icon 0
icon เติมเงิน
rightIcon
icon ประวัติการอ่าน
rightIcon
icon ออกจากระบบ
rightIcon
icon ดาวน์โหลดแอป
rightIcon
ซาเปีย ภาคเสียงกระซิบจากสายน้ำ

ซาเปีย ภาคเสียงกระซิบจากสายน้ำ

ผู้เขียน: ยารักษาโรค
icon

บทที่ 1 โรงยาสารพันโรค

จำนวนคำ:4096    |    อัปเดตเมื่อ:14/03/2025

่านเหนือวิหารโบราณอันสูงตระหง่

ๆ มองแสงจันทร์สาดส่องผ่านช่องหน้าต่างด้านบนวิหาร แสงสาด

ญญาณสีเหลืองอ่อนนับร้อยดวงของเหล่า

ไปมาราวกับพวกเขารับรู้ได้ถ

มยินดีอย่างยิ่ง....ราวกับสิ่งที่

าพออกอย่างบางเบา “พวกท่านยินดีกันเช่นนี้!!

รับจากเหล่าดวงวิญญาณของบรรพบุรุษ

*****************

ือนย่อย ๆ นับร้อยหลัง แต่ละหลังถูกออกแบบอย่างประ

ุ่งสู่โดมสีแดงอิฐปนสีส้มที่ตั้งตระหง่านอยู่ ณ ใจกลางคฤหาสน์

ตั้งของคฤหาสน์ของตระกูลเก่าแก่เกือบจะที่สุดในดินแดนแห่งนี้

ชราผมสีดอกเลาพึมพำกับ

ือนหลังใหญ่ แล้วจึงตะโกนเสียงดังก้

ตระกูลเกเลน เสียงเอะอะโวยวายของสาวใช

ยดสีจากการสับไหว เสียงตะโกนตอบกลับไปม

นึ่งดังมาจากเรือ

อีกเสียงตอบกลับมาจ

าง ๆ ท้องฟ้าเริ่มเปลี่ยนสีเป็นยามเย็น แสงอาทิตย์ส่องสะท้อนกับโดมสีแดงป

*****************

ลังลาลับขอบฟ้า พื้นท้องฟ้าก็เริ่มเปลี่ยนสีจากสีแดงส้มเป็นสีฟ้าคราม เหล่าชาวบ้าน

่งพลังของ ‘ปฐวีธาตุ’ ทำให้ดวงดาวตารัคอุดมสมบูรณ์ด้วยทรัพย์ในดิน บริเวณต่าง ๆ จึงมีแร่ธาตุ

ยกพวกเขารวม ๆ กันว่า ‘ไซทอบ’ พวกเขามักแวะเวียนมาที่ดาวตาร

วยใจเต้นรัว เธอรู้สึกตื่นเต้นกับสินค้าที่แปลกตาจากดาว

นี่เอง” เสียงหวานของมามู

ยอารมณ์ตกใจ เธอลนลานจนหันไปทางซ้ายทีหนึ่ง แล้วกลับมามองทาง

มีหรือจะไม่รู้ทัน… เธอรีบคว้าข้อ

?” มามูมองหน้าเจ้าน

ก็ปรากฏขึ้นบนดวงหน้าหวาน เธอค่อย ๆ ดึงมามู

่อไม่สามารถขยับได้ สายตาของเธอแสดงความหวาดกลัวขณ

ไปมาอย่างไร้รูปร่างชัดเจน ดวงตาแดงสองจุดมองมาอย่างเย็นช

าเหลืองอร่ามราวกับสามารถมองดึงจิตวิญญาณของคนอื่นได้ ปากเต็มไปด้วย

อ เธอก้าวเดินไม่ออก เอ่ยด้วยน้ำเสีย

บหัวเราะท่าทางตื่นตระหนกของ

ำด้วยน้ำเสียงสั่นเครือ น้ำตาเริ่ม

ีรุณเดินมาจับมือคนสนิทแล้วดึงเธอมายืนด้านหลั

อน ทุกคนเลยตามหาตัวคุณหนูจนวุ่นว

คำบ่นของผู้อาวุโสแทราก็พา “แค่คิดก็สยอง” มือบ

่าจะมีเรื่องด่วน เห็นท่านกล่าวว่

ครู่หนึ่งก่อนจะทำท่าทางขนลุ

” เมื่อไม่มีคนกำกับเหล่าไซทอบ มามูก็ยิ่ง

ยวต่ออีกสักนิดให้คุ้มกับที่ต้องนั่งฟังเสียงท่านแทราบ่นหน่อยล่ะกัน”

*****************

าสารพ

แต่มีชื่อเสียงในด้านคุณภาพของตัวยา โรงยาแห่งนี้ยังมีตำรับยาเป็นข

ยงในความเย่อหยิ่ง ขายยาราคาแพงและม

แปลกใจ พวกเธอค่อย ๆ แทรกตัวผ่านฝูงชนเข้ามาในร้านแล้วตรงไปยังหล

สารพันโรค เขาเป็นคนที่ตามตัวยากและค

ณนั้นเป็นข้อย

น้อม “คุณหนู…ท่านมาพอดีเลยครับ” เขายิ้มอย่างเคารพแต่ก็เต็มไ

มองหน้าเคลอีกครั้ง หญิงสาวเกิดคำถามมากมายขึ้นมาในทันที “ร้

นทะลุเพดาน ตอนนี้สมุนไพร 1 กิโลกรัมราคาเท่าทองคำ 1 กิโลกรัม….นี่

ขาก็ต้องมาซื้อยาจากเราอยู่ดี ปรับขึ้นราคาเพิ่มขึ้นเป็นสิบเท่าเลยค่ะ…คุณเ

นยิ้ม ๆ “ใช

ือนครุ่นคิดอะไรบางอย่าง “ถ้าเราขึ้นราคาสินค้า แล้วยังสามารถหาวั

ธออาจจะทำได้ ดังนั้นแทนที่พวกเธอจะตรงกลับคฤหาสน์ตร

กเรานั้นกลับขาดแคลนสิ่งอื่น ๆ โดยเฉพาะน้ำที่จำมีความเป็นในการทำเกษตรกรรม ตารัคจึ

กแห้งที่ชาวไซทอบเพศชายชาวโทรลล์ เขามีร่างให

กแห้งกองนี้เท่าไรคะ?”

าคา 1 บาททองคำครับคุณลูกค้า

ณหนู” มามูแอบกระซิบ

งท่าทางตื่นตกใจแล้วแปรเปลี่ยนเป็นท่าทางน่าสงสาร “

ย่างตื่นตระหนก มือที่ถือสมุนไพรเริ่มสั่นเล็กน้อย “ผมไม่รู้ไ

พี่…ไม่ใช่ค่ะ…พอดีพ่อของเพื่อนห

องขยิบตาแทบหลุดกว่ามามูจะแสดงท่าทีเข้าใจ “ใช่ค่ะคุณพี่…ช่วงนี้คุณพ่อมีความจำ

มียา วันนั้นคุณลุงจะทรุดทันที…” นีรุณรีบเสริมขึ้นอย่างรวดเร

ริ่มสะอึกสะอื้นเสียงดังอย่างจงใจ เธอใช้มือปาดน

เกิดอาการแสบขึ้นมาจริง ๆ น้ำตาจริ

ห้อย่างสมจริงจนมามูตกใจ “พวกเรากำลังคิดกันว่าจะไ

ขึ้น เธอหันหลังแล้วแสร้งส่งสัญ

คร จึงพยายามกลั้นหัวเราะการแสดงที่สมจริ

เบา ๆ จะรู้สึกว่าดวงตาทั้งสองของเธอตอนนี้น่าจะบวมแดงปูดขึ้นมา น้ำตาไหลลงมาเปรอะข้างสองแก้มทันทีด้วยความเจ็บ “พวกหนูน

ๆ แล้วค่อย ๆ สัมผัสแผ่วเบา มองมามูด้วยดวงตาบว

้นหัวเราะไม่อยู่แล้ว แต่ก็ตอบตามบทบาทที่คิดว่าเจ้านายต้องการให้

ำตาของเธอแล้วก็เริ่มรู้สึกสงสาร ดวงตาสีเขียวของเขาสลดลงและน้ำเสียง

ดัก รอยยิ้มมุมปากค่อย ๆ เผยออก “พวกหนูคิดกันมาหลายรอบ

นก่อนจะเสนอข้อเสนอบางอย่าง “ถ้าใช้ปริมาณเยอะ ๆ พวกคุณลองไปรับต้

ห้พวกหนูได้ไหมคะ?” นีรุณพยายามกดน้ำเสียงตื่นเต้นลง

าคนกลางอีกทีนะครับ” พ่อค

วดเร็วแล้วถามกลับอย่าง

ตอบกลับอย่างไม่ทันตั้งตัว “เอ

สวนกลับอีกครั้ง “เรา

บ” เขาตอบออกไ

้าย “ขอบคุณมากเลยนะคะ” แล้วเดินจากออกมา ปล่อย

*****************

กคุณหนูมาแต่เล็กยังหลงเชื่อ หลงสงสารคุณหนูเ

่งดวงตาบวมแดงจนแทบจะมองไม่เห็นมองมามู “ไม่ได้แกล้งมามู ฉันแสบตาจริง ๆ คิดว่าน่าจะแพ้

้วยท่าทีตกใจและเป็นกังวล “ทำไมคุณหนูไม่บอก

บไปทั่วรอบดวงตา “มันแสบมากจริง ๆ มามู เหมือนมีไฟเผาอยู่

*****************

ำให้ทั้งสองสาวลืมคนสำคั

ือคะ?” เสียงแหบแห้งของ

รา นีรุณถอยหลังกรูไปด้านหลังชิดติดกำแพง พยาย

อ่ยอย่างเบา ๆ ก่อนจะโผล่หน้ามาดูหญิง

ๆ พูดพึมพำเบา ๆ

เปิดรับโบนัส

เปิด
ซาเปีย ภาคเสียงกระซิบจากสายน้ำ
ซาเปีย ภาคเสียงกระซิบจากสายน้ำ
“ตารัค ดินแดนผู้พิทักษ์แห่งปฐวีธาตุ เฝ้ารอตามหาอัญมณีที่หายสาบสูญ เพื่อสร้างดินแดนที่สมบูรณ์ตามปรารถนาของเทพบิดร แต่ทว่า... นีรุณ ปิดหนังสือโบราณเล่มหนึ่งลง นั่งตรึกตรองด้วยสีหน้าครุ่นคิด เธอเกิดคำถามภายในใจ 'การเพียรตามหาอัญมณีนี้คือหนทางที่เทพบิดรต้องการจริงหรือ? แต่หากไม่ใช่...สิ่งใดเล่าคือสิ่งที่เทพบิดรปรารถนาแท้จริง?' อลัน ชายหนุ่มต่างถิ่น ผู้ซึ่งมีสีกายผิดแปลก มีผมสีเงิน ตาสีฟ้า จะเข้ามาพัวพันอะไรกับเธอและดินแดนแห่งนี้? เรื่องราวของความลึกลับและการผจญภัยเพื่อค้นหาความจริงกำลังจะเริ่มต้นขึ้น ณ ดินแดนแห่งปฐวีธาตุแห่งนี้...”