icon 0
icon เติมเงิน
rightIcon
icon ประวัติการอ่าน
rightIcon
icon ออกจากระบบ
rightIcon
icon ดาวน์โหลดแอป
rightIcon

คุณหมอครับให้ผมเป็นพ่อของลูกเถอะ

บทที่ 9 9.งานประจำปี

จำนวนคำ:1506    |    อัปเดตเมื่อ:04/04/2025

ชายของคุณหมอสาว เขาเท้าสะเอว ย

อให้มีหน้าที่การงานดีหรือสวยแค่ไหนเขาก็คงต

คุณจับนะครับ...” พุฒิธรเลิกค

ขาขมวดคิ้วมุ่นกับประโ

ไรครับพี

อบให้หายสงสัยด้วยการหยิบมือถือขึ้นมา ห

่ยวก้อยไลฟ์สดนำเค้กไปเซอร์ไพรส์หมอธัชชัยแฟนหนุ่ม

ช้มือหยุมหัวทั้งคู่และละเลงเค้กใ

ขาก็ไม่ต่างจากเขาสักนิด กัปตัน

ระจานคนอื่นออกไลฟ์สดเป็นข่าวไปทั่วประเทศ ยังมีห

าเกี่ยวก้อยจะเจ็บปวด

าน้องชายเพื่อพูดคุยและเตือนสติ แต่

เขาทำหน้ายียวนกวนประสาทใส่เธออย่างชัดเจน และผายมือไปยั

ชกหน้าไอ้นักเลงนี่สักแค่ไหนก็ต้องข่มอารมณ

พังร้านคนแก่คงถามหาความ

ับ…” เขาชี้นิ

ลับบ้านให้ได้!” เกี่ยวก้อยพูดด้วยน้ำเสียงหนั

ไม่ปล่อยแฮะ แต่ก็….สน

หอมแห่งนี้ ไม่เคยเจอใครกล้าปากแจ๋วใส่เข

หละเป็นคนแรกที่ดูสม

จ แต่คงไร้ประโยชน์เพราะเธออคติกับเขาไปแล้ว ปล่อยให้เข

วัดป

ยากาศรอบวัดบ้านดอนนาหอมเต็มไปด

้าหลายตาจับกลุ่มรวมตัวกันอยู่ บางกลุ่มยืนเต้นตามจังหวะเพลง บา

ดกาวน์นั่งอยู่ในเต็นท์ปฐมพยาบาลเหม่อมองผู้คนที่เดินไปมา คอยสอดส่อ

อาการหน้ามืดเวียนหัวและหมดสติไปชั่วขณะ โดยอาการของคนเหล

ั่งช่ว

ที่บรรเลงเริ่มดังขึ้นเรื่อยๆ และก็เป็นจ

่มวัยรุ่นเริ่มทะเลาะกันอย่างรุนแรง พวกเขาพ

อนนาหอมที่ขับรถผ่านมาเห็นเหต

งเขาร่วมตะลุมบอนด้วยอย่างแน่นอน เจ้าตัวสั่งให

ง่ายดายเพราะลูกน้องที่ถูกสั่งให้

มาเยือน เมื่อเขาถูกลูกหลงจากเศษหินขนาดเล็กลอยมากระแทกบริเวณหน้าผากด้าน

ปัง

ม่หยุดตีกัน กู

ากนั้นกลุ่มวัยรุ่นที่กำลังทะเลาะกัน ได้ยินเสียงปืนรีบหมอบรา

ด้ครบทุกคน ยกเว้นพุฒิธรกับลูกน้องเพราะพวกเขารู้ดีว่าพุฒิธรขึ้นชื่อว

หญ่ทุกอย่างก็

ที่ทำให้เขาต้องส่ายหน้าแค่นหัวเราะในลำคอซึ

พทย์อย่างเงียบ ๆ ก่อนจะเงยหน้า

่างนี้เหมือนไม่อยากจะทำให้เลยนะครับ” น

ไม่มีแบ่งแยก ถึงเกลียดขี้หน้า

ไหล่และนั่งลงให้หมอก้อยจัดการทำแผลให้ ภายในใจข

มถึงอยากมากว

เปิดรับโบนัส

เปิด
คุณหมอครับให้ผมเป็นพ่อของลูกเถอะ
คุณหมอครับให้ผมเป็นพ่อของลูกเถอะ
“'คุณหมอเกี่ยวก้อย' บุกไปตามน้องชายที่ทำตัวเกเรเป็นลูกน้อง 'พุฒิธร' นักเลงหน้าหล่อขวัญใจสาวๆ แต่ตามไปตามมาดันพลาดท้องซะงั้น! ตัวอย่าง ขณะที่กำลังจะก้าวออกจากร้านกาแฟ ประตูร้านถูกผลักออกไปอย่างแรงโดยไม่ทันระวัง หมอเกี่ยวก้อยชนเข้ากับใครบางคนอย่างจัง "ขอโทษค่ะ!" เธอรีบกล่าวคำขอโทษทันทีทำให้เอกสารที่อยู่ในมือปลิวกระจัดกระจายไปทั่วพื้น "ไม่เป็นไรครับ ผมช่วยเก็บ" เสียงของชายคนนั้นฟังดูสุภาพและใจดีเกินกว่าที่เธอคาดไว้ เขาก้มลงช่วยเก็บเอกสาร เมื่อเงยหน้าขึ้นสบตากัน หัวใจของเธอแทบหยุดเต้น พุฒิธร! เขาคือพ่อของลูก! คนที่เธอพยายามหลีกเลี่ยงมาตลอดหลายปี ร่างสูงสวมเสื้อเชิ้ตแบรนด์หรู กางเกงขายาวสีดำ รองเท้าหนัง ดูภูมิฐานราวกับคนละคนกับในอดีต เขาเคยเป็นนักเลงทวงหนี้แห่งบ้านดอนนาหอมแน่เหรอ "คุณ...มาที่นี่ได้ยังไง?" หมอเกี่ยวก้อยถามเสียงสั่น”