icon 0
icon เติมเงิน
rightIcon
icon ประวัติการอ่าน
rightIcon
icon ออกจากระบบ
rightIcon
icon ดาวน์โหลดแอป
rightIcon

เจ้าสาวไม่ผ่านรัก

บทที่ 9 ตอนที่ 8 เกลียด

จำนวนคำ:2193    |    อัปเดตเมื่อ:05/03/2025

เธอออกไปทำงานตั้งแต่เช้ามืดทุกเช้า เพื่อหลีกเลี่ยงพวกเขาทั้งสอง ถึงแม้ว่าจะอยู่บ้านหลังเดี

องพอดี การแต่งตัวของเธอทำเขาต้องขวมดคิ้ว เสื้อตัวเล็กเอวลอยแม้จะมีเสื้อคลุม

มหน้าแล้วเดินผ่านเขาไปแต่ก็ไม่พ้น

ดีว่าที่ไม่เจอหน้ากันเป็นอาทิตย์ เพราะฉัตรนลิน

” เธอสะบัดแขนอ

นเป็นผั

ินที่ตามออกมาได้ยินเข้าพอด

เป

เกลอยู่เหรอ” เธอม

ครับ” เขาโอบ

องฉัตรนลินทร์ตั้งแต่หัวจรดเท้า “พี่ไตรดูส

ศิวัฒน์นึกถึงผู้ชายที่เคยมาส่

ใจกว้างจังนะที่ยอมให้เธอมาแต่

แฟนรอนานนะ เท

ทันที เธอไม่แม้จะสนใจคนทั้งสอง ท่าทางแบบนั้นของเธอ

.0

ม่ง่วง

าจะออกไปอ่านเอกสาร

แล้วนะ พรุ่งนี้พาเกลไปหน่อยนะ

ิ” เขาพลั้

ก็ไล่ให้ไปทำงานเลยเหรอ ไหนว่าเล

ให้เธอออกไปทำงานไปใช้ชีวิตของเธอบ้าง ไ

ุ่งนี้เช้ามีประชุม” เขาเ

อรู้สึกได้ว่าช่วงนี้ศิวัฒน์ไม

กร

ทันที่เขาจะได้ก้าวขาเข้าไป เขาก

ดินขึ้นบันไดมาอย่างเงียบ ๆ โดยไม

ึงไหน

นเสียงก็เห็นศิวัฒน์ยืนกอดอกมองเธออยู่ เธอจึ่งทำเป็นไ

มั

ัง

ี่เปิดประตูทิ้งไว้ทันที ทุกอย่างเกิดขึ้นไวมาก เพราะเธ

งห้อง เธอเบิกตากว้าง

ปดื่มม

่สามารถตอบเป็นคำพูดได้เมื่อเขายังไม่เอามื

วนี้เขาเอามือ

สบการณ์ที่ผ่านมาทำให้เธอรู้ว่า

หญิงผ

ผู้หญิ

กร

รึ

งเกะกะออกก่อนจะยกตัวเธ

ทร์รีบยกมือขึ้นผลักเขาเมื่อเขาก

่ผัวเมียเ

าจะทำอย่างที่พูด เพราะช่วงหลัง ๆ มานี้เ

ๆ แล้วนะ” เธอพยายามทำเสียงให้เป็นป

นไม่

ยออก

มือนเป็นแรงดึงดูดที่ทำให้เขาอยากเข้าใกล้เธอมากยิ่งขึ้น เขาใช่มือหนาข้าง

ื้อ

า เขาบดจูบเหมือนคนที่กำลังมัวเมา แม้ว่าเธอจ

ซร้ตรงซอกคอขาว เธอก็ร้องห้ามจนเขาก็เลื่อนใบ

็นเธอเป็นตัวอะไร หรือเขามองว่

กร

รี

น หญิงสาววิ่งเข้าไปกระชากฉัตรนลินท

ลไม่ยอมนะ กรี๊ดๆๆ” เธอพูดไปร้องกรี๊ดไ

ี๊ย

รนลินทร์ตบ เพราะเกวลินเอาแต่ดึงเธอ แม้เธอจะสะบัดเกวลินก็ไม

ดว่าฉันไม่สู้” เธอเหลืออดก

ันเหรอ

น ๆ พี่ขอโทษ พ

กลไม่เข้ามาเห็นพี่ไม่สอยมันเ

เกลก็รู้ว่าพี่เ

งคน เธอรู้สึกหน้าชาเมื่อได้ยินคำนั้น ไม่ใช่ไม่รู

ต่พี่แอบมาทำอะไรกับ

อกเกลไง พี่จะทำให

้งหมดคือการล้อเล่นกับควา

ตร!! แก

ออกจากห้องไป ปล่อยให้เกวลินอาละวาดเหมือนหม

ือบไปมองห้องของฉัตรนลินทร์ เขานึกถึงค

ม่ว่าจะเจอฉัตรนลินทร์ที่ไหนเธอก็ชวนทะเลาะได้ทุกที่

นนี้เราออกไปเ

สายตากลับมองตามคนที่เพิ

ะมองหน้าเขาสักนิดเดียว

เกลขอขึ้นไปเอาแป๊บนึงนะค

คร

ธอหันลงมามองด้านล่าง เมื่อเห็นว่าศิวัฒน์เดินออกไป

ก๊อก!

กร

ไร” เจ้าขอ

งวางแผนเรื่องมีลูกด้วยกันเพื่อเอาชนะใจแม่ของพี่ไตร ถึงวันนั้นอย่าคิดว่

่เรื่องแปลก เพราะพวกเขารักกันก็ต้องทำทุกอย่างให้ได้อยู่ด

เมื่อไหร่ฉัน

้าด้านหน้าท

ระของคุณแ

ตอบ เธอเลือกที่จะปิดปร

เฉดหัวเธอออกจากบ้านนี้เ

่ กลัวเขาจะมีลูกด้วยกันเหรอ หรือกลัวว่าจะต้องหย่า มันก็ดีแล้วนี่นา เธอก็อยากหย่ากับเข

เปิดรับโบนัส

เปิด
เจ้าสาวไม่ผ่านรัก
เจ้าสาวไม่ผ่านรัก
“"คุณเข้ามาในห้องของฉันทำไม" "นี่อะไร" ศิวัฒน์ชูเอกสารในมือขึ้น "คุณก็เห็นว่ามันคืออะไร" เธอตอบโดยไม่ใส่ใจมากนัก เพราะเกี่ยวกับเขาถึงยังไงเขาก็ต้องรู้ "หึ" เขาเดินเข้าไปใกล้เธอ "เธอคิดว่าเล่นขายของอยู่หรือไง ที่จะเลิกเล่นตอนไหนก็ได้" "คุณเองไม่ใช่เหรอที่อยากหย่าตั้งแต่แรก ตอนนี้ฉันก็ยอมเซ็นใบหย่าให้คุณแล้วเราไปอำเภอกันพรุ่งนี้เลยฉันเตรียมเอกสารครบแล้ว" "มันสายไปแล้ว" เขาบีบต้นแขนเธอแน่น "อยากเป็นเมียก็จะให้เป็น" "ฉันเจ็บนะคุณไตร" เธอพยายามแกะมือของเขาออก "อยากหย่ากับฉันมากละสิ เสียใจด้วยตอนนี้ฉันไม่อยากหย่าแล้ว" น้ำเสียงของเขาเหมือนคนที่กำลังโกรธ ซึ่งฉัตรนลินทร์ก็ไม่เขาใจว่าทำไมเขาถึงได้โกรธขนาดนี้ ทั้ง ๆ ที่เธอพยายามทำในสิ่งที่เขาต้องการตั้งแต่แรกแล้วแท้ ๆ "คุณจะทำอะไร" ฉัตรนลินทร์ร้องถามพลางเอามือดันอกเขาไว้ เมื่ออยู่ ๆ เขาก็พยายามกอดเธอ ความกลัวเริ่มเข้าครอบงำจิตใจของเธอ "ทำหน้าที่สามีไง จะทำทุกคืนให้คุ้มค่ากับเงินที่แม่ของฉันจ่ายให้เธอ" แม้จะเห็นใบหน้านวลตรงหน้านั้นกำลังซีดเผือดแต่เขาก็ไม่ได้สนใจ "ไม่นะ...ปล่อยฉันลงสิคุณไตร" เธอร้องสุดเสียงเมื่อโดนศิวัฒน์อุ้มขึ้นพาดบ่าแล้วพาไปที่เตียงนอน อึก!! ................................ "เธออยากหย่าขนาดนั้นเลย" "ใช่ค่ะ ไม่หย่าวันนี้วันหน้าก็ต้องหย่าอยู่ดี" ................................. "ถอยไปดิ อย่ามาขวาง" เธอไม่สนใจลูกชาย "อ้อ เอกสารของบริษัททั้งหมดอยู่ในห้องทำงานนะ ฉันยกให้แกหมดเลย" "แม่!!" "ไม่ต้องเรียก ฉันไม่มีลูกโง่อย่างแก" ................................. "เราไม่ใช่เด็ก ๆ กันแล้วนะ เรามาแก้ไขสิ่งที่ผิดพลาดกันเถอะ" เธอหันไปเผชิญหน้ากับศิวัฒน์ "ฉันขอโทษที่ไม่ยอมปฏิเสธแม่ของคุณในวันนั้น ขอโทษที่ไม่ยอมรับข้อเสนอของคุณ ถ้าย้อนเวลากลับไปได้ฉันไม่อยากให้เรารู้จักกันด้วยซ้ำ แต่เมื่อมันย้อนไม่ได้เราก็เดินไปข้างหน้าเพื่อลืมเรื่องราวของกันและกันเถอะ" ....................................”