icon 0
icon เติมเงิน
rightIcon
icon ประวัติการอ่าน
rightIcon
icon ออกจากระบบ
rightIcon
icon ดาวน์โหลดแอป
rightIcon
เจ็บแต่ไม่ยอมปล่อยมือ

เจ็บแต่ไม่ยอมปล่อยมือ

ผู้เขียน: Dionysus Kagan
icon

บทที่ 1 ฉันต้องการตำแหน่งคุณนายเสิ่น

จำนวนคำ:1203    |    อัปเดตเมื่อ:10/03/2025

ถึงขั้วกระดูก แต่ภายในคฤหาสน์อวิ๋นเซียวกล

ิงหลาน ช

ข้างขยุ้มมุมหมอนแน่น แสงไฟสลัวส่องกระทบใบหน้าแดงระเรื่อ

่มจงใจกดตัวลงต่ำ ก่อนจะกระซิบถ

งกายบอบบางอ่อนระทวยราวกับลูกแมวซุกอ

ณอา ได

ง่ายของเธอ ท่ามกลางคำวิงวอนซ้ำแล้วซ้ำเล่

ำแทนตัวที่ไม่เกี่ยวกับเรื่องบนเตียง ทว่าในค่ำคืนนี้กลับกลายเป็นทั้งการ

ยิ่งไปกว่านั้นเขาเพิ่งไปเจรจาธุระที่ต่างเมืองมากว่าค

อให้ผ่านมาหลายครั้ง ถังหว่านก็ยังคงตอดรัดเขาแน่นจนชายหนุ่มขนลุ

ึงปรนเปรอเขาต่อไป เธอเกาะเกี่ยวร่างกา

่าง่ายจั

่ ๆ กันมานานแล้วนะคะ” แม้จะรู้สึกเจ็บระบมไปหมด แต่ถังหว่า

่าเสิ่นติงห

นิทสะท้อนแรงปรารถนาอันแรงกล้า เขากดตัวลงต่ำแล้วค่อย ๆ กระซิ

งกัดฟันแน่น ก่อนจะขยับต

ขอร้องเสิ่นติงหลาน เธ

ียวสวยของถังหว่านโผล่พ้นจากผ้าห่ม ผิวขาวเนียนเต็มไ

องน้ำ แผงอกแกร่งเปลือยเปล่า หยดน้ำที่ยังไม่ได้เช็ดแห้งไหลไปตามกล้

าพลางหยิบบุหรี่ขึ้นมาจุด เขาดูอารมณ์ดี

งกายเธออ่อนล้ามาก แต่สายตากลับมีประกายแห่งความหวังข

ดมา

รตำแหน่งคุ

หัวใจของถังหว่านค่อย ๆ จมดิ่ง และก็เป็นไปตามคาด เสิ่นติงหล

องเขาราวกับกำลังบดขยี้มดตัวหนึ่งให้ตายคามือ “ดูเหมือนว่

เล็บจิกลงบนฝ่ามือ “หยวนซูกลับมาแล้

ิ่นติงหลานอายุครบสิบแปด เขาถูกศัตรูลักพาตัวไป และบังเอิญหยวนซูเป็นคนช่วยเ

งออกว่าเขากำลังคิดอะไรอยู่ “ทำไมล่ะคะ? ฉันก็แค่ต้องการตำแหน่งเอา

างคัน ก่อนจะยกมือบีบปลายคางของเธอ ดวงตาที่ใช้มองหญิงสาวดูคมกริบประหนึ่งนักล่าที่จ้องเหยื่อ ทำ

เปิดรับโบนัส

เปิด
เจ็บแต่ไม่ยอมปล่อยมือ
เจ็บแต่ไม่ยอมปล่อยมือ
“ในสายตาของเขา เธอเป็นคนขี้โกหก ในสายตาของเธอ เขาเป็นคนไร้หัวใจ เดิมทีถังหว่านคิดว่าเธอคือคนพิเศษหลังจากอยู่กับเสิ่นติงหลานมาสองปี แต่สุดท้ายก็พบว่าตัวเองเป็นแค่ของเล่นที่สามารถทิ้งได้อย่างตามใจเมื่อไม่มีค่าอีกต่อไป จนกระทั่งถังหว่านเห็นว่าเสิ่นติงหลานพาคนรักของเขาไปตรวจครรภ์ เธอจึงยอมแพ้แล้ว เธอหยุดติดตามเขาอีก แต่จู่ๆ เขากลับไม่ยอมปล่อยเธอไป "ถ้าคุณไม่เชื่อฉัน ทำไมคุณไม่ปล่อยฉันไปล่ะ?" ชายผู้เคยหยิ่งยะโสขนาดนั้น ตอนนี้ก้มหัวลงและขอร้องว่า "หวานหว่าน ฉันผิดไปแล้ว โปรดอย่าทิ้งฉันไป"”