ ศศิลัลน์และหนูน้อยเองก็ไม่ได้

างเดินก้าวผ่านเด็กชายที่เลือกขนมอยู่ไปโดยไม่ได้ให้ความสนใจก่อนจ

ครเสียแล้วเพราะผู้คนที่เ

ล้วก็ยังเคืองอยู่เล็กน้อย ความจริงเขาบินมาเป็นเพื่อนท่านตามคำสั่งของผู้เป็นพ่อที่ติดธุระมาไม่ได้ กะจะเข้างานไปด้วยแล้

น์บอกลาหนูน้อยก่อนจะตรงดิ่งไปยังห้องของคุณหญิงภัสตรา ไม่รู้ทำไมเสี้ยววินาทีหนึ่งขณะท

็เห็นเพียงผู้คนที่ขว

ลั

าวนี้เป็นคุณแม่จริง ๆ ไม่ใช่คุณลุงใจดีที่ยื่นขนมมาให้หลายชิ้น หนูน้

นะคะ คุยกับคุ

ลีนม่า

ัยหนูก่อนจะหอมแก้มซะฟอดใ

งก็หอมโ

ในตอนที่เธอออกไปและเข้ามาคนในห้องก็ยังเท่าเดิมแล้วจะมีค

ี่คนป่วยบนเตียง เป็นการบอกว่าคุณลุงใจดีหอมแก้มที่เดียวกับคุณแ

ก็เข้ามา แต่ตอนนี้ป้าไล่ให้ไปซื้อข้าวให้น่ะ ข

ภณดนัยมีท่าทีเอ็นดูจนคะยั้นคะยอให้กินขนมไปหลายชิ้นทั้งที่เด็กไม่ควรจะกินขนมหวานมาก ตาคนนั้นไม่รู

ความจริงแล้วศศิลัลน์กับลภณดนัยควรจะเจอกันตรง ๆ ไปแล้วตั้งแต่ที่หญิงสาวเข้ามาในห้องกับหนูน้อยล

ก้มลูกสาวแบบนี้ต้องรับผิดชอบนะคะ” หญิงสาวพูดอย่างขบขันก่อ

สินสอดแล้วซิ เรียกเท่

คำถามด้วยใบหน้างุนงงอย่างเด็ก แต่ก็เรียกความเอ็นดูและเสียงหัวเร

ลูกสาวแม่แค่ยี

นาทีผ

ลั

เสียงตกร่องในตอนที่มองเข้ามาภายในห้อง ความรู้สึกไหววูบเก

.ยัยหนูน่ารักคนน

ม่หิ้วท้องรอตั

หาข้าวให้ ไม่รู้ทำไมทั้งที่คิดเอาไว้แล้วว่ากลับมาคราวนี้ยัยหนูก็คงกลับไปแล้วจึ

เสียดายที่ต้องแยกจากหนูน้อยลลินน์ไม่แพ้กันตอบก่อนจะพูดในสิ่งที่อยากจะพูด “เออตาเลย์

อนขวับหรือสายตาออดอ้อนของผู้เป็นแม่แม้แต่นิด เพราะน้องชายคนกลางอย่างนายแพทย์ลภณพิพัฒน์หรือหมอพระรามกำชับหลั

ญ ลูกชายฉันมันดื้

งภัสตรา แม่เลี้ยงขวัญฤทัยที่อยู่เป็นเพื่อนมาตั้งแต่เช้าถ

นเดียวจนเป็นลมเป็นแล้ง ผมก็ได้ความดื้

ู สิขวั

ลั้นหัวเราะ ดูท่าแล้วแม่ลูกก็ดื้อไม่ฟังใครพอ

ครับ” ชายหนุ่มพูดแล้วก็ยักไหล่และเปลี่ยนไปนั่งที่โซฟ

งอยู่บนพื้นเข้าซะก่อน เป็นผ้าเช็ดหน้าสีชมพูผืนเล็ก

ขวัญหรือ

งแต่ที่อีกฝ่ายเด็ก ๆ ตอบและคาดเดา ข้อสันนิษฐานนี้นับได้ว่าเป็

เอามาให้ป้ามา เ

ั้ง” คุณหญิงภัสตราแทรกบอกพร้อมกับส่งสายตาออดอ้อนให้เพื่อน เจ้า

่นเข้าอย่างจังอ้อนมาทางสายตาแม่เลี้ย

ียงขึ้นอีกครั้งทั้งที่ปกติไม่ใช่คนพูดมาก “น้องลินน์เ

แม่เลี้ยงเดี่ยว กลางวันก็ไปทำงานมีแต่แม่เขาที่ดูลูกให้ เขมกับเมียรักน้องลินน์เหมือนล

้อยของคนอื่นขึ้นมาพึมพำก่อนจะหมดเรื่องที่จะ

จะจีบแม่เลี้ยงเดี่ยวแม่ก็ไม่ว่านะ ได้เมียแถมล

ึงขั้นจะให้เขาไปขายขนมจีบแม่ของหนูน้อยล

่เพราะเขาไม่คิดจะมีครอบครัวหรอกนะ...แต่เรื่องบ

ป่านนี้ไปอยู่ที่