icon 0
icon เติมเงิน
rightIcon
icon ประวัติการอ่าน
rightIcon
icon ออกจากระบบ
rightIcon
icon ดาวน์โหลดแอป
rightIcon

มายาสีฝุ่น

บทที่ 3 มายาสีฝุ่น

จำนวนคำ:1167    |    อัปเดตเมื่อ:06/03/2025

้า เป็นหมอหรือหมากันแน่ว

ังขึ้น เมื่อหมอหนุ่มเสร็จภารกิจปิดแผลบนขมับให้ แล้วเจ้า

แค่สองเข็ม โวยวายย

รู้หรอก” คนเจ็บมองคนสบประมาทตาข

ยัง นายไปโดน

่วนตัวชั้นบนสุดของโรงแรมหรูกลางเมืองเชียงราช ด้วยการโดยสารลิฟต์สำหรับผู้

ับใครมาหรือเปล่า

ไม่มีทางเป็นรถไฟให้ฉันเสยได้หรอก” คนถู

้หญิง...ผู้หญิงใช่ไหมที่จะฉีกอกน

สร็จธุระของนายแล้ว กลับไปเ

ลหัวใจตั้งมาก หยุดโวยวายแล้วพักซะ น

ระตูห้อง ก่อนจะก้าวออกไปยังมีแก่ใจหันมามองคนเจ็บ

บอกนายใ

องนิ่ง ก่อนที่ดวงตาสีน้ำตาลเข้มจะหรี่ลง ส

ับ แล้ววานนายบอกเจ้าของรีสอร์ตให้

ิ แค่

ินผ่านออกไป แล้วปิดประ

์สีหวานดูคลาสสิกที่หยิบมาโดยไม่เจตนา คงเพราะมันปลิวปะท

จ บัตรพลาสติกพื้นสีขาวตัดด้วยสีฟ้าอ่อนตรงขอบ จนต้องคีบออกมา...แล้วทั้ง

เราะถูกปล่อยออกมา ปริศนาคาใจนับช

.ถ้ามาในสภาพยายป้าอย่างครา

ตาคมเฉียบที่เขาเจอในวันแต่งงานของรัชตะเมื่อเกือบปีที่ผ่านมาผุดขึ้นในมโนสำนึก พร้อ

ลดาไหม สา

รือคะ ดีค

ะ พี่หมายถึงเขาด

้าสาวหมาดๆ ถึงกับอึกอัก จนเขาท

งแต่เกิดเลยหรือเปล่าว่านายใหญ่น

ไหวแล้วนะ สั่งคนจับโยนออกไปให้

ส่วนปิ่นลดานั่นหรือ ทำหน้าแหย มองหารัชตะทีเดียว แต่พ

ะ คุณเล็กเป็นน้องชายฝาแฝด

ฝาแฝดกับนายคนนี้ งั

ริงจัง แล้วต่อด้วยคำถามที่ทำ

ไหม พี่จะเล

ทียบภาพของหญิงสาวในความทรงจำกับสาวงามผมยาวรุ่ย

แล้วใครจะรู้เล่าว่ามาอยู่เกะกะตรงระเบ

มก็ขมวดมุ่นครุ่นคิด แล้วแปร

้ายกาจกว่าคือหล่อนคิดว่า

เธอนี่มัน..

เปิดรับโบนัส

เปิด
มายาสีฝุ่น
มายาสีฝุ่น
“เมื่อ พราวพิชชา สาวสวยจากเมืองเพิร์ท กลับมายังเชียงราช โดยใช้สิทธิ์ลาพักร้อนสิบห้าวันมาทำภารกิจบางอย่าง...ทั้งหมดก็เพื่อน้องสาว อะไรๆ ก็เป็นไปตามแผน มันดูสำเร็จไม่ยาก แต่แล้วก็มีมนุษย์ป่าเถื่อนอย่าง รัชภาคย์ โผล่มาทำให้แผนของเธอล่มไม่เป็นท่า พราวพิชชาคิดว่าตัวเองแกร่งพอ รับมือเขาได้แน่นอน คราวนี้จะตอกกลับเขาให้หน้าหงาย สมกับที่เคยกวนอารมณ์เธอมาแล้วครั้งหนึ่ง แค่สบโอกาสเถอะ เธอจะจัดการให้อยู่หมัด แล้วจะเป็นไปได้แค่ไหน... เมื่อพราวพิชชาไม่รู้เลยว่าคู่ปรับเก่าอย่างรัชภาคย์มีแผนอะไรอยู่ในใจ เกมนี้เธอจะได้เอาคืนเขา... หรือจะเป็นเขาที่ทำให้ชีวิตเธอพลิกคว่ำคะมำหงายตลอดการลาพักร้อนกันแน่ ----------- "คนท้องคนไส้...หมายถึงลดางั้นหรือคะ ลดาท้องหรือ" "อ้าว! ไม่รู้เหรอว่าน้องสาวคุณท้องจนจะคลอดแล้ว คุณป้า" พราวพิชชา ถึงกับกำหมัดแน่นเมื่อได้ยินคำพูดสวนของ รัชภาคย์ เธอตั้งใจจะไม่สนใจมนุษย์ป่าเถื่อนคนนี้อยู่แล้ว แต่วาจาเราะร้ายที่กระทบโสตประสาท ไม่อาจทนไหวจริงๆ แล้วชายชราที่ดูน่าเกรงขามก็ห้ามทัพ...เป็นครั้งที่เท่าไหร่เธอก็ไม่ได้จำ "นายเล็ก หยุดพูดสักห้านาทีเถอะ คุยไม่รู้เรื่องกันพอดี" ท่านชายปราม แล้วถามแขกสาว "ชื่ออะไรล่ะหนู จะได้ให้เด็กบอกนายใหญ่ถูก" "พราวพิชชาค่ะ พี่สาวของลดา" "ชื่อยังกะลิเก" เสียงเปรยเข้าหูในระยะประชิด พราวพิชชาต้องกลั้นอารมณ์อีกรอบ...”