icon 0
icon เติมเงิน
rightIcon
icon ประวัติการอ่าน
rightIcon
icon ออกจากระบบ
rightIcon
icon ดาวน์โหลดแอป
rightIcon

เจ้าสาวไม่ผ่านรัก

บทที่ 7 ตอนที่ 6 ตัวแสดงแทน

จำนวนคำ:2186    |    อัปเดตเมื่อ:05/03/2025

ว่าเธอแต่งงานเมื่อคืนต่างพากันตกใจว่าทำไมเธอถึงมาอยู่ที่นี่ ทั้ง

มองว่าการแต่งงานมันไม่ได้สำคัญและเขาพร้อมที่จะหักหน้าเธอ ฉะนั้นเธอก็ไม่มีคว

หลังจากงานแต่งผ่านไปสองวันเ

าบีบต้นแขนของเธอด้วยความโกรธ “ฉั

ั้นเลย แล้วคนอื่นเขาจะไม่อย

อมัน

ไม่ห้ามหรอก” เธอเผชิญหน้ากับเขา “แ

เหรอว่าเธอ

ค่

มากนัก เพราะตอนนี้โทรศั

ใช่มั้ยคะ โอเคฉัตรกำลังไปค่ะ” เธอรับสายจ

้วยกัน ในบ้านหลังใหญ่ ชั้นบนบนมีสองห้องเธอกับศิวัฒน์จึงแยกห้องกันนอน ถึงจะเป็นอย่างนั้นก็ไม่มีคืนไหนที่

คืนนี้จะกล

าสิบปี เธอวิ่งมาถามฉัตรนลินทร์ เพราะหลายครั้งแล้วที่เธอ

บค่ะป

อจะพ้นรั้วบ้าน เธอก็เห็นศิวัฒน์ขับรถเข้ามา แต่ไม่ได้ลดกระจกลงไ

8.

ยาลัย เธอหอบเอกสารที่เอากลับม

่ไตร

์หยุดแล้วหันไปมอง เป็นจังหวะเดีย

องการคำตอบจากใครสักคน เขาคิดอะไร

“มาก็ดีแล้วรับรู้ไว้ซะว่าหลังจา

ันเกินไปห

อ? คนรักกันเขาก็

ม่อายบ

็นตัวจริง ไม่ใช่ตัวแสดงแท

มรสเรียกว่าตัวแสดงแทน แสดงว่าคนที่ไม่มีอะไรเลยแล้วปล

่มีสิทธิ์มาว่าเก

้ามาในบ้านหลังนี้เหมือนกั

ลินทร์รู้สึกหน้าชากับคำพูดของผู้ชายคนนี้ เขาไม่ได

้เหรอ ทุเรศสิ้นดี” เธอส่าย

่ในห้องของเธอ ฉันกับเ

อคือผู้ชนะ แต่ฉัตรนลินทร์ก็ไม่ได้สนใจท่าทางต่ำ ๆ นั้น เธอไ

ือนหอของเรา คุณแม่ของคุณซื้อให้เราสองคนแต่คุณกล

ินโกรธที่โดนฉัตร

คุณแค่นั้นว่าคนที่ยุ่งกับคนที่มีทะเบียนสมรสเขา

กแขนของฉัตรนลินทร์ด้วยความโกรธ

็ไม่คิดว่าเขาจะ

็บแต่เธอก็ไม่แ

ภาพนี้ก็หย่าให้ฉัน

ยากอยู่ในชีวิต

งสองก้าว เอกสารที่อยู่ในมือหล่นกระจ

แฟนหนุ่มที่ทำให้เธอเห็นว่าผู้หญ

ทำอะไรผิด” เธอลุกขึ้นมายืนเต็มความสูงหลังจากเก็บเอกสารเสร็จเธอยิ้มอ่อน

่มียางอาย อีชอบ

เธอทำตาใสใส่เกวลิน “ว่า

รี

ัวฉัตรนลินทร์ที่กำลังเดินขึ้นห้อง

อกมันว่าเกลกับพี่ พี่ไม่ได้ยินหรื

ิวัฒน์เอ่ยห

อง เขาได้แต่คิดว่าเขาประเมินผู้หญิงคนนี้ต่ำไปจริง ๆ

.1

็นศิวัฒน์กับเกวลินนั่งทานอยู่ก่อนแล้ว แม้จะไม่ค่อยชอบใจแต่เธ

ณฉัต

ิ่ง” เธอ

ดคุณฉัตรค่ะ

คุณมากนะคะ” เธอยกมือไหว้พลางรั

อิจฉาตาร้อนอยากจะแย่งขึ้นมา เพราะก

เกลอยากทานป

นรับพลางหันมามองฉั

ัน” เธอขยับจานปล

มันยังไง ของแค่

อย่ามาทำเป็นอยากกิน” ฉัตรนลินทร

เรื่องจะทะเลาะกั

ี่หาเรื่อง”

ึกหมั่นไส้เธอยังไงไม่รู้ เขาทำไ

ปทานตัวใหญ่กว่านี้ วัน

วันนี้นี่คะ พาไ

วลินที่กำลังทำหน้าอ้อนใส่เขา “ป้ากิ่

ต่ทำท่าเลียนแบบศิวัฒน์ จนกิ่งกาญจน์ที

่มั้ยคะ” เธอถาม

่องอะ

ตร...” เธอไม่รู้ว

นจะฉีกวานดมขนาดนั้น” เธอเป

นี่เป็นคนอารมณ์

ธอหัวเราะออกมาเบา ๆ “หนูขออะ

่องอะ

คุณแม่ก่อ

ไมล่

ารเรื่องนี้ด

กนะคะ” เมื่อตอนเย็นที่ทั้งสองคนเถียงกันกิ่งกาญ

่ที่ย้ายเข้ามาอยู่ในบ้าน ทุกครั้งที่ทั้งคู่เจอกันก็มีเรื่องให้เถี

ทั้ง ๆ ที่เธอเองก็รู้สึก

คุณมา

ตรนลินทร์ก็ยังคิดไม่ออกว่า

เปิดรับโบนัส

เปิด
เจ้าสาวไม่ผ่านรัก
เจ้าสาวไม่ผ่านรัก
“"คุณเข้ามาในห้องของฉันทำไม" "นี่อะไร" ศิวัฒน์ชูเอกสารในมือขึ้น "คุณก็เห็นว่ามันคืออะไร" เธอตอบโดยไม่ใส่ใจมากนัก เพราะเกี่ยวกับเขาถึงยังไงเขาก็ต้องรู้ "หึ" เขาเดินเข้าไปใกล้เธอ "เธอคิดว่าเล่นขายของอยู่หรือไง ที่จะเลิกเล่นตอนไหนก็ได้" "คุณเองไม่ใช่เหรอที่อยากหย่าตั้งแต่แรก ตอนนี้ฉันก็ยอมเซ็นใบหย่าให้คุณแล้วเราไปอำเภอกันพรุ่งนี้เลยฉันเตรียมเอกสารครบแล้ว" "มันสายไปแล้ว" เขาบีบต้นแขนเธอแน่น "อยากเป็นเมียก็จะให้เป็น" "ฉันเจ็บนะคุณไตร" เธอพยายามแกะมือของเขาออก "อยากหย่ากับฉันมากละสิ เสียใจด้วยตอนนี้ฉันไม่อยากหย่าแล้ว" น้ำเสียงของเขาเหมือนคนที่กำลังโกรธ ซึ่งฉัตรนลินทร์ก็ไม่เขาใจว่าทำไมเขาถึงได้โกรธขนาดนี้ ทั้ง ๆ ที่เธอพยายามทำในสิ่งที่เขาต้องการตั้งแต่แรกแล้วแท้ ๆ "คุณจะทำอะไร" ฉัตรนลินทร์ร้องถามพลางเอามือดันอกเขาไว้ เมื่ออยู่ ๆ เขาก็พยายามกอดเธอ ความกลัวเริ่มเข้าครอบงำจิตใจของเธอ "ทำหน้าที่สามีไง จะทำทุกคืนให้คุ้มค่ากับเงินที่แม่ของฉันจ่ายให้เธอ" แม้จะเห็นใบหน้านวลตรงหน้านั้นกำลังซีดเผือดแต่เขาก็ไม่ได้สนใจ "ไม่นะ...ปล่อยฉันลงสิคุณไตร" เธอร้องสุดเสียงเมื่อโดนศิวัฒน์อุ้มขึ้นพาดบ่าแล้วพาไปที่เตียงนอน อึก!! ................................ "เธออยากหย่าขนาดนั้นเลย" "ใช่ค่ะ ไม่หย่าวันนี้วันหน้าก็ต้องหย่าอยู่ดี" ................................. "ถอยไปดิ อย่ามาขวาง" เธอไม่สนใจลูกชาย "อ้อ เอกสารของบริษัททั้งหมดอยู่ในห้องทำงานนะ ฉันยกให้แกหมดเลย" "แม่!!" "ไม่ต้องเรียก ฉันไม่มีลูกโง่อย่างแก" ................................. "เราไม่ใช่เด็ก ๆ กันแล้วนะ เรามาแก้ไขสิ่งที่ผิดพลาดกันเถอะ" เธอหันไปเผชิญหน้ากับศิวัฒน์ "ฉันขอโทษที่ไม่ยอมปฏิเสธแม่ของคุณในวันนั้น ขอโทษที่ไม่ยอมรับข้อเสนอของคุณ ถ้าย้อนเวลากลับไปได้ฉันไม่อยากให้เรารู้จักกันด้วยซ้ำ แต่เมื่อมันย้อนไม่ได้เราก็เดินไปข้างหน้าเพื่อลืมเรื่องราวของกันและกันเถอะ" ....................................”