icon 0
icon เติมเงิน
rightIcon
icon ประวัติการอ่าน
rightIcon
icon ออกจากระบบ
rightIcon
icon ดาวน์โหลดแอป
rightIcon

การโต้กลับของซุปตาร์อดีตภรรยา

บทที่ 2 บทที่2เมื่อไหร่เธอจะหยุดโวยวายซักที

จำนวนคำ:1953    |    อัปเดตเมื่อ:28/04/2022

ระหว่างที่จารวีกำลังเหม่อนั้น ปวิ

ังเข้าใจผิดนะคะ ฉันกับปวิชไม่ได้มีอะไรจริงๆ ฉันเพิ่งมาถึงเมืองจันทร์ ร

่เธอกลับเรียกชื่อเขาอย่างสนิทสนมเห็นเธอทำต

้ๆของฉัน แต่ก็เลี่ยงความจริง

อเสแสร้งแกล้งทำ” จารวีหรี่ตาลงพลางพูดว่า “ฉันจะบอกอะไรให้

เห็นแบบนั้นแล้วยังรู้สึกสงสารจิรพนธ์ ไม่ต้องพูดเลยว่าปวิชจะรู้

เธอนะ! ไม่รู้สึกอายบ้างเลยรึไง?” คำพูดของเธอเริ่มจะไม่น่าฟังขึ้นทุกที ปวิ

่คางทำให้รู้สึกเหมื

้นกลับไม่สะทกสะท้านเลยแม้แต่น้อย แววตาของเขาเต็มไปด้วยความโกรธ “เจ็บ

้มเจื่อนๆ เมื่อเทียบกับความเจ็บปวดที่เธอกำลั

าวของเธอ แต่แล้วคืนหนึ่งไม่รู้ว่าเ

แต่งงานกับจารวีอย่างเงียบๆ ในขณะที่จิรพนธ์ย้ายไปอ

นทำให้การแต่งงานที่แย

ยดเธอ เกลียดเธอมากๆ แล้วก็เกลียดตัวเอง

อเขา “ปวิชคุณปล่อยเธอไปเถอะค่ะ”จิ

ชเห็นอย่างนั้นจึงยอมปล่อ

างๆมาเช็ดมืออย่างรังเกียจราวีกับว่า

อร้อง “เรื่องทั้งหมดที่เกิดขึ้นมันเป็นเพราะฉันเอง ถ้าฉันรู้ว

วจารวีแค่อยาก

้แต่นิด ผมกับเธอ ความสัมพันธ์ของเราสองคนมันผิดตั้งแต่เริ่มแล้ว” “และตอนนี้มันก็ถึงเว

อะไรอยู่?” จารวีกำหมั

ทุกคนอยู่พร้อมหน้าพร้อมตากันแล้วทำไมไม่เคลียร์กันให้รู้เรื่องไปเลยหล่ะ? พรุ่งนี้สองท

ลับรู้สึกโหวงๆชอบกล “ฉันอธิบายให้คุณฟังแล้วไม่ใ

ชื่อคุณงั้นเหรอ? ครั้งนี้ไม่ว่าคุณจะพ

้สึกพลุ่งพล่านด้วยความโกรธทุกครั้งไป เขาหันหน้ามามองจิรพนธ์ด้วยแววต

วีเอื้อมมือเพื่อจะคว้าเสื้อ

ารวีมักจะเป็นฝ่ายที่เสียเปรีย

นธ์หยุดเธอไว้ซะก่อน “พอได้แล้ว” จิรพ

นเจ้าเล่ห์ของน้องสาวเธอ เธอล้มตัวลงนอ

ดว่าผิวของเธอนั้นเป็นสีแทนและแก้มของเธอก็เปล่งประกายอย่างสุขภาพดี หลายป

นเป็นความผิดของฉันเอง แต่ตอนนี้มันก็ผ่านไปสามปีแล้วนะ และตอนนี้เราก็แต่งงานก

ิช ซึ่งนั่นมันทำให้จิรพนธ์

ี่ยืนอยู่ด้านหน้าพลางขมวดคิ้ว “พี่สาวสุดที่รัก เราไม่ได

สนม แต่จารวีรู้สึกได้จากน้ำเสียงของเ

ร้เดียวสาให้คนอื่นอิจฉาวงการบันเทิงมีคนตั้งมากมาย แต่

น?” จารวีเริ่มรู้สึกกลัวที่จู

งหรือเปล่า?” จิรพนธ์เลิกคิ้วมองจารวี “ฉันก็แค่โทรศัพท์บอกปวิชว่าฉันจะกลับมาเขาก็รีบเช็คไฟล์ทบินข

ะไรกันแน่”จา

ชซักที?” จิรพนธ์พูดพลางมองจารวี ก่อนจะเอามื

ำไม่ได้ งั้นพี่อย่ามาโทษฉันเลยเพราะว่ายั

?” ตอนนี้จารวีรู้สึกเหมือนว่าตัวเองไม่รู้จักจิรพนธ์คนนี้เลยแม

เปิดรับโบนัส

เปิด
1 บทที่ 1 บทที่1ใครเป็นคนเข้ามาแย่งสามีของจารวี2 บทที่ 2 บทที่2เมื่อไหร่เธอจะหยุดโวยวายซักที3 บทที่ 3 ฉันหน้าด้านรักคุณอยู่อย่างนั้น4 บทที่ 4 บทที่4 ดีไม่เท่าแฟนใหม่ของคุณ5 บทที่ 5 เมาในบาร์6 บทที่ 6 อย่าแสร้งทำเป็นสาวบริสุทธิ์เลย7 บทที่ 7 ฉันจะไปส่งเธอที่บ้าน8 บทที่ 8 ถ้าคุณอยากจะทำ9 บทที่ 9 แฟนของคุณดีกับคุณมาก10 บทที่ 10 ถ้าเธอมีเหตุผลได้สักครึ่งหนึ่งของคุณคงดี11 บทที่ 11 ยาคุมกำเนิด12 บทที่ 12 ความจริงเมื่อสามปีก่อน13 บทที่ 13 แล้วไงล่ะ14 บทที่ 14 คุณช่วยมีเหตุผลหน่อยได้ไหม?15 บทที่ 15 เข้าโรงพยาบาล16 บทที่ 16 นี่เป็นเรื่องในครอบครัว17 บทที่ 17 แล้วเจอกัน18 บทที่ 18 ละอายใจบ้างสิ19 บทที่ 19 ของ ๆ จารวี20 บทที่ 20 สั่งสอนเขา21 บทที่ 21 เพื่อนเก่า22 บทที่ 22 คนเรามักชอบนินทา23 บทที่ 23 นักแสดงสมทบ24 บทที่ 24 ขอให้สนุก25 บทที่ 25 ทำไมถึงไม่ปล่อยเธอไปล่ะ26 บทที่ 26 ให้โอกาสฉัน27 บทที่ 27 ช้อปปิ้ง28 บทที่ 28 การค้นหายอดนิยม29 บทที่ 29 บอสพณัติ30 บทที่ 30 ไจแอนท์31 บทที่ 31 ขี้หึง32 บทที่ 32 ความโกรธของปวิช33 บทที่ 33 ความเมตตาของตำรวจหญิง34 บทที่ 34 ขอโทษ35 บทที่ 35 งานเลี้ยงวันเกิด36 บทที่ 36 ได้รับความสนใจจากผู้คน37 บทที่ 37 ไม่ต้องกังวล38 บทที่ 38 เรื่องอื้อฉาว39 บทที่ 39 เราเป็นพี่น้องกัน40 บทที่ 40 พณัติมาช่วย41 บทที่ 41 การเผชิญหน้า42 บทที่ 42 กลับบ้านกับปวิช43 บทที่ 43 ตราบใดที่คุณไม่เบื่อเสียก่อน44 บทที่ 44 ทำอาหารให้ผมกินหน่อย45 บทที่ 45 กลิ่นอายของบ้าน46 บทที่ 46 ชีวิต47 บทที่ 47 คำขู่48 บทที่ 48 อยากบอกลา49 บทที่ 49 กลายเป็นเพียงความฝัน50 บทที่ 50 โอกาสที่หลุดลอย51 บทที่ 51 คำสัญญาจากธนพัต52 บทที่ 52 ทุ่มเทในการแสดง53 บทที่ 53 ใคร ๆ ก็ดูออกว่านี่ต้องเป็นกับดักแน่54 บทที่ 54 บอกฉันมาซะดี ๆ55 บทที่ 55 ความสนุกที่แท้จริงยังรอพี่อยู่56 บทที่ 56 แผนทันควัน57 บทที่ 57 มาสาย58 บทที่ 58 เชื่อฉันได้เลย59 บทที่ 59 คุณใส่ใจกับสิ่งที่ฉันพูดบ้างไหม?60 บทที่ 60 พวกเรามาทำงาน ไม่ได้มาเป็นกระสอบทรายของใคร61 บทที่ 61 ถึงเวลาที่เธอต้องไล่คนรับใช้พวกนี้ออกแล้ว62 บทที่ 62 กินข้าวเย็นด้วยกัน63 บทที่ 63 บทสนทนาเรื่อยเปื่อย64 บทที่ 64 เกิดอะไรขึ้น?65 บทที่ 65 ทำไมถึงได้หัวอ่อนขนาดนี้?66 บทที่ 66 กับดัก67 บทที่ 67 การแสดง68 บทที่ 68 จัดการกับบาดแผล69 บทที่ 69 แผนการที่ล้มเหลว70 บทที่ 70 ความอิจฉาเข้าครอบงำ71 บทที่ 71 ฉันจะช่วยเธอระบายความโกรธเอง72 บทที่ 72 ข้อเสนอ73 บทที่ 73 ฉันลืมบทค่ะ74 บทที่ 74 แค้นนี้ต้องชำระ75 บทที่ 75 คุณมาหาฉันเหรอคะ?76 บทที่ 76 เราเป็นเพื่อนกัน77 บทที่ 77 แสนจะอิจฉา78 บทที่ 78 เรื่องของคุณก็คือเรื่องของฉัน79 บทที่ 79 ฉันขอพักบ้างเถอะ80 บทที่ 80 คำแนะนำจากธนพัต81 บทที่ 81 คู่ควงชั่วคราว82 บทที่ 82 อาหารกลางวันฟรี ๆ ไม่มีในโลก83 บทที่ 83 พี่รู้จักฉันดี84 บทที่ 84 ความลับของนวิยา85 บทที่ 85 อย่าให้ฉันต้องรอนาน86 บทที่ 86 ฉันจะระวังตัว87 บทที่ 87 ปฏิเสธธิดาญัท88 บทที่ 88 มะนาว89 บทที่ 89 ฉันสมควรได้รับคำอธิบาย!90 บทที่ 90 นังคนนี้มันบ้า!91 บทที่ 91 ความช่วยเหลือของจิรพนธ์92 บทที่ 92 กับดัก93 บทที่ 93 ความจริงจากจิรพนธ์94 บทที่ 94 หน้าพี่ไปโดนอะไรมาคะ?95 บทที่ 95 หลุมพราง96 บทที่ 96 ช่วยด้วย97 บทที่ 97 ฉันกลัวเหลือเกิน98 บทที่ 98 เรื่องมันยาว99 บทที่ 99 ขอบคุณนะคะ100 บทที่ 100 เธออ่อยผมก่อน