กุมหัวใจคามินทร์

อน สปอร์ตคอร์เป

ทมาพักใหญ่แล้วเพราะมัวแต่เครียดเรื่องที่พ่อโยนมาใส่หัว ถึงเข้ามาบริษัทก็แวะเข้ามาแค่แป๊บๆ และกลับไปหรือไม่ก็ใช้เป็นสถานที่ปรึกษาเรื่องแก

ค่อนข้างแปลกใจกับสิ่งที่ได้เห็นเพ

ลาดใจเมื่อเห็นยอดขายของสาขาย่อยที่เพิ่งเปิดใหม่ได้เพียงแค่สามเดือน ตอนแรกเขาคิดว่าสาขานี้อาจจะไปไม่รอดจนต้องปิดตัวลงเพราะยอดขายต่

านั้นเอง แต่พอเดือนนี้ยอดกลับพุ่งสูงไปถึงสามสิบคันอย่างไม่น่าเชื่อ ไม่เท่านั้นรถแต่ละคันที่ขายออกไป

ชายหนุ่มบอกกับเลขา มัวแต่สงสัยไปก็คงจะไม่

ินทร์ก็พยายามนึกว่ามันจะมีสาเหตุอะไรบ้างที่จะทำให้ยอดขายพุ่งพรวดได้ขนาดนี้ภายในระยะเวลาแค่หนึ่งเดือน แต่คิดเ

ิใจ เพราะตอนที่เห็นยอดจากสาขาใหม่เธอเองก็ดีใจไปด้วย อย่างน้อยยอดขายพุ่งขนาดนี้สาขาใหม่ก็คงจะไ

พูดจาฉะฉานแถมยังมีความรู้แน่น ถามอะไรตอบได้หมดอย่างกับมีตาทิ

อนนี้ก็มากกว่าสามแสนบาทเข้าไปแล้ว นี่ยังไม่รวมทิปที่เธอจะได้จากการพรีเซนต์รถหรือพา

อดขายได้ถึงหลักสิบคันภายในหนึ่งเดือนยังหาแทบไม่ได้ แต่เธอคนนั้นขายรถได้ตั้งสามส

*

ดียิ้มกว้างอย่างดีใจเมื่อได้ทราบจากหัวหน้าว่าผลงานของเธอเข้าตาผู้บริหารสูงสุดเข้าแล้ว หัวหน้าเลยมาแจ้งเธอว่าเจ

คงจะได้คำชมจากท่านประธานอีกเยอะเลย” หัวหน้าบอก หญิงสาวถึงได้รู้ว่าโดยปกติแล้วบริษัทจะมีสวัสดิการให้กับพนักงานใหม่ ถ้า

็นเพียงแค่ประชาสัมพันธ์ในบริษัทสาขาใหญ่ ไม่ได้รู้เรื่องสวัสดิการของฝ่ายขาย เธอไม่คิดเลยว่านอกจากสิ้นเดือนนี้จะมีเงินรออยู่แล้วเหนาะๆ สามแสนบาทจากค่าคอมม

ตนเองให้ดูดีกว่านี้ก่อน วันนี้งานเสร็จหมดแล้วหญิงสาวจึงออกมาจากบริษัทกลับบ้านมาแต่งเนื้อแต่งตัวใหม่ เลือกเอาสูทสีดำของผู้หญิงข

นาดนี้ แต่วันนี้เป็นวันสำคัญเลยอยากจะสวยที่สุดเอาไว้ก่อน พอมั่นใจกับตนเองแล้วก็ออกมาจากบ้านอีก

*

นของตนเองเท่านั้น ไม่ว่าจะเป็นยี่ห้อรถ รุ่น สี ราคา รวมไปถึงออฟชั่นต่างๆ ว่าเป็นยังไงบ้าง เวลาลูกค้าถามเธอจึงตอบได้ทั้งหมดอย่างไม่ลังเล นั่นทำให้ลูกค้ามั่นใจว่าเธอรู้จักสินค้าเป็น

ท่านประธานจะเป็นคนพาคุณเข้าไปค่ะ” ประชาสัมพันธ์สาวหน้าตาดีบอกด้วยรอยยิ้ม เซลล์สาวคนเก่งเอ่ยขอบคุณเธอก่อนจะขึ้นลิฟต์ม

ของท่านประธาน ดวงตาสวยมองเห็นป้ายที่บอกว่าเป็นห้องทำงานของผู้บริหาร

ฝ่ายทักทายเซลล์สาวก่อน เธอยิ้มรับและเดินตามเธอเข้ามาในห้องทำงานของประธานบริษัท แอร์ที่เปิดเอ

้าออกไปทางกระจกเพื่อชมวิวเมืองข้างนอก เขาโบกมือเล็กน้อยเพื่อบอกให้เลขาออกไปก่อนโดยไม่พูดอะไรสักคำ

ไม่หันหน้ามามองเธอสักนิดทั้งที่กำลังสนทนากันอยู่ ขอโทษทีเถอะ แต่เธอคิดว่านี่เป็นการกระทำที่ไร้มาร

” คนเพิ่งเข้ามาทำงานตอบ ก่อนจะ

แต่น้ำเสียงเรียบๆ นิ่งๆ อย่างกับว่าไม่ค่อยเต็มใจอยากจะชม ใบหน้าสวยตึงเล็กน้อย ก่อนจะรีบปั้นหน

่ใช่เพราะกลัวหรือดีใจแต่เป็นเพราะความแค้น

ผุดขึ้นมาในความทรงจำ ทุกอย่างชัดเจนเหมือนกับว่าเพิ่งเกิดขึ้นเมื่อวาน หญ