แวมไพร์พี่เลี้ยงเด็ก

ติพี่น้องเดินทางเร่ร่อนไปเรื่อย ในกลุ่มพวกเจ้าหากไม่มีผู้ใดคัดค้านข้าก็

บิกบานใจกว่าเดิม ในที่สุดหอหงไถก็จะมีพี่สาว ต่อไปก็จะมีบุรุษมาจับจ

ลิงจะไม่ได้ทำงานอย่างที่พวกเขาเข้าใจ และนางก็ไม่รู้จะอธิบายอย่างไรเช่นกันเพราะน้องๆ ในหอหงไ

ินะ” ฉู่หลิงรีบลุกขึ้นปัดฝุ่นดินออกจ

าหารด้วย อีกอย่าง..เจียวจ้าน เจ้าวิ่งกลับไปที่หอหงไถสักร

บางเบาของฉู่หลิงก็น่าขายหน้าอยู่ไม่น้อย แต่เด็กเหล่านี้อ

ที่ถูกที่ควร แต่นางก็ยังเป็นเพียงเด็กหญิงอายุ 12 ความรู้แค่หางอึ่ง

ิงมาช่วยอีกแรงดูแล้วก็ยังมืดมน เพราะพี่สาวเองยัง

ัวยาวชิ้นนี้ก็ไม่ได้สร้างความอับอายอะไรมากนักให้กับผู้สวมใส่ แต่เมื่อนึกถึงยุคสมั

เจ้าก่อน พวกเราที่เหลือรีบไปหาผักป่ากันก่อนเร

ดกระหอบกลับมาพร้อมกับเสื้อผ้าชุดสี

าเลือกมาให้พี่หลิงหลิงโดยเฉพาะเลยนะ” เจียวจ้านส่งชุดสีน้ำเ

ับไม่ยอมให้พวกตนเรียกว่าท่านแม่ อนุญาตให้เรียกว่าพี่สาวเจียวจินเท่านั้น แม้มารดาจะไม่ยอมรับแต่ก

กๆ สวมใส่อยู่ลิบลับ ดูแล้วเสื้อผ้าของนางคณิกาในหอหงไถที่มีสีสันฉูดฉาดพวกนางคงจะท

เดินออมาหมุนกายรอบหนึ่งโบกมือให้เ

จียวจินก็เป็นดาว นางมีเงินมากเลยนะเจ้าคะ” หลิ่วจีตบมือรัวสีหน้าเบิกบาน แม

าวประจำหอของเด็กหญิงอยู่บ้างแต่หญ

ซ่อะไรเล่า” หญิงสาวเข้าใจดีว่าเด็กๆ เกิดจากนางคณิกา แต่ก็คิดว่าอย

ค่ชื่อก็พอแล้ว” เจียวจ้านตอบสีหน้าเรียบเฉ

ุกวูบด้วยความรู้สึกเวทนาสงสารมาครู่หนึ่ง นางสะบ

่อนก็แล้วกัน ข้าอยากกลับไปเ

ึ้นมาครู่หนึ่งเมื่อเห็นฉู่หลิงสวมใส่ชุดข

ว่านางกลับมาทำสีหน้าเรียบเฉย ออกคำสั่งให้น้องๆ รวบรวมผักป่าและเห็ดมาใส่ที่ตะกร้าที่

้วหรือ ข้ากำลัง

ได้เท่านี้อีกสักตะกร้าห

ตะกร้าสานที่เจียวจูแบกอยู่บนหลัง ขนาดของมันก็ไม่น้อย หากเทียบกับร่างกา

ี้หากไม่รีบเก็บวันต่อไปก็อาจมีชาวบ้านมาเก็บไปก่อน หาไ

้องตะกร้าออกจากหลังของเจียวจูมาแบกเอาไว้แทน ถึงนางจะ

อาใจใส่นางและเจียวจ้านมากกว่าเด็กคนอื่น แต่ก็ไม่เคยเลยที่น

ม่ได้เป็นคนใจดีหรอกนะ” หญิงสาวรีบตัดบท รู้สึกว่ายารักษาที่อยู่ในร่างกายตนช่างพิเศษนัก มันสามาร

ลิงให้รู้จักผักป่าที่สามารถเก็บไปกินได้หลายชนิด เพราะหญิงสาวไม่รู้จักพวกมันเลยแม้แต่น้อ

นำออกคำสั่งให้น้องๆ พากันเดินกลับหอหงไถได้ ท่ามกลางความดีใจของทุ

ม่ไกลมากนัก เจียวจ้านก็อาสามาช่วยพยุงร่างของฉู่ห

ไร แต่หากท่านไม่อยากให้รองเท้าเปียก

ือออกไปให้เด็กผู้หญิงอีกสองคนจับและพาพวกน

สึกไม่คุ้นชินกับความอบอุ่นสายหนึ่งวาบผ่านเข้าสู่จ

ยงแข็งทำให้เจียวจ้านหน้าเจื่อนไปเล็กน้อย แต่ก็ยินยอมเป็นผู้นำ

ใจในความสามารถด้านการทรงตัวของตนอยู่ไม่น้อย แต่ก่อนนางสา

ฝูงปลาตัวเล็กตัวใหญ่แหวกว่ายอยู่ในลำธารไม่น้อยเลยทีเดียว หากเป็นในโลกก่อนนางคงจะค

้กินแต่ผักได้อย่างไรกัน มีอย่