สวนท้อสวรรค์ของเหยาจี

งเกาะของเราเสียได้นี่” หญิงชรา

ังคิดว่าอีกไม่นานเกาะประหลาดแห่งนี้ก็จะเคลื่อนตัวห่างออกไปเอง ไม่คิดว่ามันจะ

เป็นได้ อย่างไรก็แสดงความเป็นมิตรกับพวกเขาสักหน่อย เด็กสองคนอาศัยอย

่มสี่คนเดินแย้มยิ้มไปช่วยกันลากแพของสองพี่น้องกลับมาขึ้นฝ

้ง มาพวกเราจะเล่าให้เจ้าฟังว่าเหตุใดมันจึงได้ชื่อว่าเกาะลอย และข้าก็มีคำถามอยา

นที่ที่เราสองคนมั่นใจก็มีเพียงเกาะลอยแห่งนั้น ข้าเพียงต้องการติดต่อ

อกห่างจากแพลำเล็กไปไกล ไม่อาจวางใจกลุ่มคนที่ดูเ

่วไม่ว่าจะเป็นกลุ่มมนุษย์วัยแตกต่างกัน มีทั้งบุรุษสตรีเฉกเช่นเดียวกับทวยเทพบนแดนสวรรค์

ท่า แต่มันไม่ได้มีภูเขาสูงอยู่บนเกาะ มีเพียงแนวต้นไม้และกลุ่มบ้านเรื

รือ? สมควรแล้วที่เจ้าสองพี่น้องอาศัยอยู่บนเกาะแห่งนั้นได้ พวกเจ

ยมากพออยู่แล้ว ไม่จำเป็นต้องรีบเร่งคาดคั้นเอาความอะไรกันมา

ะไรจากคนกลุ่มนี้เช่นกัน พวกเขาสามารถนอนในถ้ำได้อย่างปลอดภั

ธารน้ำให้เราใช้อาบและดื่มกินได้ แต่เราใส่เสื้อผ้าชุดเดียวมานานนับเดือนแล้ว ข

ม่เห็นสีเดิมของมัน แต่เห็นได้ชัดว่าเสื้อผ้าของเด็กทั้งสองล้วนถ

่มีฐานะไม่ธรรมดา อาศัยอยู่บนนั้นลำบากเ

ำธารที่ใสสะอาด รอบเกาะยังมีกุ้งหอยปูปลาให้จับกินได

ะทั่งน้ำตกและลำธาร ส่วนสัตว์ทะเลที่มีมากจนจับได้ง่ายถึงเพียงนั้นก็แน่ล่ะ พวกมันไม่เคยถูกรุกรานจากใครม

ด้อยู่ แต่พวกมันก็ไม่ได้ใหม่นะ เจ้าจะรังเกีย

ือนกับพวกท่านเหลือเกินแล้ว ชุดของพวกเราสองคน

พี่สี่เสินบอกว่ามนุษย์หาซื้ออาหาร เสื้อผ้าและสิ่งอำนวยคว

ช้ ข้าจะรีบกลับไปเอามาให้ เจ้าสองคนรออยู่ก่อนก็แล้วกัน” หญิงช

ียงแต่การอาศัยอยู่บนเกาะร้างเพียงลำพังต้องทำงานทุกอย่างโดยไ

พากันอุ้มลูกหลานวัยเยาว์ของตนกลับไปที่หมู่บ้าน เพื่อไปด

องนอนตนกันหรือ?” เกาโหลวแปลกใจที่สองพี่น้องคิดจะอาศัยบนเ

พวกเราตั้งใจจะย้ายที่อยู่อาศัยกันทั้งครอบครัว” เด็ก

้กลุ่มชาวบ้านพานคิดไปว่าเขาไม่อยากกล่าวถึงเร

ีขอรับ จากนี้ไปบ้านของเราสองพี่น้องก็คือที่เกาะลอยแห่

่งนั้นหรอก หากพวกเจ้าอาศัยอยู่ได้กันจริงๆ ที่นั่

นะมนุษย์ของพวกตนดูเหมือนจะเริ่มต้นได้ดีไม่น้อย มีผื

อรับ ข้ามีผลไม้กับปลาที่จับได้ติดตัวมาด้วย หากใช้ของเหล่

พี่ชายสอนเอาไว้นางจำได้ นางเปิดห่อผ้าที่คล้องไว้กับบ่า ด้านในมีทั้งกล้วย มะกอก ทับทิม องุ่น ส้มและมะม่

นำมาให้เจ้านางไม่ได้ใช้ ว่าแต่บนเกาะลอยมีผลไม้มากมายถึงเพียงนี้เลยเ

นจับมาก็ตัวใหญ่กว่าที่พวกเขาหาได้ด้วยซ้ำ เมื่อครู่มู

ปถือไว้ แต่เป็นมารดาของเขาที่หน้าซีดเป็นไก่ต้ม รี

ุกวัน บนเกาะมีมากมายเลย หากเอามากองรวมกันก็คงจะได้สักเท่านี้กระมัง”