icon 0
icon เติมเงิน
rightIcon
icon ประวัติการอ่าน
rightIcon
icon ออกจากระบบ
rightIcon
icon ดาวน์โหลดแอป
rightIcon

แล้วแต่คุณจะการุญ

บทที่ 9 2│ยิ่งมืดยิ่งเห็นดาว (4)

จำนวนคำ:2029    |    อัปเดตเมื่อ:05/03/2025

ชายสามีไม่วางตา เอ่ยเสียงเข

ือ

ักหน้ารับคำ “ว่างก็ดีค่ะ งั้น

ปลอม

เอ

ด้ไ

ฮียว่างเพราะวันนี้ไม่มีนัดไ

่งเชิง “เฮียก็โสด อีกอย่างไม่ได้คบจร

่น “นี่มันเรื่องอะไรกั

ป ในขณะที่ตรีนาถนั่งก้ม

้องหาใครสักคนไปแกล้งเป็นแฟนเพื่อที่จะได้ไม

่ได้ทำแบบนั้นจริงๆ เพราะไม่ได้มีแฟน และเ

เข้าใ

จไปแล้วด้วยซ้ำ เธอเงยหน้าขึ้นมามองชายหนุ่มด้วยใบหน้าเปื

นั้นสดายุก็ลอบถอนหายใจออก

สีหน้าที่สลดลงอย่างเห

็คงมีปัญหา” ว่าแล้วก็วางสายตาไว้ที่ใบหน้าหม่นแสงของนักร้องสาว “ขอโทษนะครับ แต่ถ้า

ถึงอะไ

ยิ้มแหย “ผมต้อ

เงียบขึ้น

ห้งเพราะรักษาภาพลักษณ์การเป็นแฟนของคุณ ผมทำไม

ง แต่ก็เป็นเสือผู้หญิงตัวพ่อ เขาไม่มีวั

พอจะมีคนที

ามเบิกตาโตด

แม่เป็นฝ่า

ฮีย

เป็นเฮ

าคน ห้าคนที่ว่านั้นมีไอ้ขั้ว เฮียขาล เฮียคม เฮียอ

ะ บางที่พี่ขั้วกับพี่คมอาจจะช่วยก็ได้” เมื่อก่อนชื่นพธูเร

งเชื่องช้า แล้วว่าเสียงเอื่อย “

อ้

่ำก็ดูห

นแล้วเ

งได้แต่งจริงแน่ครับ” นักร้องดาวรุ่งที่พยายามพยุงไม่ให้ตัวเองเป็นดาวร่วงพยักหน้ารับคำอย่างว่าง่าย “ก็เหลือแค่เฮียข

จริง ไมยราพน่ะคุยยาก หลังได้คุยก

ังรู้สึกพรั

ดี๋ยวผมจะช่วยโน้มน้

งไปยังห้องของลิขิต จังหวะการเต้นของหัวใจดวงน้อยไม่ค่อยเป็นจ

หันมาส่งยิ้มเพื่อให้กำล

ลิขิตก็มองคนมาใหม่ทั้งสี่

ว้ที่น้องชายค

เพื่อทำความเคารพ เขารับไหว้ก่อ

ื่ออีกฝ่ายเอาแ

งในได้ไหมครับ มี

าไปด้วยว่าเหตุใดคนทั้งสี่ถึงมีธุระจำเป็นต้องคุยกับเขา หากเป็นสดายุคนเดียวก็เข้าใจได้ว่าอาจจะเป็นเรื่องงาน แต่กับพวกสาวๆ นั้นไม่น่าจ

นั่งบนโซฟาแล้วปล่อยให

งโพล่งขึ้นเสียงเข้

ฮีย เฮียพอจะได้ข่า

ะไร ไม่

่ายฟัง “พอดีเรื่องมันเก

่งต่อข้อมูลให้คนตัวโตได

บกวนพี่ขาลให้มาช่วยแกล้งเป็นแฟนพี่ตาวสักพักน่ะค่ะ แค่ช่วงสั

เสริม “นะคะเฮียขา

ดอ้อนไปในที “ตาวไม่ได้ให้ทำฟรีๆ ค

้วยสายตาที่ยากจะคาดเดา ก่อน

ึงไม่ช่

าวแต่ยังเห็นว่าผมไปเที่ยวเดี๋ยวก็ได้โดนด่าทั

ไม่ใช่รึ มันจะลำบากอะไรขนาดนั้น ขาด

่าตายไม่ตาย เกิดตายขึ้

อกเข้าใจในสิ่งที่จะสื่อ...

อนวางสายตาไว้ที่นักร้องสาว “ขอโ

ช่วยไม่ไ

ผมมีคนที่กำลังคุยๆ กันอยู่ ถ้ายอมช่วยค

็ไม่เป็นไรค

ช้า “ลองไปคุยกับไอ้อ่ำไหม อ่ำมันโ

จะเอาคุณตาวเป็นลูกสะใภ้จ

ล้วจึงเสนอ “ไอ้

า “เฮียคมกับไอ้ขั้วรั

้วก็โคตรขี้เอา เห็นเป็นน้องเล็ก

งก็โสด ไม่

ี่พอจะช่วยได้ก็มีเฮียกับเฮียเมือง แต่มาที่เฮียก่อนเพราะเฮียเมือง

ไร ไม่เคย

ย ปกติใครคุยอะไรกับใคร ใครเล็ง

้นพวกผมขอตัวก่อนแล้วกันครับ

รียกสายตาทั้งสี่คู่ให้หันไปม

หื

สูดลมหายใจเข้าปอดเฮือกใหญ่ แล้วผ่อนออกอย่าง

อมความสงสัยระคนใคร่รู้ที่ลอยละล่องไปในอากาศจนป

ขาปฏิเ

เปิดรับโบนัส

เปิด
1 บทที่ 1 บทนำ2 บทที่ 2 1│ตะวันตื่น (1)3 บทที่ 3 1│ตะวันตื่น (2)4 บทที่ 4 1│ตะวันตื่น (3)5 บทที่ 5 1│ตะวันตื่น (4)6 บทที่ 6 2│ยิ่งมืดยิ่งเห็นดาว (1)7 บทที่ 7 2│ยิ่งมืดยิ่งเห็นดาว (2)8 บทที่ 8 2│ยิ่งมืดยิ่งเห็นดาว (3)9 บทที่ 9 2│ยิ่งมืดยิ่งเห็นดาว (4)10 บทที่ 10 3│เมฆฝนยังไม่พ้นผ่าน (1)11 บทที่ 11 3│เมฆฝนยังไม่พ้นผ่าน (2)12 บทที่ 12 3│เมฆฝนยังไม่พ้นผ่าน (3)13 บทที่ 13 3│เมฆฝนยังไม่พ้นผ่าน (4)14 บทที่ 14 4│หนึ่งในล้าน (1)15 บทที่ 15 4│หนึ่งในล้าน (2)16 บทที่ 16 4│หนึ่งในล้าน (3)17 บทที่ 17 4│หนึ่งในล้าน (4)18 บทที่ 18 5│กฎแห่งการย้อนกลับ (1)19 บทที่ 19 5│กฎแห่งการย้อนกลับ (2)20 บทที่ 20 5│กฎแห่งการย้อนกลับ (3)21 บทที่ 21 5│กฎแห่งการย้อนกลับ (4)22 บทที่ 22 6│มีอาการซมซานนิดหน่อย (1)23 บทที่ 23 6│มีอาการซมซานนิดหน่อย (2)24 บทที่ 24 6│มีอาการซมซานนิดหน่อย (3)25 บทที่ 25 6│มีอาการซมซานนิดหน่อย (4)26 บทที่ 26 7│ผกายยังเกลื่อนฟ้า (1)27 บทที่ 27 7│ผกายยังเกลื่อนฟ้า (2)28 บทที่ 28 7│ผกายยังเกลื่อนฟ้า (3)29 บทที่ 29 7│ผกายยังเกลื่อนฟ้า (4)30 บทที่ 30 8│ผู้เป็นข้อยกเว้น (1)31 บทที่ 31 8│ผู้เป็นข้อยกเว้น (2)32 บทที่ 32 8│ผู้เป็นข้อยกเว้น (3)33 บทที่ 33 8│ผู้เป็นข้อยกเว้น (4)34 บทที่ 34 9│จังหวะที่ไม่คุ้นเคย (1)35 บทที่ 35 9│จังหวะที่ไม่คุ้นเคย (2)