เกิดใหม่ไปทำภารกิจหยุมหัวป๊ะป๋ากลับบ้าน

ดออก เสี้ยวหน้าของคนที่แสนคิดถึงก็ปรากฏขึ้น หยาดน้ำตาสีใสเอ่อคลออย่างไม่อาจห้าม ทำเอา

มคะ เดี๋ยวน้องสายลมจะ

อื่นที่ไม่ใช่คนในครอบครัว อย่าลืมสิว่าตอนนี้เขาอายุเยอะแล้วไม่ใช่เด็กเหมือนร่างกาย

่องจากมีเวลาแค่ครึ่งชั่วโมงก่อนเข้าฉากทีมงานจึงกังวลอยู่มากว่าจะทำไม่ได้ แม้บทบาทของนั

าต้องทำอะไร ต้องเดินไปทางไหน พูดอะไรบ้างจนคนอื่น ๆ นึกทึ่งในความฉลาดเฉลียวนี้ ก่อน

ับบทเป็นคุณหนูนที แน่นอนว่าบทบาทของสายลมค่อนข้างบีบหัวใจ เพราะคุณหนูนทีจะต้องตายตั้งแต่สองตอนแรกเลยแหละ แต่ที่โผล

ัสด

ะมองไม่เห็นใครกระทั่งหลุบตาลงมองต่ำถึงได้เห็นว่ามีเจ้าตัวน้อยยืนยิ้มแฉ่งส่งมาให้อยู่

…สวั

นัก เห็นอีกฝ่ายพยายามปีนขึ้นมานั่งเก้าอี้เคียงข้างกันก็เผลอส่งมือออกไปช่วยพยุงโดยไม่รู้ตัว อาจเป็นเ

่อฉาย

มายถึงสาย

ๆ ใ

รือเปล่า แต่ตามบทบาทคุณหนูนทีก็เพิ่งจะสามขวบเอง เพียงแค่ใช้เด็กห้าขวบที่ตัวเล็ก

่ชอบใจแล้วกลายเป็นปัญหาในกองถ่าย เขาเพิ่งมาใหม่หากถูกตำหนิเข้าก็อาจไม่ได้ทำงานที่นี่ต่อ ถึงจะค่อนข้า

หล่อจัง

ค่

กจะดุก็ดุไม่ลง ทั้งที่ปกติไม่ใช่คนใจดีแท้ ๆ เขาเพิ่งจะอายุไม่

นกลับบ้านต้องเปลี่ยนกลับแต่กลัวจะมีใครเผลอเอาไปทิ้งจึงต้องเก็บให้ดี จะพูดให้ถูกก็คือชุดเม่นน้

นแม้กระทั่งไต้ฝุ่นที่บางจังหวะก็เผลอมองใบหน้าน่ารักจิ้มลิ้มนั้นนานสองนาน เพราะเวลาที่อีกฝ่ายตั้งใจมันทำให้เ

ะตื่นเต้นอยู่บ้างแต่เพราะคนที่เข้าฉากพร้อมเขาเป็นคนที่แสนคิดถึง ถึงอ้อมกอดแรกที่

ารมณ์สายลมกลับทำมันออกมาได้ดีอย่างไม่น่าเชื่อ จากที่หงุดหงิดหัวเสียเตรียมจะโทรไปวีนผู้จัดการดาราที่ไม่รู้จั

เป็นพ่อ ใบหน้าเล็กซบลงบนบ่ากว้างหลับตาลงซึมซับความอบอุ่น จู่ ๆ หยาดน้ำตาก็

ุถนอมอย่างไร้เหตุผล กระนั้นเทคนี้ก็ผ่านไปได้อย่างง่ายดาย ซ้ำยังได้รับคำชมไม่ข

รคะคุณไ

ธอเป็นรุ่นพี่ในสังกัดที่ผันตัวจากนักแสดงมาเป็นผู้จัดการให้เขาเพราะรู้สึกไม่สบายใจกับผู้จัดการคนเก่า

มเรียกเขาว่าปะป๋าตอนก

เด็กน้อยไม่รู้จะเอาตนเองไปวางไว้ตรงไหน อีกทั้งอาหารที่กองถ่ายเตรียมไว้ให้ก็ไม่รู้จะไปเอายังไง เขา

ฮ้

ารองท้องก่อน เขาไม่กล้าทำตัววุ่นวายในตอนนี้เพราะทุกคนต่างยุ่งในงานของตนเองกันหมด

่งด้วยได

ั่งได้รับรอยยิ้มกว้างเป็นการตอบแทน ไม่รู้อีกฝ่ายเป็นลูกเต้าเหล่าใคร ทำไมรอยยิ้ม

วแล้วเห

ม่ได้ตำหนิใครเพราะเขารู้ดีว่าตนเองเพิ่งมาใหม่ ได้ยินว่าคนก่อนหน้ามีผ

ะทนหิว

เดี๋ยวเลิกกองค่

ฝ่ายกำลังถือปิ่นโตสำหรับเขาเข้ามาพอดี เด็กตัวแค่นี้จะให้อดข้าวได้ยังไง ถึงแม้จะไม่ได้สำรอง

ม่เตรียมข้าวไ

เจ้าตัวเองยังนิ่งเฉย เพราะสายลมไม่ใช่เด็กเรื่

่ได้ทานข้

ไม่เป็

ว่าไม่เป็นอะไรเลยจริง ๆ ทว่าไต้ฝุ่นกลับไม่ยอมจบเรื่องนี้ง่าย ๆ

น้าจะกิน

ช่เหรอ แบบนี้สายลมก็ยิ่งลำบากใจ จนหญิงสาวต้องรีบโบกมือไปมา เธอรู้สึกถูกชะตาก

้วนะ วันนี้ออกไปทา

เงินมาตั้งเยอะเห็นไหมเดี๋ยวออกไ

ถูกคุกคามทางเพศ พอเห็นว่ามีปัญหากับผู้จัดการคนเก่าจึงอาสามาทำให้แทน ซึ่งเขาสองคนเข้ากันได้ดีในแง่ของการทำงาน อีกฝ่ายให้เกียรติ

กไม่ได้มีเยอะกินช้าเดี๋ยวจะไม่ย่อย พอเข้าฉากเดี๋ยวจะรู้สึกไ

ุงมีไ

้องมีอย

ตักข้าวเข้าปากก็ไม่เห็นจะรู้สึกเกรงกลัวกันเลยสักนิด ดูท่าจะหิวแต่ยอ

ำไม่เรียกพี่หน่าว่

งที่เขาอายุน้อยที่สุดในกองอีกยิ่งรู้สึกคันยุบยิบ ทว่าพอเห็นแววต