ลิขิตรักนายสุดหื่น

สหรัฐอาหรับเอ

ึ่งเป็นบ้านของตระกูลบรูฮัมนีที่อยู่ในย่านของบ้านมหาเศรษฐีที่รวยติดอันดับต้นๆในนครดูไบ ก็ก

กน้องคนสนิทของตัวเองแบบงงๆ เพราะถ้าเป็นสาวใช้ก็คงไม่สวยกันขนาดนี้มั้ง แล้วดูสายตาของแต่ล

่ม” อาลีเอ่ยตอบไปแบบไม่รู้เพราะเขาก็กลับมาพร้อมกับฮัสลานแล้ว

ม่น่าใช่ว่ะ” ฮัสลานพูดไปแบบพิจารณาก่อนจะมองทำหน้าเกร็งๆเมื่อถูกผู้หญ

่นแล้วก็เอ่ยพูดกับลูกชายไปอย่างดีใจที่ลูกชายนั้นกลับบ้านแล้ว หลังจากที่ไปตระเว

มายืนเรียงกันตรงนี้ล่ะครับ…คนใช้ใหม่ของแ

ยๆคนก็ได้นะแม่ไม่ว่า..เพราะแม่ตั้งใจพาพวกเขามาให้ลูกเลือกโดยเฉพาะเลย…” อามูนีพูดออกไปแล้วก็ยิ้มอย่างเจ้าเล่

ไปเถอะครับ ผมไม่ชอบแล้วก็ไม่ถูกใจใครเลยสักคน…” อัสลานพูดตอบไปแบบไม่ส

งฉันเป็นการส่วนตัว” เสียงเข้มๆของอามูนีพูดออกไปพร้อ

าแม่บ้านคนสนิทของอามูนีพูดออกไปด้วยสีหน้าดุๆ แล้วก็เดินนำทุกคนอีกฝั่

มแห้งให้เจ้านายของเขาไปอย่างรู้เลยว่าเจ้านายของเขาโดน

เลย ไม่มีใครที่ลูกสนใจบ้างเลยเหรอฮัสลาน ” อามูนีเอ่ยถามลูกชายออกไ

กลับไปอย่างอยากรู้เช่นกัน เพราะปกติแม่ของเขาไม่ใช่คนที่จะมาห

ราแล้วฮัสลาน…ลูกจำสัญญาที่ลูกให้พ่อกับแม่ตอนที่ลูกไม่ยอมแต่งงานกับเรติยาได้ไหม” อามูนีพูดออกไปด้วยสายตาที่มองลูกชายแ

หาผู้หญิงมาให้ผมเลือกเถอะครับ…” ฮัสลานพูดบอกไปอย่างเข้าใจ เพราะมัน

ตระกูลของเราให้ได้ ไม่อย่างนั้นพ่อกับแม่ก็คงจะต้องหาภรรยาสักคนให้กับลูก และครั้งนี้เราจะไม่ตามใ

ฮัสลานพูดบอกไปเสียงอ่อน ก่อนจะเดินเลี่ยงออกไป เพร

างหนักใจ เพราะที่ผ่านมาลูกชายของเธอก็มีผู้หญิงเข้ามาพัวพันอยู่ตลอด แต่ทำไมไม่มีใครที่จะเอาชนะใจลูกชายของเ

มาก แม้กระทั่งเรื่องแต่งงานเธอก็ไม่เคยบังคับฝืนใจให้ลูกแต่งงานกับคน

าลีที่เห็นเจ้านายเดินมาที่ห้องทำงานแล้วก็เอ่ยถาม

ออกเลยว่ะ” ฮัสลานพูดออกไปแล้วทำหน้าครุ่นคิดแบบอดไม่ได้ว่าถ้าเขามีลู

ม่ของลูกแล้วล่ะครับ…เพราะกว่าจะท้องมันไม่ใช่

งมารับหน้าที่แม่ของลูกฉันละกัน…และจะต้องเป็นผู้หญิงที่เพียบพร้อม…สวย…ฉลาด…รูปร่างดี…และไม่มีพัน

หรอกเหรอครับ…โอเคครับ เดี๋ยวผมจะหาผู้ห

จารณาแม่ของลูกฉันเอง นายไปประกาศรับสมัครก็พอ แล้วฉันจะเป็นคนสัมภาษณ์เอง…

องเกิดเรื่องป่วนๆขึ้นแน่ๆ เพราะเจ้านายเขามาตรฐานสูงลิ่วแบบนี้แล้วเขาล่ะนึกภาพ

ทย สนามบิ

้นท้องกับปรมินทร์แล้วเธอก็ตัด

เอ่ยถามหลานสาวออกไปด้วยสีหน้าเศร้าๆ เพราะถ้าลูกสาวตัวดีของเธอไม่

่นี่ไม่ได้ถ้าต้องเจอสองคนนั้น…” มารียาพูดออกไป เพราะถ้าเธออยู่เธอก็จะได้เห็นปรมินทร์และมุกดาวนเวียนอยู

อยู่ที่ไหน..” เพ็ญพักตร์ลูบผมของมารียาอย่างเอ็นดู เพราะมารียาน่ะน่าสงสารมาก แม่ก็ตายตั้งแต่เธอเกิด ส่วนพ่อก็พึ่งจะ

อเขาสองคนมีลูกด้วยกันแล้ว ก็ปล่อยให้พวกเขาได้ใช้ชีวิตอยู่ด้วยกันไปเถอะค่ะ มีนไปอยู่ดูไบมันก็คงจะทำใ

ีก เฮ้อ…ยังไงน้าขอให้หนูโชคดีนะลูก อยู่ที่นู้นมียัยกวางดูแลเราอยู่น้าก็สบายใจแล้ว มีอะไรขาดเหลือก็บ

ะ หนูไปก่อนนะคะ…” มารียาพูดบอกไปก็เข้าไปโอบกอดผู้เป็นน้าอย่าง

ิดทีละนิดจนลับตา เธอก็น้ำตาไหลออกมาอย่างอดไม่ได้ เพราะการไปของมา

ไม่อยากจะเชื่อเลยว่าตัวเองนั้นจะโชคร้ายได้ถึงขนาดนี้ ยิ่งการกระทำของมุกดาที่ไม่มีสำนึก มันก็ยิ่งทำให้เธอเสี

ียา โดยที่เธอไม่รู้เลยว่าตอนนี้มารียานั้นไม่ได้อยู่ที่ประเทศไทยแล้ว เพราะตั้งแต่เกิดเรื่องวันนั้นเธอก็ไม่เจอห

ออกไปด้วยสีหน้าหงุดหงิด ก่อนจะลุกไปเปิดตู

รอให้คุณมารียาไปเซ็นต์รับโอนห้องนี้แล้ว แต่คุณมารียาไม่ได้ไปน่ะค

้นก็เอ่ยถามออกไป พร้อมกับเอาเอกสารมาเปิดดูด้วยความอยากรู้ เพราะห

วอีกคนของฉันซื้อนะคะ” มุกดาเอ่ยถามออกไปด้วยสีหน้าแปล

่ะครับ…ถ้าคุณมารียาไม่อยู่งั้นผมขอเอกสารคืนด้ว

ยกับพี่สาวของฉันเอง ไปสิคะ…” มุกดาพูดบอกไปก็รีบไล่ฝ่าย

กไม่ยอมง่ายๆหรอก ห้องนี้มันจะต้องเป็นของมุก…” มุกดาพูดไปก็ฉีกเอกสารทิ้งไปอย่างโมโ

หนื่อยใจกับน้องสาวคนนี้เหลือเกิน นี่เธอโทรหามาหลายวันแล้วไม่เคยโทรกลับมาห

องแท้ๆของพี่กวางสักหน่อย คนที่พี่กวางควรจะยกให้ก็คือมุก ไม่ใช่พี่มีน…”

มว่าฉันอยู่ดีสบายหรือเปล่า แกเคยรู้ไหมว่าฉันอยู่ที่นี่แล้วฉันต้องลำบากอะไรบ้าง…แกเคยรักเคยห่วงฉันบ้างไหมยัยมุก…” กวินตาพูดตอกกลับไปด้วยเสียงเข้ม เพร

ก มีผู้ชายเลี้ยงแล้วมันน่าทุกข์ใจตรงไหนคะ…แล้วนี่มุกมาคุยเรื่องโอนห้อง พี่กวางจะพูดดราม่าทำไมค

ลยจริงๆ…เรื่องห้องที่ฉันจะโอนเป็นชื่อของยัยมีนน่ะ ฉันเปลี่ยนใจแล้ว ฉันขายห้องนั้นทิ้งไปซะ…” กวินตา

กจะไปอยู่ที่ไหนล่ะคะ…” มุกดาเอ่ยพูดออกไปแ

บาย แกก็ให้เขาเลี้ยงแกก็แล้วกันยัยมุก ฉันจะไม่ส่งเสียเงินอะไรให้แกอีกต่อไปแล้ว” กวินตาพูดบอกไปแบบเด็ดขา

องสาวของพี่นะคะ..” มุกดาพูดออกไปแบบเสียใจที่พี่สาวของเธอท

อแกไม่สำนึกกับสิ่งที่ทำลงไป แกก็ลองเรียนรู้รสชาติชีวิตเอาเองก็แล้วกั

งเหรอคะที่จะต้องไประหกระเหินเร่รอนอยู่ข้างนอกน

น่าจะมีปัญญาดูแลลูกของตัวเองได้เหมือนกัน แค่นี้นะ ฉันไม่อยากจะคุยกับแกแล้ว ฉันเหนื่อย…” กวินตาพูดไปอย่า

วต่างก็พากันด่าและต่อว่าเธอ แล้วตอนนี้ยังจะมาขายห้องที่เธออยู่อีก สงสัยว่าเธอจะต้องใช้เรื่องที่เธอท้องน